14 maart 2010

Depressie als voorportaal van verlichting

Dit weekend las ik in de Volkskrant een artikel over depressie. Hierin stond "depressieve mensen hebben het gevoel dat de wereld hun overkomt. Er is nu een nieuwe therapie ontwikkeld waarin mensen wordt geleerd om het leven in eigen hand te nemen zodat de depressie bestreden wordt."

Naar mijn mening wordt depressie niet veroorzaakt door het gevoel dat de wereld je overkomt, maar alleen door het verzet daartegen.

Depressie wordt veroorzaakt doordat het ego het niet kan verkroppen dat hij niets te vertellen heeft.  

In letterlijk iedere biografie van gerealiseerden staat te lezen dat hij voor realisatie een depressie beleefde.

Echter op het moment dat de depressie een soort kookpunt bereikte viel het innerlijk verzet, in de vorm van het afgescheiden ik, weg waarna realisatie volgde. Vaak wordt het bereiken van dit punt aangeduid met 'grace'. 

Meestal vinden chemische reacties alleen plaats wanneer een vloeistof een bepaalde temperatuur heeft bereikt.



Een keep smiling therapie kan betekenen dat op korte termijn mensen zich beter voelen, maar kan ook betekenen dat je weer wordt teruggeworpen naar de illusie. En dan kun je overnieuw beginnen. Het water dat bijna de juiste temperatuur had bereikt zodat de alchemistische reactie kon plaatsvinden wordt voordat dit kan gebeuren afgekoeld.


We leven in een maatschappij waarin iedereen leidt onder een psychose namelijk denken dat je een afgescheiden persoon bent die uit vrije wil iets kan doen. De juiste behandeling van deze psychose is weten dat je eenheid bent.

Ramesh Balsekar zei: "het ZELF kan alleen binnenkomen als JIJ er niet meer bent."

Probleem is dat het JIJ niet wil vertrekken. Al die mensen die zich met spiritualiteit bezig houden en zeggen dat ze realisatie willen, willen dat voor zichzelf.
Hoe kun je iets willen voor iets dat een illusie is en niet bestaat?

Het IK zal moeten verdwijnen en daarvoor is nu eenmaal een alchemistische reactie nodig.

Mensen die het inzicht hebben dat het leven hun overkomt zitten op de goede weg. Laat het water nog maar even warmer worden, zodanig dat het IK verdwijnt.

Je zou het ook kunnen vergelijken met een dam die op doorbreken staat en alleen doorbreekt als de druk groot genoeg wordt.

Wanneer de druk het hoogst is is het mogelijk dat het ik het verzet opgeeft en verandert de situatie totaal. Het ZELF kan dan binnenkomen.



Het is van belang dat meer mensen inzicht hebben in hoe dit proces werkt. Als het verzet wegvalt dat je als egootje niets in te brengen hebt zullen ook de ellendige gevoelens verdwijnen.  

Op deze manier kan depressie het voorportaal zijn van totale vrijheid, vrijheid uit de illusie, vrijheid uit de Matrix. Als depressieve mensen dat beseffen worden ze misschien vrolijker, maar dat is ware vrolijkheid, want in werkelijkheid staan ze op het punt van bevrijding en vlak voor de poorten van het paradijs.


Laat niemand je van die poorten weghalen!   

24 opmerkingen:

  1. Thnx, ik heb dit ook al vaak op mijn website'je geschreven... maar Thnx, hier word ik blij van.

    Met andere woorden: je hebt helemaal gelijk, "depressief worden, dat zouden meer mensen moeten doen!"

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is beslist sterk aan te raden!
    Ik heb nog nooit gehoord van iemand die de realisatie heeft bereikt zonder een stevige (en dan een echt stevige) depressie vooraf.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Depressie heeft mogelijk gelijkenis met leegte ervaren en veel ellende denken te voelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @Paul: Het heeft niet zo zeer te maken met het ervaren van leegte maar vooral met het verzet tegen de ervaring van leegte.
    Ik denk dat veel depressieve mensen op het juiste spoor zitten. Hun problemen en het vervelende gevoel worden veroorzaakt door het verzet van het IK (ego).
    Het IK wil niet beseffen dat het niet bestaat. Misschien kan het nog wel meegaan in een intellectuele redenering daarover, maar het echt helemaal doorvoelen NO WAY.
    Dus moet eerst het water het kookpunt bereiken of de dam doorbreken.
    Als het IK wegspoelt kan het ZELF binnenkomen. Dat is het einde van lijden en het begin van het paradijs.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Roeland,

    Om te lezen zijn je stukjes en responsen heel duidelijk.

    Ik houd mezelf instant door dat ik dat IK eigenlijk lijkt te laten voortbestaan. Jij noemt het verzet tegen het niet bestaan ervan en dat niet bestaan niet willen accepteren, zou kunnen.

    Als ik niks "op het programma" heb, dient de leegte zich aan. Ik 'zoek' dan weer iets lijkt het.
    bijvoorbeeld: ik heb alles en ben blut en moet oppassen met de uitgaven.

    Krijg ik ineens een boel terug van de belasting en het circus van iets zoeken neemt een kleine aanvang.
    Ik heb dan die "zoekkoorts" die ik eigenlijk niet vervelend vind.

    Maar allez dat gedoe heb ik toch onderhand 1000den keren beleefd en ik sjees nu maar gauw naar het paradijs: sjezen? ik was/ben er allang alleen mag ik eens voorgoed wakker daar zijn.

    Als er fysiek ongemak is, dat is lastiger om te hebben.
    Dus wanneer je gezond bent, heb je al allles wat je je kan wensen eigenlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Als Roeland zelf uit een depressie is geklauterd en tot volle realisatie is gekomen dan heeft hij recht van spreken over dit onderwerp. Maar zelfs dan zou het niet juist zijn de eigen ervaring te projecteren op de medemens.

    Het ego verantwoordelijk stellen voor dit ziektebeeld doet niet alleen tekort aan degenen die lijden aan deze ernstige stoornis maar doet tevens onrecht aan wetenschappelijke onderzoeken die diverse oorzaken aandragen voor deze ziekte.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Beste Chi,

    Jij stelt dat depressie een ziekte is. Ik zou willen stellen dat depressie een logische en natuurlijke reactie is op deze wereld.
    Je moet bijna een bord voor je kop hebben wil je na Auschwitz, na Stalin, na Pol Pot enz. nog feest kunnen vieren.
    Wie is ziek, degene die zich laat raken door dit soort ontwikkelingen of degene die dit soort zaken negeert of in ieder geval niet tot zich door laat dringen?
    Voor mij is de waanzin van deze wereld brandstof geweest tot een spirituele zoektocht omdat ik deze wereld dermate absurd vindt dat ik me niet kan voorstellen dat deze echt zou kunnen zijn.
    Er moet een wereld zijn achter deze wereld, net zoals er een echte wereld is achter een horror film (het licht van de projector).
    Achter de duisternis van de wereld schuilt het licht, een licht dat mooier is als het mooiste wat deze wereld.
    Dat ontdekken is m.i. de kern van het spirituele proces zoals ik het beleef.
    Uiteindelijk kan dit leiden tot een manier van zijn die harmonieuzer is als het beste wat het ego zou kunnen bieden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank voor je woorden, ze zijn helend. Warme groet, Annemie

      Verwijderen
  8. Beste Roeland, er zijn depressies en depressies. Verschillend in soort maat en zwaarte.

    Geschreven woorden, en dan wijs ik naar je tekst van je blog waarin je de oorzaak van depressie schijnt te weten, hebben voor mij weinig waarde. Het zou voor mij anders zijn als je vanuit je eigen ervaring en je eigen bevinding over je depressie en je daaruit voortvloeiende realisatie schrijft. Dat zou van integriteit getuigen.

    Wat ik nu meen te zien gebeuren is dat je vanuit een tweedehands theoretisch kader jouw mening, wat je overigens als feit verpakt,over de oorzaak van depressie weergeeft.

    Buiten dat, de kans dat iemand ten gevolge van een depressie een eind aan zijn leven maakt lijkt me vele malen groter dan dat verlichting wordt bereikt. 'Depressie als voorportaal van verlichting' vind ik om die reden dan ook een misplaatste titel boven een inhoud die naar mijns inzien niet zelf beleefd/geleefd wordt/werd.

    Ik begrijp je goede bedoelingen met wat je schrijft. Maar heel veel theorieen blijven steken in theorieen waardoor dat wat waar is niet in het licht kan verschijnen.
    'Depressie is het voorportaal naar vrijheid' is geen waarheid, maar een mening. Mocht je het toch als waarheid zien, dan adviseer ik je deze uitspraak te toetsen face to face aan mensen die in een vitale depressie verkeren.

    vriendelijke groeten

    chi

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Beste Chi,

    Ik vind het fijn dat je de moeite neemt om te reageren, maar je stuk zit vol vooronderstellingen. Je weet niets over mijn proces en kunt dus ook niet inschatten wat ik wel of niet heb meegemaakt.
    Op 1 punt heb je wel gelijk namelijk dat de kans dat iemand met een depressie steeds dieper in de put raakt veel groter is dan dat hij verlicht raakt.
    Wat ik in het stukje aangeef zijn de mogelijkheden en dat komt inderdaad uit persoonlijke ervaring.
    Ik vind het opvallend dat uit alle biografieen van mensen die realisatie hebben bereikt blijkt dat ze kort daar aan vooraf gaand een depressie hadden.
    Nog een laatste opmerking zelf hou ik van transparantie. Ik sta hier met foto enz. maar van jou is zelfs je echte naam niet bekend.
    Maar in ieder geval bedankt voor je reactie.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Beste Roeland,mijn berichten reflecteren op je openingspost waarin uit niets blijkt dat je uit eigen ervaring schrijft.

    Nu ik in je reactie naar mij lees dat je uit eigen ervaring spreekt kan ik alleen maar de conclusie trekken dat het voor jou, Roeland, een mogelijkheid was om uit je depressie te raken. Dit werd me niet duidelijk uit je openingspost waarin je deze mogelijkheid veralgemeniseerde door deze als hét redmiddel om uit depressie onder de aandacht te brengen.

    Ik ken geen mensen die realisatie of verlichting hebben bereikt. Ten eerste omdat er niet een iemand is die iets kan realiseren, en ten tweede omdat ik niet weet wat realisatie of verlichting inhoudt. Het enige dat ik weet is dat ik ben en dat het onmogelijk is niet te zijn. Met of zonder depressie.

    Het blog waar mijn naam naar verwijst is in aanbouw. In de toekomst zullen daar gegevens over mij beschikbaar zijn,


    vriendelijke groeten

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Een blog gaat naar mijn gevoel per definitie over persoonlijke gevoelens en belevenissen. Dat is tenminste zoals ik een blog zie. Ik vind het niet nodig om dat bij ieder blogitem er expliciet bij te vermelden.
    Tot nu toe hebben alleen de vaste volgers van deze blog op items gereageerd en dat zijn mensen die mij wat langer kennen en daarom beter op de hoogte zijn van mijn achtergrond.
    Ik ben benieuwd naar jouw blog in aanbouw. Zelf communiceer ik het liefst met mensen die een 'gezicht' en een 'echte naam' hebben. Ik zie dan ook uit naar jouw blog. Ik zou het op prijs stellen als je mij bijv een privé berichtje stuurt als het zover is. Je kunt ook hier een reactie plaatsen met een link erin.
    Overigens voor de duidelijkheid. Ik schrijf deze blog alleen als uiting van mijn eigen gevoelens en denkbeelden.
    Als iemand daar iets aan heeft dan is dat prima, als dat niet het geval is dan is dat ook prima.
    Het enige doel van mijn stukje was aan te geven dat depressie ook een voorportaal kan zijn tot iets moois, met daarbij de nadruk op kan. Voor verweg de meeste mensen zal dat niet zo zijn, maar de mogelijkheid is er.
    Het was zeker niet de bedoeling om te suggereren dat depressie altijd of zelfs voor een significante groep daartoe zal leiden. Ik zal nog eens naar het stukje kijken omdat ik kennelijk mijn gedachten op dat punt niet volledig en juist heb overgebracht, waardoor misverstanden zijn ontstaan. Dat is jammer want een onderwerp als depressie kan gevoelig liggen.
    Bedankt voor je bijdrage in deze en veel succes gewenst met je eigen blog.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik denk dat Chi denkt dat depressie een chemische aandoening in de hersenen is, maar dat is de wetenschap die het zo verklaart omdat de wetenschap het niet echt kan verklaren. Natuurlijk worden mensen minder down door de medicijnen die ze krijgen en dat lijkt de wetenschappelijke conclusie te onderstrepen, maar wanneer de medicatie gestopt wordt donderen die mensen weer in de depressie als nooit tevoren...

    Daar tegenover staan de mensen die hun depressie hebben doorleeft zonder medicijnen en tot een inzicht komen dat alles lijkt te verklaren (Ik noem bekende figuren als Eckhardt Tolle en Tony Parsons, maar ik zie ook in mijn directe omgeving dat het mogelijk is) en dan blijkt wel degelijk dat depressie een voorportaal KAN zijn voor verlichting (of dieper inzicht), als je maar bereid bent om er diep in te gaan en het te doorleven. Mensen die opgeven door zelfmoord of gebruik van medicijnen kunnen hierover niet meepraten (bij zelfmoord lijkt me dat overduidelijk)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Frits bedankt voor deze verhelderende reactie waar ik het helemaal mee eens ben.
    Ik heb inmiddels het stukje enigszins aangepast zodat wat meer de nadruk op KAN is komen liggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Beste Frits, zo ongeveer als je schrijft bedoel ik het. In het lichaam vinden tal van complexe chemische processen plaats die hun uitwerking kunnen hebben op het welbevinden. Een ieder die wel eens voor een lange periode in nachtdiensten heeft gewerkt weet welk effect een verandering in dag en nacht ritme op het gestel en het welbevinden kan hebben, die in uiterste gevallen tot depressies kunnen leiden. Een ander bekend verschijnsel is de elektromagnetische straling van bepaalde apparaten die een inbreuk kunnen maken op het elektromagnetisch veld van het lichaam bij mensen die daar vatbaar voor zijn.
    Ik wil maar zeggen dat er verschillende oorzaken ten grondslag kunnen liggen aan een depressie dan alleen 'een traumatische jeugd' of een 'beschadigd ego'.

    Vandaar dat in mijn opinie niet alles wat betreft een depressie over één kam gescheerd mag worden.
    Een vroegere Zen leraar van mij, een man van in de 70 en een zit-ervaring van meer dan 40 jaar besloot een paar jaar geleden antidepressiva te gaan gebruiken. Het zogenaamde 'doorleven' van een depressie is in principe mogelijk, maar kent per individu persoonlijke grenzen. Het 'doorleven' is een relatief begrip, ik ken mensen die hun depressie tot op de bodem 'doorleven' zonder dat er verandering optreedt.
    Ieder mens is verschillend, is anders geprogrammeerd of zit kwa zenuwstelsel anders in elkaar, en daar komt dan nog bij dat bij ieder mens de oorzaak van een depressie geheel kan verschillen dan die van een ander.

    Roeland, ik reageer op je schrijven omdat nog niet zolang geleden mensen een schuldgevoel aangepraat werd doordat vanuit new age kringen er op werd gehamerd dat je zelf verantwoordelijk bent voor ziektes en dat ieder mens in staat is zijn eigen ziekte te genezen.
    Vandaar dat ik me genoodzaakt voelde enige nuance wat betreft je bericht over depressie aan te brengen in mijn reactie.


    Vanuit eigen ervaring weet ik hoe lastig het is als andere mensen uitspraken doen over je depressie en hoe je daar uit kunt komen. Voor mij is het duidelijk dat mijn depressie ontstond door mijn geloof in gedachtes. Toen dat eenmaal doorzien werd was ik er dan ook ineens klaar
    mee.

    Ondanks dat ik het doorleefd heb, ben ik nog steeds niet verlicht!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. @Chi: Een paar blogitems hier beneden heb ik een blog geschreven over de onzin van de zin van ziek zijn. Dus wat dat betreft zijn we het eens.
    En inderdaad iedere depressie is uniek. Mijn depressieve inslag die af en toe nog steeds in lichte mate opspeelt had vooral te maken met onbegrip over wat er op deze planeet gebeurt (geweld, oorlog enz.). Wellicht dat een dergelijke depressie zich beter leent voor transformatie dan andere typen.
    Voor mij was de aanleiding van dit blogitem dat ik de ontdekking dat ik niets in de hand heb, zelfs mijn gedachten niet, als een bevrijding heb ervaren. Ik ben er niet verlicht van geworden (zo dat al mogelijk zou zijn), ben gewoon op 'het pad' net zoals (bijna) iedereen, maar ik kwam wel juist door die ontdekking in een mooie rustige energie.
    Eigenlijk ging het me er vooral om duidelijk te maken dat het weten dat je niets onder controle hebt ook heel mooi kan zijn. Voor mij was dat weten een van de beste gebeurtenissen die mij ooit is overkomen.
    De maatschappij en bijv. het artikel in de Volkskrant waar ik het artikel mee begon ziet het als iets negatiefs, maar dat is niet zoals ik het heb ervaren.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Chi, het verschil tussen jou en Roeland (en mij) zit hem (denk ik) in het volgende (correct me if I'm wrong): jij gelooft dat jij jouw lichaam bent en Roeland weet dat hij niet zijn lichaam is. Als je weet dat jij niet je lichaam bent dan weet je ook dat die chemische processen en jeugdtrauma's of beschadigde ego's er niet toe doen... en daar kom je dus achter als je die depressie doorleeft.

    Over een Zen leraar van 70 die 40 jaar zit ervaring heeft kan ik alleen maar zeggen dat hij in die 40 jaar dus niets geleerd heeft. Waste of time, dus, oftewel: loser! Als je echt wilt kun je inzicht en verlichting vergaren binnen drie jaar, dus 40 jaar is een beetje zielig dan.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Beste Frits, Ik heb geen enkele gedachte over die Zen-leraar, begrippen als 'zielig' of 'loser' zie ik dan ook niet in me opkomen. Ook heb ik geen flauw idee of hij iets geleerd heeft of niet.

    De natuurlijke staat heeft naar mijn idee van alles met lichaamschemie te maken. Transformatie zal denk ik op alle niveaus plaats moeten vinden, ook op celniveau van het lichaam zodat er sprake kan zijn van de 'belichaming van de natuurlijke staat'.
    Ik denk dat nadat er gezien is, er een proces van uitzuivering moet gaan plaats vinden waarin alle in het lichaam opgeslagen herinneringen in de vorm van krampen zullen oplossen.

    Het zien wat je bent is mogelijk in ieder moment. Maar het het uitzuiveren, het ontkrampen heeft tijd nodig. Sommigen doen daar 40 jaar over en weer anderen drie jaar.

    Het lichaam als manifestatie is de graadmeter die aan kan geven of er vanuit kramp gereageerd wordt. Het voelen van het lichaam, tot diep in de weefsels van spieren pezen en organen leren je of je vanuit vrijheid of onvrijheid leeft.

    Het weten dat je niet het lichaam bent is vrij gemakkelijk te zien. Dit verstandelijke zien, want dat is het, is volgens mij het begin van een reis zonder einde of tijdslimiet.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Het zou ook andersom kunnen. Zelf heb ik vele jaren bio energetica therapieën en andere vormen van lichaamswerk gedaan voordat de meer subtiele non dualistische benaderingswijze mij aansprak.
    Het kunnen ervaren van bewustzijn is naar mijn ervaring een subtiel iets en bijzonder moeilijk als allerlei heftige emotionele energieën in de weg zitten.
    Het is moeilijk om de blauwe lucht te ervaren midden in een onweersbui. Het is eenvoudiger die blauwe lucht te ervaren als de ergste wolken vertrokken zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. @ Chi: het lichaam bestaat niet, dus als er iets van lichaamschemie gaande is, dan is dat deel van de illusie. Als er lichaamschemie is dan is er een IK die het ervaart, en dan is er geen sprake van een natuurlijke staat.

    Chi, ik zie dat je veel hebt gelezen, maar ik geloof te merken dat je weinig hebt ervaren, en daardoor veel denkt te weten maar niets werkelijk "kent".

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Beste Roeland, soortgelijk proces als jij schetst heb ikzelf ook doorlopen. Eerst was er het lichaamswerk en de bioenenergetica en toen was daar plots de advaita-filosofie waar ik kennis mee maakte. Misschien is deze kennismaking naderhand te verklaren dat dankzij het lichaamswerk er een ervaarbare ruimte in mij ontstond waarin alle ik gehechtheden lijken op te lossen.

    Beste Frits, ik ben niet de belichaming van de natuurlijke staat, noch ben ik een verlicht wezen. Ik neem enkel waar wat om me heen en in me gebeurt. Meer valt er niet te doen.
    Alles wat ik zeg, denk of schrijf mag wat mij betreft direct de prullenbak in, het is van geen enkele waarde en iedereen mag er van denken en mee doen wat hij wil. Het staat je vrij een beeld van mij te vormen waarin jij je gelukkig of aangenaam voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. "I love the smell of Advaita hell in the morning"

    (vrij naar apocolypse now)

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Kilgore: I love the smell of napalm in the morning. You know, one time we had a hill bombed, for 12 hours. When it was all over, I walked up. We didn't find one of 'em, not one stinkin' dink body. The smell, you know that gasoline smell, the whole hill. Smelled like... victory. Someday this war's gonna end...


    Tja, Kilgore kon niemand vinden. De rest is verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. @frits. ik heb jullie discussie gevolgd. en ik denk dat als je zegt dat het lichaam een illusie is, dat je een denkfout maakt. Het lichaam an sich is nota bene de voorwaarde om überhaupt de woorden uit te spreken dat het lichaam niet bestaat. Hetzelfde geld voor mensen die zeggen dat milieu vervuiling er niet toe doet. Ze beseffen niet dat om dit soort uitspraken te doen er eerst een lichaam nodig is dat gevoed wordt door voedsel, en schone lucht. Uiteindelijk doet natuurlijk niks ertoe. Maar het lichaam staat voort levenslust en overlevingsdrang, en handelt dus spontaan om zichzelf in stand te houden. Uitspraken die het bestaan van het lichaam, of het belang van onze leefomgeving (voor het lichaam) in twijfel trekken kunnen alleen gedaan worden door het verstand dat losgekoppeld is van het lichaam, en zichzelf los ziet staan van de rest.
    fons_brinkhuis@live.nl

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.