11 maart 2010

De ziel

Veel advaita leraren wijzen erop dat je niet je lichaam en niet je gedachten bent.
Maar hoe zit het dan met de ziel? Vragen daarover worden door die leraren vaak niet of ontwijkend beantwoord.

De zintuigen van ieder levend organisme scheppen een wereld van dualiteit. 'Ik' tegenover of in samenwerking met andere eenheden.
De echte wereld is alleen eenheid, maar de zintuigen maken daar een illusionaire wereld van dualiteit van.

Nu hebben gedachten de mogelijkheid om als ze constant worden volgehouden een astrale entiteit te creƫren. De ziel is dan ook een astrale eenheid welke is ontstaan naar aanleiding van foutieve (illusionaire) gedachten.

Alleen levende wezens hebben een individuele ziel want alleen zij nemen een wereld van schijnbare dualiteit waar. Levenloze voorwerpen hebben ook een fijnstoffelijke uitstraling, maar dat is iets anders als de individuele ziel.

Wat ontstaan is op basis van een illusie kan zelf ook niet meer dan een illusie zijn dus is het niet waar.
Uiteindelijk is de ziel dan ook een fata morgana, een schijnentiteit. Deze schijnentiteit zal op een gegeven moment realiseren dat het een schijnidentiteit is.

Dat is een moeilijk proces, want als je een nachtdroom hebt dan denk je ook dat terwijl die droom plaatsvindt dat de wereld die je daarin ziet echt is. En dat geldt ook voor de dagdroom die vooral van de nachtdroom verschilt omdat deze langer duurt.

Helaas is intellectuele kennis over dit proces niet voldoende. Het is slechts een klein opstapje voor het innerlijk beleven van wat waar is.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.