25 juni 2010

Het universum volgens Roeland

Het is een behoefte van mij om te weten hoe het universum werkt, hoe zit het systeem in elkaar en waarom gebeurt er wat er gebeurt.
Ik kan me eenvoudigweg niet neerleggen bij een uitspraak dat het een mysterie is dat we nooit zullen begrijpen. Dat is de aard van het beestje.........
Dit is mijn voorlopige visie hierover. Het is geen definitief verhaal en het zal in de toekomst bijgesteld worden, maar laten we zeggen dat het een voorlopig werkmodel is.

Vanuit het tijd- en ruimteloze ontstaat tijd en ruimte. Dit is de Big Bang.

Hoewel in werkelijkheid nog steeds binnen het tijd- en ruimteloze lijkt energie zich te verspreiden binnen tijd en ruimte.

Naar mijn mening heeft alles bewustzijn. Een elementair deeltje is zich via bijv. kernkrachten 'bewust' van andere elementaire deeltjes.
Bewustzijn vervult de rol van de waarnemer binnen de kwantum mechanische theorie van de ineenstorting van de golffunctie. Bewustzijn schept via de ineenstorting van de golffunctie zijn eigen grofstoffelijke realiteit.

Een universum bestaande uit eenvoudig bewustzijn van elementaire deeltjes ziet er vanzelfsprekend anders uit dan een universum waarin meer ontwikkelde vormen van bewustzijn voorkomen. Eenvoudig bewustzijn kan via de ineenstorting van de golffunctie slechts zorgen voor eenvoudige vormen.

Binnen tijd en ruimte doet de energie bepaalde ervaringen op. De ervaringen laten astrale afdrukken na. Het pure bewustzijn wordt ahw vervuilt met de astrale imprint van herinneringen aan gebeurtenissen.
Mede hierdoor schept bewustzijn (de waarnemer) steeds complexere vormen met als voorlopig hoogtepunt (of dieptepunt net hoe je het wilt zien) de mens.

Wij als waarnemer scheppen tot in detail de realiteit die past bij ons bewustzijn. Dat bewustzijn bestaat uit  puur bewustzijn plus de astrale afdrukken.
Fundamenteel gezien bestaat er slechts 1 bewustzijn. Echter gezien vanuit onze waarnemingspositie binnen tijd en ruimte bestaan er vele eenheden van bewustzijn.

Het ene blijft een, maar vanuit tijd- en ruimte lijkt het bestaan uit vele onderdelen (net zoals een film bestaat uit licht, maar lijkt te bestaan uit afzonderlijke acteurs, gebouwen e.d.).

Je zou dit ook als volgt kunnen zijn: Licht wordt door tijd en ruimte verdeeld in afzonderlijke eenheden. Het is nog steeds 1, alleen gezien vanuit tijd en ruimte is het verdeeld.

Ik kan aanraden om te klikken op de onderstaande figuur, want dan zie je een grotere afbeelding waar je dit proces op een dynamische manier ziet.



Iedere eenheid schept zijn eigen realiteit. Als meneer A in mijn bewustzijn binnenkomt dan kan dat alleen omdat in mijn bewustzijn een trigger aanwezig is die meneer A laat binnenkomen en dat geldt van twee kanten. Die trigger komt van de astrale afdrukken die in mijn en zijn bewustzijn zit.

Als ik op het nieuws iets hoor over een massamoordenaar dan kan dat alleen omdat in mijn bewustzijn een astrale afdruk aanwezig is die via de ineenstorting van de golffunctie de uiterlijke vorm aanneemt van een massamoordenaar.
In dit geval is het niet wederzijds want de massamoordenaar is zich niet bewust van mij. Ik kom niet voor in zijn wereld (immers ik verneem van zijn bestaan via het nieuws, ik weet wel van zijn bestaan, hij niet van mijn bestaan).
Nu is het heel menselijk om kwaad te worden op die massamoordenaar: "Ïk ben goed en hij is slecht". Echter het zou zinvoller zijn om te realiseren dat mijn bewustzijn ervoor gezorgd heeft dat hij in mijn wereld voorkomt. Hij laat slechts iets zien wat in mij is.
Als ik kwaad op hem wordt dan wordt de negatieve afdruk alleen maar sterker en dan zal in mijn wereld vaker een massamoordenaar tegen komen. Als de negatieve afdruk maar sterk genoeg wordt dan kom ik hem niet alleen tegen op het nieuws, maar ook op straat.

Cursus in Wonderen: All thinking produces form at some level, al het denken veroorzaakt vorm op een bepaald niveau.

De prijs die je dus moet betalen voor je eigen gelijk is dat je leven alleen maar vervelender wordt en dat bepaalde dingen op de spits worden gedreven.
De Cursus in Wonderen zegt dan ook terecht: "Wil ik gelijk hebben of gelukkig zijn?"
Het antwoord van bijna iedereen is "gelijk hebben" en daarom is het ook zo'n puinhoop in de wereld. Gezien vanuit zichzelf hebben de Joodse kolonist en de Hamas aanhanger allebei gelijk, maar maakt hun dit gelukkig? Of schept het eigen gelijk alleen maar meer oorlog en ellende?

Als je gelukkig wilt zijn is beter om je te realiseren dat de moordenaar iets laat zien wat in jezelf is. Dat is positief want op die manier kan dat deeltje van je astrale afdruk geheeld worden. Dat helen kan door vergeving. Je wordt niet kwaad op de moordenaar en zeker niet op jezelf, maar bent dankbaar dat het leven je iets zichtbaar hebt gemaakt en laat de astrale afdruk als het ware vervliegen door niet negatief te reageren op de uitingsvorm daarvan. Door niet op iets te reageren ontneem je het zijn kracht.

Op een fundamenteel niveau is hij niet alleen een uiting van jezelf, maar is hij jezelf, want slechts tijd en ruimte doet de illusie van afzonderlijke eenheden ontstaan.

Vergeven doe je niet voor de ander en doe je ook niet omdat het zo spiritueel is, maar je doet het voor jezelf.

Dat kun je al meteen werken. Woede voelt niet goed (althans voor de meeste mensen voelt het niet goed). Bij woede kom je in contact met de energie van afscheiding, vergeving heeft daarentegen te maken met de energie van eenheid.

Er is een film "Forbidden planet" (deze stamt uit mijn geboortejaar 1957, is echter te zien op youtube). In die film komen astronauten op een planeet terecht waar ze een monster tegenkomen. En dat monster wordt steeds krachtiger. Uiteindelijk komen ze er achter dat het monster krachtiger wordt door de energie die vrijkomt door hun angst en agressie.
Wanneer ze daarachter komen is het te laat. Ze zijn geen andere mogelijkheid dan naar hun ruimteschip terug te gaan en de hele planeet met monster en al op te blazen.

We leven in een show die gecreëerd wordt door onze eigen astrale afdruk. Vergeving van onze eigen scheppingen is de uitweg. Alleen dan zal 'het monster' verdwijnen.
Wat dan overblijft is het pure bewustzijn wat buiten tijd en ruimte staat. En dat is God zelf.
Als de astrale afdrukken vervliegen blijkt dat wij niet alleen thuis komen bij God, maar dat wij het zelf zijn, net zoals al het andere.
Realiseer je bij alles wat er gebeurt dat ook een horror film uiteindelijk slechts bestaat uit Licht.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.