14 april 2010

Een Nieuwe Wereld (2)?

Graag zou ik nog even terug willen komen op mijn eerder geplaatste stukje "Een nieuwe wereld".
Zo'n 10 tot 15 jaar geleden heb ik een tijd(je) deel uitgemaakt van de beweging rond Osho.
In die tijd heb ik het genoegen gehad om die nieuwe wereld op kleine schaal mee te maken.

Binnen de poorten van de Osho gemeenschap bestond er geen diefstal. Je kon je spullen zoals geld overal laten liggen. Er was sprake van een wat je zou kunnen noemen 'natuurlijke harmonie.'
Mensen namen zelf verantwoording voor hun gevoelens in plaats die op andere te dumpen zoals in de 'gewone' maatschappij gebeurt. Er waren speciale meditaties (zoals de Dynamische Meditatie) die ontworpen waren om jezelf 'schoon' te maken en onderdrukte boosheid te uiten. Deze werden vaak dagelijks beoefend.

Conflicten werden opgelost via therapeuten of begeleiders. Deze waren er niet op uit om iemand de schuld te geven, laat staan om te straffen, maar er werd gewerkt naar een situatie die voor beiden uiteindelijk goed voelde en het conflict werd aangegrepen als leer moment.

De gemeenschap was in de meest letterlijke zin een knuffelmuur. In de gewone wereld kun je te midden van miljoenen mensen heel alleen zijn, daar was dat onmogelijk. Natuurlijk werd privacy gerespecteerd, niemand eiste iets van iemand, maar een knuffel was altijd binnen handbereik.

Het vreemde was dat zodra je de poort uit was de energie veranderde. Mensen die 'binnen' open en spontaan waren transformeerden in gesloten en gereserveerd zodra ze de deur uit gingen

Wellicht heeft dit te maken met de energie van het "Boeddhaveld". Net zoals er Boeddhaveld energie is, bestaat er anti Boeddhaveld energie, de energie van ego die we in de 'gewone' wereld aantreffen.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik die Nieuwe Wereld aan den lijve heb meegemaakt. Ik weet dat het mogelijk is. Niet alleen in theorie maar ook in de praktijk.

Er zullen mensen zijn die wellicht hele andere ervaringen hebben met Osho. Ik weet van de kritiek, de andere meningen, maar om eerlijk te zijn dat zegt me weinig tot niets. Het gaat mij om eerste hand ervaringen. Gewoon de dingen die ik zelf heb meegemaakt.

De vraag die sommigen zullen hebben is waarom ik nog steeds niet bij die club zit. De reden is dat ik het gevoel had dat ik verder moest, een andere fase van mijn leven in. Osho zegt zelf dat je op een gegeven moment op eigen benen moet staan en niet steeds sannyassin moet blijven.

De beweging is op dit moment wat je zou kunnen noemen 'gematigder' geworden. De radicale trekjes, die mij juist zo aanspraken zijn er vanaf. Het is meer een mainstream therapie instituut geworden. Veel mensen die zich er nu mee bezig houden hebben allemaal hun gezinnetje, baantje en huisje.

Dus wat ik kende bestaat niet meer. Neemt niet weg dat ik zeker weet dat die andere wereld mogelijk is. Tegelijk besef ik ook dat als ik naar de grotere maatschappij kijk dat nog mogelijk 100.000 jaar zal duren als het al zal gebeuren.

Ik zal nooit werkelijk, in mijn hart, begrijpen waarom mensen kiezen voor zoveel ellende als het paradijs mogelijk is.

Uiteindelijk kiest niemand, het gebeurt gewoon. Op dit moment leven we de energie van ego en illusionaire afgescheidenheid uit en dat is kennelijk precies zoals het moet zijn, anders zou het niet gebeuren.         

PS Voor de idealisten onder ons http://thevenusproject.hyves.nl/ over een maatschappij zonder geld en gevangenissen. Kreeg een uitnodiging voor die hyves een uurtje nadat bovenstaand stukje geschreven was.
There must be a better way...........

3 opmerkingen:

  1. Zoals je al schrijft, die Osho-wereld die jij gekend hebt bestaat niet meer. Dat is omdat alles hier tijdelijk is en dus vanzelfsprekend overgaat. Zo is ook dat Venusproject, zo vermoed ik gebaseerd op ervaring uit het verleden, een utopie die misschien ooit op kleine schaal werkelijk zal werken en dan weer wegzinkt, overgaat of ten onder gaat aan één of andere menselijke eigenschap. Tijd en energie daarin steken is leuk, maar toch een vlucht voor het onvermijdelijke inzicht... en wat dat inzicht is weet jij denk ik ook wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Daarin heb je gelijk. Toch vraag ik me af of de wereld zoals we die op het nieuws zien het hoogst haalbare is wat de menselijke soort kan creëren.
    Als iets op kleine schaal mogelijk is dan zou het in principe ook op grotere schaal moeten kunnen.
    Het zou ook kunnen zijn dat er andere planeten bestaan waar die 'utopische' samenleving allang gerealiseerd is.
    Zelf zou ik geen enkel probleem hebben om weer te incarneren als dat tussen gelijkgestemden zou zijn. Dus mensen die een waarden en normenpatroon hebben dat enigszins met het mijne overeenkomt. Het waarden en normen patroon van deze wereld staat haaks op het mijne. Ik vind het volslagen gestoord. Ik heb het gevoel dat ik leef in een wereld van krankzinnigen en erger dat niemand dat inziet.

    Eenheid beleven in een wereld die uitgaat van eenheid is heel makkelijk. Eenheid ervaren in een wereld die volslagen gestoord is en aan elkaar hangt van chaos is de echte opgave.
    Denk ergens dat ik dat ook wel aangevoeld heb en meende dat ik die 'test' aan moest gaan.

    Voor mij geldt dat de enige manier om me goed te voelen in deze wereld bestaat uit doorvoelen en ervaren dat het inderdaad een tijdelijke gekkenshow is. Een beetje vergelijkbaar met een slechte horrorfilm. Dat is natuurlijk wel een goede stimulans om je met spiritualiteit bezig te houden.

    Het grote nadeel van het paradijs is dat het geen enkele motivatie biedt voor spirituele groei.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik geloof niet dat er zoiets is als het ervaren van het paradijs, want dat houdt nog steeds in dat er iets is dat het paradijs ervaart... en dat kan nooit paradijselijk zijn. Nisargadatta was daarin heel duidelijk: wanneer je wakker bent, of verlicht, of in de natuurlijke staat (geef het een naam) is er geen sprake van "ervaren" of "ervaring", en dan is er ook geen noodzaak voor spirituele groei.

    Een wens voor, of een zoektocht naar, een paradijs op aarde is een wortel die wij (als ezel) ons voorhouden om ons maar in beweging te krijgen. Er is geen "daar", er is niet "ergens naartoe" er is niet "iets vinden"... dit is het, meer is er niet. Rust, zie en wees gewoon dat wat is. (ik ga soms steeds meer op een dominee lijken)

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.