04 juni 2010

De ineenstorting van de golffunctie

Een van de wonderlijkste zaken uit de kwantummechanica is de z.g. ineenstorting van de golffunctie.
Dit houdt in dat vaste materie slechts als potentie (kans) aanwezig is. Alleen door de waarneming krijgt een deeltje een vaste locatie en vorm.
Hoe die waarnemer het voor elkaar krijgt om iets wat slechts als kans aanwezig is een vaste vorm te geven is onduidelijk. Er lijkt geen enkel mechanisme daarvoor te bestaan.
Mijn visie is dat slechts gebeurt binnen het bewustzijn van de waarnemer zelf.
De hele wereld, inclusief mijn eigen lichaam, bestaat slechts als kans, als mogelijkheid.

Slechts binnen mijn bewustzijn neemt het een bepaalde vorm aan.

Zo werkt een droom ook. Alles wat we dromen bestaat slechts als kans binnen bewustzijn. Het is de dromer die zorgt dat het een vaste vorm krijgt.

Tijd, ruimte en de wereld bestaan objectief gezien slechts als kansen. Het is door mijn bewustzijn dat ze een vorm krijgen.

Volgens de kwantummechanica is er helemaal niets 'buiten'.
Integendeel de wereld krijgt slechts vorm binnen bewustzijn.

Dit lijkt erg op een droom. Een droom werkt net zo.

Er is iets dat droomt (een tijdloos en ruimteloos zijn).
Binnen dat iets verschijnt een wereld welke door ogenschijnlijk verschillende personen wordt waargenomen.
Echter die verschillende personen zijn slechts spiegelingen van het ene.
Je zou het kunnen vergelijken met als ik in een zaal met lachspiegels ga staan dan zie ik ogenschijnlijk mensen met andere lichamen maar die zijn allemaal varianten van mijzelf.
Een andere analogie is licht (de ene dromer is puur licht) dat in een kristal valt dat ogenschijnlijk aparte beelden gaat reflecteren.


Dus waarde lezer of het nu leuk is of niet. En persoonlijk heb ik een beetje moeite met die gedachte. Jij en ik zijn hetzelfde. We zijn spiegelbeelden van dezelfde 'dromer.'

Dit is moeilijk te realiseren, zeker als je misschien ruzie hebt met je spiegelbeeld, maar ik denk wel dat het zo in elkaar zit.

Weten dat je hetzelfde bent is overigens de ultieme uiting van liefde, niet in de zin van romantische liefde, maar in de zin van weten dat er maar een is en dat zijn we allemaal.   

Dus we hebben een dromer in de vorm van licht. Deze dromer lijkt zich te splitsen. Vervolgens zorgt de dromer in opgesplitse vorm voor het ontstaan van een wereld.

Waarom doet die dromer dat? Eerlijk gezegd geen idee.
Misschien omdat het kan? Nieuwsgierigheid (wat als......), een gedachte, een nietig klein idee?

13 opmerkingen:

  1. Grappig dat je dit schrijft, want vandaag las ik toevallig in Een Cursus in Wonderen (waar ik om onduidelijke redenen weer naartoe word getrokken):

    "De Heilige Geest onderwijst dat jij altijd jezelf ontmoet, en de ontmoeting is heilig, omdat jij dat bent." (T13.IV.6:9)

    Ik geloof overigens niet dat er een dromer is, er is de misvatting (de denkfout of de vergissing) dat er een dromer is die droomt, er is zelfs de misvatting dat er gedroomd wordt en dat er een droom is. Zo is er ook geen bewustzijn dat bewust is of weet dat we hetzelfde zijn.

    Je hebt op zich gelijk binnen deze illusionaire werkelijkheid, alleen is het niet waar binnen dat wat IS. Voor al het geschrevene en gesprokene geldt het volgende: alles is waar maar niets is zoals het IS.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt gelijk dat er geen dromer is. Het is ook moeilijk om dit soort zaken in woorden uit te drukken en nog moeilijker om het zo te communiceren dat iemand het nog kan volgen.........
    Er is een HET waarin alles ontstaat en wij zijn dat HET.
    Er is ook geen droom, misschien zou je het beter kunnen omschrijven als een illusie binnen HET.
    Maar het is de vraag of dan nog iemand weet waar het overgaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sterker nog, een HET is nog een iets (en dit zou door een "iemand" geduid kunnen worden terwijl je idd juist omschrijft dat er niemand is (niet iemand) ( en idd Frits geen dromer).
    Er is slecht het opmerken van Dit. Wie of wat dat doet of wat voor naampje we daar aan geven dondert eigenlijk niet.
    Door steeds verder in te zoomen ga je zien dat er niets aangetroffen wordt En toch maakt "iets" mogelijk dat Dit beleefd wordt.
    Wat maakt het dat Dit (of droom, of illusie of wat dan ook...) als zo echt ervaren wordt?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat is wat mij erg bezighoudt: moet je de taal corrumperen om het duidelijk te houden voor mensen die het misschien niet helemaal snappen? Of maak je het daardoor juist niet onduidelijker?

    Wat waar is, is juist zo simpel, als je maar ziet hoe simpel en duidelijk het is. Moet je daarin concessies doen?

    Ik heb zelf steeds meer de neiging om te zeggen hoe het is, en als iemand het snapt is het meegenomen. Hoe zie jij dat voor jouzelf?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Misschien dat twee versies mogelijk zijn: een abstracte en een meer beeldende?
    Zelf merk ik een behoefte om te delen met wat me bezighoudt. En ook dit verhaal wil ik overbrengen, hoewel het ontzettend ver afstaat van de opvattingen van de meeste 'anderen'.
    Gek genoeg brengt het weten dat je eenheid bent tegelijk een kloof teweeg.
    Ik heb al moeite genoeg om uit te leggen dat er niet zoiets bestaat als vrije wil. Bovenstaand verhaal gaat nog een stap verder. Daar haakt echt iedereen af (behalve jij en Mark dan).

    BeantwoordenVerwijderen
  6. "Gek genoeg brengt het weten dat je eenheid bent tegelijk een kloof teweeg."

    Dat is dus precies wat er hier (op aarde, in deze illusie/realiteit) gebeurt... zodra er iets vorm krijgt in de Mind ontstaat er automatisch een tegendeel. Het is een geweldig mechanisme als je het doorhebt en de kunst is om je daar niet mee bezig te houden. Want dat tegendeel ontstaat alleen maar vanuit die illusie (mijn geliefde Maya) om ons weer in die illusie terug te trekken.

    En natuurlijk wil Maya dat wij ons in allerlei bochten wringen om het aan de "niet-zieners" uit te leggen, maar bij elke "ziener" die je creëert ontstaat er spontaan een nieuwe "niet-ziener"

    Zoals ik zei, het is een geweldig mechanisme dat tot in den eeuwigheid zal doorwerken. De enige manier om hier los van te komen is door het niet serieus te nemen en er de humor van in te zien. Stop met zoeken en stop met willen veranderen (jezelf of een ander). En ik weet dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het is inderdaad humoristisch, maar tegelijk ook best ingewikkeld.
    Om eerlijk te zijn zie ik het zo:
    Ik zit nu in redelijke goede omstandigheden om uit te zoeken wat waar is en hoe het zit (wat het dan ook zou kunnen zijn).
    Ik heb voldoende tijd, internet, ben gezond enz.
    Ik wil die mogelijkheid benutten. In ieder geval wil ik voorkomen dat ik straks weer helemaal overnieuw moet beginnen in een nieuwe baarmoeder enz.
    Deze keer ga ik voor de finish.
    En niet voor ga naar de gevangenis. U ontvangt geen 200 gulden (zal wel Euro geworden zijn inmiddels).
    Dus ik wil weten hoe het precies zit met die illusie, waar het vandaan komt, hoe het is ontstaan en het allerbelangrijkste hoe er vanaf te komen.......
    Ik denk dat als ik helemaal niets onderzoek en gewoon een pilsje ga drinken dat de illusie dan ook gewoon doorgaat.
    Ik meen toch ook in jou een dergelijke gedrevenheid aan te treffen.......

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Deze keer ga ik voor de finish.
    Dat is gewenst ja.

    Maar bestaat die dan?
    Of is het ook maar weer een idee-gedachte van de illusie 'ik'?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Roeland,

    Ik maak het makkelijker.
    Ik zit nu even in een stoffelijk aldanniet lichaam zichtbaar als je al omschreef quantummechanisch.
    Echter of ik daarin zit of al onstoffelijk ben, maakt niet zoveel meer uit, aangezien het zijn tot de eeuwigheid behoort in welke dimensie dan ook.
    Kort: als het stoffelijke wegvalt, val ik nergens heen en blijf als ZIJN aka Bewustzijn waar ik al ben en altijd al was en zal zijn, verwacht ik.

    Ik heb overigens wel genoeg genoten van alle stoffelijke zijn.
    Ik sta er eigenlijk neutraal tegenover nu.
    Uitzondering zoals gewoonlijk voor fysieke en mentale pijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. wat een gezeur om hier even een reactie te plaatsen zeg..moet ik me weer aanmelden en heb ondertussen al ongeveer een heel a viertje vol geluld..tssss..ja..,zo hoef ik ook niet meer terug te komen..of zal wel aan mij liggen..

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Er is alleen dit ene heilige Zelf..dat is genoeg..God trekt je over de streep als het zover is..en dan zul je vanzelf merken.

    Dus gaan met die banaan..het volgende leven kan zo erg niet zijn..we hebben alle tijd..om eens uit te vogelen waar we nu helemaal mee bezig zijn.

    Het ego is best triest..en walgelijk..zo van een afstandje..van dichtbij is het nog erger trouwens..de kunst is om het gewoon steeds te vergeven..want wij zijn degenen die het zien.

    Dus er steeds aan voorbij kijken..geen belang aan hechten.

    Tsssss............................

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Het hoeft helemaal niet gezocht, Dit is al. Ophouden met "als dit... en, als dat...." is de echte moeilijkheid. Het zoeken naar het waarom en "waar gaat het heen..." is slechts uitstel.
    Als m'n tante een snor had dan was het m'n oom. Een mooie uitspraak die de kern aangeeft van het blijven hangen in de zoekbeweging. Eerst netjes je bord leegeten en dan zie je wel of er nog honger is. Ga vooral niet met de gedachten mee die maken dat je van Dit afgevoerd wordt. Het is al, recht voor je neus (of het een echte of nep-neus is doet er niet toe). Dit is wat zich aandient, alleen maar Dit, Dit, Dit, een zich telkens vernieuwende Dit. Kijk goed! (en drink een biertje op z'n tijd...).

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.