30 mei 2010

De transparante realiteit

Waar het uiteindelijk omgaat is dat de realiteit die zo massief lijkt doorzichtiger en transparant wordt en uiteindelijk oplost.
Samen met het 'ik' uiteraard, want ook dat is onderdeel van die 'realiteit.'

Die realiteit is al een fata morgana, alleen het ik denkt dat dat niet zo is!

Niet zo vreemd want het 'ik' is een intrinsiek onderdeel van die 'realiteit'.

Zie het als een computer simulatie spel wat uiteindelijk slechts blijkt te bestaan uit bits en bytes (pure energie).

Dat is het universum waarin 'we' menen te leven.

"Het zal verdwijnen naar het niets waar het vandaan kwam" (vrij naar de Cursus in Wonderen).

35 opmerkingen:

  1. Ik vraag me af in hoeverre jij denkt dat dit "universum" of deze "realiteit" daadwerkelijk zal oplossen samen met die IK?

    Ik weet dat ik in het verleden ook dat soort dingen heb beweerd, maar vooralsnog is er nog niemand zomaar opgelost. Zelfs een Nisargadatta moest aan keelkanker sterven.

    Hoe meer ik me er mee bezig houd, hoe meer ik ga inzien dat deze realiteit (hoewel het geen werkelijkheid is) altijd zal zijn, omdat het een onlosmakelijk onderdeel is van dat wat IS.

    Het enige wat we kunnen "bereiken" (niet echt bereiken, maar een ander woord kan ik even niet vinden) is dat we zonder verzet door het leven wandelen volledig vertrouwend op het perfecte ZIJN van DAT WAT IS.

    Anders gezegd, het hoogst haalbare, als schijnbare identiteit binnen deze illusionaire realiteit, is ZIJN en VOELEN en gelukkig ZIJN (niet worden) met dat wat IS en hoe dat wat IS zich voordoet. Het is dat of zelfmoord, want we gaan echt niet zomaar oplossen. Trust me.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Frits: Gelukkig zijn met alles dat is lijkt mooi, is ook mooi, maar is het een haalbare kaart voor het ik?
    Stel dat jij onverwacht te horen zou krijgen dat je een of andere vreselijke ziekte hebt, die niet alleen zou leiden tot een vroege dood, maar ook tot veel pijnen en vervelende medische ingrepen. Zou jij daar gelukkig mee kunnen zijn?
    Ik doel dan niet op accepteren, maar op er echt gelukkig mee te kunnen zijn.

    Ik denk het niet. Ik geloof dat een houding waarbij niets je meer raakt, hoe bizar ook, eerder een haalbare kaart is dan een houding om gelukkig te zijn met alles dat is.

    Je zou dat accepteren kunnen noemen, maar dat is iets anders dan er gelukkig mee zijn.

    Als niets je in deze z.g. realiteit meer raakt dan wordt de realiteit als het ware transparant. Het verliest dan zijn greep. Dat bedoel ik eigenlijk met oplossen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Samenvattend, ik heb het over oplossen in figuurlijke zin, niet in letterlijke zin. Wat ik bedoel wordt ook goed onder woorden gebracht door het volgende citaat van Wolter Keers, door Huib geplaatst in een ander discussie:

    'De doodsklap voor de illusie is enerzijds het inzicht, het doorzicht, het ontmaskeren en anderzijds de bereidheid tot loslaten.
    Levenskunst is de kunst van het loslaten, het is een soort sterven terwijl het lichaam nog leeft. De kunst van het doodgaan is om, voordat dit lichaam doodgaat, te proberen het te vlug af te zijn.
    Wat gaat er uiteindelijk dood? Alleen maar een illusie, iets dat eigenlijk nooit bestaan heeft, een manier van denken.'

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En dat is wat ik "advaita hel" noem, de apathie van emotieloos niets-zijn, niets-doen, niets-voelen. Ik geloof daar niet in. Ik geloof dat het kan, maar ik geloof niet dat het de juiste weg is. Als ik zie hoe we ons nog steeds opwinden over de hete lucht van de politiek, denk ik dat we graag zouden willen dat niets ons raakt, maar de bedoeling is (volgens mij) dat je alles omarmt voor wat het is.

    Dit geldt dus ook voor een ziekte, een dood, de pijn en het lijden. Dit is alleen maar negatief als het als negatief wordt ervaren en gezien. uiteindelijk is het wat het is, perfectie zoals het hoort te zijn. Gelukkig zijn met alles wat is, is alles omarmen omdat het voortkomt uit de ongelimiteerde wijsheid van het Universum.

    Ik ben geen fan van Wolter Keers, dat was net zo'n advaita handpoppetje als al die andere bet-weters die zo nodig satsangs moeten houden. Ik geloof dat Nisargadatta hem op het laatst ook een nepper noemde.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. dat meneer Frits geen fan is van Keers is in de discussie 'just an opinion' en van ondergeschik belang ... de volgende opmerking van mij ook: het feit dat meneer Frits zegt "ik geloof dat Nisargadatta hem op het laatst ook een nepper noemde" laat zien dat meneer Frits nog niet het onderscheid kan zien/maken wanneer iets integer is of niet .. in elk geval is zijn opmerking over Keers het duidelijk NIET: ordinaire zwartmakerij ..geen bronnen, gewoon een bommetje droppen .. we moeten het doen met "ik geloof" maar ja ...hoe geloofwaardig is dat nog na zo'n beginnersfout .. mogelijk de onderbuik laten praten ... ik heb met hem te doen; beste meneer Frits, doe het Zelf een plezier en bevuil jezelf en via de ether de ander graag ietjes minder ...sterkte !!

      Verwijderen
  5. In theorie klinkt dat mooi, maar kun je dat ook in de harde praktijk van alle dag vormgeven?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. In theorie wel, de praktijk moet ik zien... Ieder is verder vrij om te doen wat hij wil doen, maar ik zie (voor mij) geen andere optie.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Frits....Ieder is vrij om te doen wat hij wil?

      En toch blijf je maar jammeren en zeggen hoe dingen anders moeten zijn. Hou even op met het doen alsof je alles begrijpt als er geen ik is. Weten is ego.

      Verwijderen
  7. Ik denk dat je de lat voor jezelf erg hoog legt.
    Alles accepteren is al moeilijk, maar is naar mijn gevoel te doen.
    Blij zijn met alles wat er gebeurt lijkt mij een onmogelijkheid.
    Om bij het eerdere voorbeeld te blijven. Als je onverwacht de diagnose zou krijgen kanker met een vooruitzicht op pijnlijke medische ingrepen dan kan ik me niet voorstellen dat het mogelijk is om daar blij mee te zijn.
    Ik kan me wel voorstellen dat het mogelijk is om het te accepteren: in de zin van het is zoals het is, niet anders dan dat, resistance is futile en we zullen het ermee moeten doen.
    Zelf richt ik me op het kunnen accepteren van alles hoe gek en vervelend het ook is. Ik denk dat ik daar de rest van mijn leven mijn handen vol aan zal hebben.......

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik kan me wel voorstellen dat het mogelijk is om het te accepteren:

    Dit neigt naar een soort mentale constructie wat na elke gebeurtenis zijn verhaal gaat maken. Wat een vrijheid ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Testpunt is niet de theorie, maar de praktijk van alledag, vooral als het 'moeilijk wordt'.
    Mooie idealen hierover hebben en die neerschrijven is eenvoudig, ze in de praktijk brengen is een heel ander verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Huib heeft natuurlijk wel een punt, Roeland? "Kunnen accepteren" is natuurlijk een handeling wat je in de praktijk zou kunnen brengen, maar waar "we" heen willen (waar ik zeker heen wil) is dat het een vanzelfsprekendheid is. Een daadwerkelijk natuurlijke houding van "alles is goed".

    Als voorbeeld: een antilope denkt niet "O wat kut dat ik nu word opgegeten, maar goed, ik accepteer het wel" wanneer de leeuw hem grijpt.

    Zo zal er dus --in mijn visie-- niet een IK zijn die gelukkig is wanneer die IK weg teert met kanker, maar hopelijk wel een IK met een natuurlijk gevoel dat ook "dit goed is" zoals "alles goed is".

    Elke beschrijving die je hiervoor gebruikt (accepteren, gelukkig zijn, berusten, verzin er nog maar een paar) beschrijft niet wat ik bedoel, want dat zijn beschrijvingen van Ego-kwebbeldoos om er maar zeker van te zijn dat er een andere Ego-kwebbeldoos is die gaat zeggen dat het niet mogelijk is.

    Funny, no? Well, that is the bullshit we call life!

    Ik weet overigens dat je kanker met liefde kunt ondergaan om vervolgens met liefde te sterven en de ziekte en de dood te omarmen... ik heb het zien gebeuren. Het is Ego-kwebbeldoos die beweert dat dit niet mogelijk is, maar Ego-kwebbeldoos heeft nog nooit iets zinnigs of waars verteld... nietwaar?

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat laatste ben ik helemaal met je eens.

    Toch geloof ik dat Huib en jij voorbij gaan aan de natuurlijke reacties van het organisme.

    Een antilope die driegt opgegeten te worden is daar lijkt mij in ieder geval niet blij mee.

    Blij zijn beschouw ik als een actieve handeling van vreugde en het organisme zal dat alleen voelen als er iets gebeurt dat het organisme als fijn beschouwt toch?

    Hoewel we niet in de kop van een antilope kunnen kijken is het goed denkbaar dat zich een gevoel van 'dit is een bedreigende situatie' zal voordoen en 'dit is niet leuk.'

    Een muis die dreigt opgegeten te worden door een kat heb ik in ieder geval nooit een vreugdendansje zien maken...

    Dat is de realiteit van het leven als organisme en dat kunnen we maar beter accepteren toch?

    Ik denk niet dat we zomaar voorbij kunnen gaan aan biologische realiteiten.

    Een lijf heeft nu eenmaal biologische programma's in zich (zie ook bijv. de opvatting van de mens als biologische machine van UG Krishnamurti).

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Je verwart "blij zijn" (en ook "gelukkig zijn") met "geluk"... dat zijn die woorden weer. Geluk (werkelijk geluk, niet die onzin waarover wij mensen het hebben in het dagelijks leven) is niet afhankelijk van wat er gebeurt of wat ego-kwebbeldoos daarvan vindt, maar is afhankelijk van de absolute zekerheid van wat je bent. Een muis is niet gelukkig of ongelukkig, want de muis heeft geen oordeel over wat er gebeurt; het gebeurt: "oké, dus dat is dat dan". Het organisme heeft geen mening, geen oordeel en geen idee, ego-kwebbeldoos wel. Er is niet zoiets als een biologische realiteit totdat ego-kwebbeldoos die creëert door een oordeel, mening, idee of "bewijs" te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Schriftelijk communiceren blijft inderdaad moeilijk omdat het woord geluk verschillende dingen betekent voor verschillende mensen.
    Als je het definieert zoals hierboven ben ik het ermee eens.

    Inderdaad associeerde ik geluk en blijheid met het doen van de polonaise na een diagnose van kanker bijv.

    Overigens denk ik dat een muis ook een kwebbeldoos heeft zij het in iets andere vorm.

    Er is niet zo veel verschil tussen dieren en mensen. Tenslotte zijn 'wij' ook zoogdieren en een ondersoort van apen.

    Apen hebben sowieso kwebbeldozen die erg op die van ons lijken.

    Kennelijk heeft het ontstaan van een kwebbeldoos te maken met leven in sociaal verband en dat doen de meeste dieren.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een gekwebbel, maar hier een stukje van jullie vriend J.K ;

    absoluut Bewustzijn is de essentie waarin dualiteit gedragen wordt, zoals water de essentie van golven is. Maar als je die term te klinisch vindt, mag je het van mij ook Liefde noemen. Het omvat en bevat namelijk alles, accepteert alles moeiteloos en staat er niet los van. Als dát geen Liefde is ...

    Als dit gezien is wat moet die kwebbeldoos dan nog ;-)

    Toch ook een soort van verbazend na zoveel van je gelezen te hebben (Roeland) wat hier naar verwijsd of wat er mee te maken (gerelateerd) heeft dat ik nog steeds eigenlijk twijfel zie.

    En staat er niet los van, dat ga ik nog is bij hem neerleggen, volgens mij klopt het maar ook weer niet. groet huib

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Er is niet zozeer een "hang naar onafhankelijkheid van verschijnselen", er is onafhankelijkheid van verschijnselen -- dat is de standaard. Het is niet iets wat gewild kan worden of waarnaartoe gewerkt kan worden, want het is al zo. Dit niet zo zien of ervaren is de illusie.

    Die onafhankelijkheid is discutabel, het is een beetje en en. Zowel niets als alles.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Is alles wat NIET fysiek is eigenlijk eindig[natuurlijk doelend op Bewustzijn zelf]?

    Nee verwacht ik als andtwoord.
    Bewustzijn of hoe je het ook benoemt, is tijdloos eeuwig oneindig enz. bestaand.
    Alles wat WEL fysiek is haalt hooguit een aantal miljard jaren in het heelal-universum

    Al kwebbelend van uit de kwebbeldoos, begrijp ik soms niet dat al die discussie of wat Roeland nog doet, nodig is.
    Gek maar als "we" zijn overgegaan, blijven "we" als onstoffelijk Bewustzijn in alle eeuwigheid....

    Het is dan onzin om nog over personenbewustzijn te schrijven: dat bestaat niet {meer}.

    [dat denk ik nu eenmaal]

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Overigens ga ik er vanuit dat ik alle ongemakken alleen maar kan nemen zoals ik ze krijg, inclusief de pogingen van verzet en hulp om zoveel mogelijk lijden te ontlopen.

    Fysieke pijn is zowat het meest onuitstaanbare, naast psychisch ernstig lijden.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. "Die onafhankelijkheid is discutabel, het is een beetje en en. Zowel niets als alles."

    Uhm, nee, dat is het niet, want als er afhankelijkheid zou bestaan dan zou er iets zijn dat van iets anders afhankelijk is... en dat is niet zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Oh, en P.S., Jan Koehoorn is niet mijn vriend... maar ook niet niet mijn vriend.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Paul zei: Al kwebbelend vanuit de kwebbeldoos, begrijp ik soms niet dat al die discussie of wat Roeland nog doet, nodig is.

    Het is niet nodig, maar het houd je van de straat.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Aardig gezegd Roeland:)
    Tenslotte wil alle energie ergens heen.
    Beetjes energie komen hier terecht dan ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Denk inderdaad dat het wezen van leven is dat er iets gedaan moet worden.

    Ieder gebruik van taal heeft puur met de kwebbeldoos te maken. Gebruik woorden en je activeert de kwebbeldoos.
    En die kwebbeldoos is nou net het probleem, die nog verder activeren is het laatste wat zou moeten gebeuren.
    Desalniettemin kletsen we hier hyves en blogs over vol.
    Ergens denk ik dat het gekwebbel alleen zin heeft als het dermate confronterend en schockerend is dat er een bom in de kwebbeldoos wordt gelegd.
    Maar dat gebeurt vrijwel nooit.
    Daar zijn we te aardig voor...........

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Het grappige is dat een Nisargadatta, of een UG Krishnamurti, tot aan hun dood bleven kwebbelen... ik denk dat Roeland gelijk heeft en ik denk dat we de kwebbeldoos moeten accepteren voor wat het is... Mart Smeets.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Als er gekwebbel is is er slecht dat. De inhoud kan vermakelijk, onzinnig of humoristisch zijn maar blijft gekwebbel. Naar mijn mening wordt het toch te snel afgeserveerd en gaan mensen hier elkaar "te lijf" op de inhoud van het gekwebbel...
    Jammer omdat als ik het goed begrepen heb deze site gaat over non dualisme en het gekwebbel heel nuttig kan zijn om een eind te brengen aan dat zelfde gekwebbel.
    Antilopen die opgevreten worden denken helemaal niets , alleen wij denken te denken en projecteren dit op alles wat er om ons heen gebeurt (omdat we niets anders kennen dan het gebeuren op te delen in fragmenten in de tijd, denken, plakken we vergelijkingen op de ons omringende situaties). Er zijn wel gedachten, maar die worden niet gedacht door een iemand, ze worden slechts opgemerkt en het auteurschap wordt direct geclaimd door degene die ze aantreft.
    We kunnen niets met de kwebbeldoos. Lijdzaam zullen we moeten toekijken hoe onze reacties over elkaar heen buitelen... (ondertussen zien we onszelf zogenaamde overpeinzingen hebben en typen als razenden...).
    Tjilp, Tjilp, Waf, Waf
    Kwebbeldoos forever!

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Ik weet niet of een antilope niet denkt. Dat is slechts een aanname. Zullen we het de antilope vragen?

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Je hoeft je niet af te vragen of een antilope denkt. Die antilope (over welke antilope hebben we het trouwens, een imaginaire antilope neem ik aan...) is slecht een gedachte die opkomt in een individu. Alles wat ik een ander toedicht gebeurt in mij, nergens anders. Ik zie de wereld die in mij gezien wordt, die antilope is inclusief. Er kunnen wel gedachten zijn over een antilope (of over willekeurig wie...) maar deze gebeuren alleen in mij. Heb jij een andere ervaring? Ben wel benieuwd...

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Nee ik heb geen andere ervaring. Jij bent ook slechts een gedachte in mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Het feit dat ik kan zeggen dat dat wederzijds is maakt het toch ingewikkeld. Over wiens gedachte hebben we het dan? Eigenlijk zitten we net als die antilope in de bek van de leeuw, we kunnen wel (of niet) de gedachte hebben dat niet te willen maar het gebeurt toch... Volautomatisch.

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Het zou natuurlijk kunnen zijn dat er 1 wezen is en een zaal vol met spiegels.
    De spiegelbeelden, die gek genoeg ook nog allemaal anders van vorm zijn, ervaren dat de andere spiegelbeelden in hun gedachtes opkomen.
    Maar in wezen is er maar 1 wezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  30. http://www.zie.nl/video/opmerkelijk/Man-leeft-al-zeventig-jaar-zonder-eten/m1dzw7mf7bn9

    Deze man heeft een periode gehad van 45 jaar geen communicatie met anderen. Ik schat in dat deze wel redelijk uit zijn kwebbeldoos is ;-)

    De toekomst? of een uitzondering?

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Eerlijk gezegd zou het voor mij geen enkel probleem zijn om 45 jaar of langer in een grot te leven (althans al die redelijk comfortabel is).
    De innerlijke kwebbeldoos wordt vooral geactiveerd door contacten met 'anderen' en kennisnemen van wat er allemaal om ons heen gebeurd.
    Sterker de kwebbeldoos is ontstaan vanuit sociale interactie.
    De kwebbeldoos handelen in een normale woonwijk in Nederland is een veel grotere uitdaging dan in een grot.
    Helemaal niet eten lijkt me trouwens wel een probleem.

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Typies antwoord van een kwebbeldoos die graag blijft kwebbelen ;-) Maar deze man is wat mij betreft op zeker los van die kwebbeldoos en energievreter/verspiller en kan zich dermate ontspannen in het grote lege gat dat hij in omgekeerde vorm eigenlijk zijn energie daaruit krijgt. Ik vind het een prachtig stukje meesterschap wat deze man ons gewoon laat zien zonder enige motie om wat kwijt te willen of te kwebbelen ;-) Typies ook weer dat dat dan in India gebeurt. Toppie toppie ;-) groet van een kwebbelaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Geen enkele gedachte is belangrijk.
    Zelfs de mooiste gedachte niet.
    Het gaat er eerder om wat je gelooft.
    Gedachten hebben geen kracht of invloed zonder geloof.
    Zonder ons geloof in de afscheiding zou ze niet hebben plaatsgevonden, zelfs al hadden we er duizend gedachten over.

    Laat maar kwebbelen,laat maar gaan..al die lulkoek is totaal niet relevant.
    Tenzij je erin gelooft natuurlijk.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.