23 juni 2010

Powered by the one

Als mens denken we dat we heel wat zijn, maar wat zijn de feiten?
Feit is dat we onszelf niet gemaakt hebben. Ons lichaam is ontstaan als gevolg van omstandigheden (denk aan hoe je moeder en vader elkaar ontmoet hebben en hun vader en moeder enz) en een evolutie waar we geen enkele invloed op hebben gehad. De manier waarop ons lichaam is ontworpen, de Aarde waarop we leven, de cultuur waarin we leven, allemaal omstandigheden die voor het 'ik' een gegeven zijn.
Het is grappig (of soms treurig) om te zien dat vele ikken meningen hebben die gestoeld zijn op pure indoctrinatie. Menig ik is bereid om voor zijn land of religie te sterven en ziet niet in dat een en ander slechts berust op een geografische toevalligheid over waar de wieg heeft gestaan.  

Het ik heeft zichzelf niet gemaakt, kan zichzelf niet maken en heeft geen grip op wat dan ook. 
En ieder ogenblik kan het Ene de stekker eruit halen. Dat kan individueel door een plotselinge gebeurtenis, maar het kan ook collectief. Stel dat de Zon op zou houden met schijnen of de dampkring zou verdwijnen. Alle ikken zouden onmiddellijk verdwijnen. Ondanks alle technologische speeltjes kunnen we daar niets tegen doen. Integendeel onze volprezen technologie heeft de samenleving alleen maar kwetsbaarder gemaakt.
Als alle elektronica uitvalt, wat heel makkelijk kan door een zonnestorm die we niet eens kunnen zien, verandert onze 'beschaving' in een chaos.
Het ik met zijn grote mond is onmachtig om wat dan ook te doen. Zelfs je gedachten kun je niet controleren. Probeer bijv. maar eens een paar dagen alleen maar positief te denken en laat me horen hoe het is gegaan.
Als je je gedachten niet kunt controleren wat dan wel?
Het ik is een typisch voorbeeld van veel geschreeuw en weinig inhoud. Of beter gezegd veel geschreeuw en geen inhoud.
De enige die iets te vertellen heeft is het Ene. De mens is niet meer dan een uiting daarvan.  
Het z.g. ik is niet meer dan een schaduw gemaakt door het Licht. 
Als het ik dat inziet dan valt de stress weg die te maken heeft met het in de hand houden van omstandigheden die helemaal niet in de hand te houden zijn. Aangezien het ik niets te vertellen heeft gaat dit gepaard met ongelooflijk veel frustratie.
Het ik vindt zijn oorsprong in gedachten die worden geproduceerd in de hersenen. Die hersenen zijn een orgaan net zoals ieder ander. De hersenen/gedachten hebben net zo veel of weinig te vertellen als de longen of de bloedsomloop.
De longen en de bloedsomloop kennen hun plaats maar de gedachtenproducerende hersenen gaan er met de illusie van een ik vandoor.   


5 opmerkingen:

  1. Pff, weer niets op aan te merken en weer niets aan toe te voegen. Schrijf eens iets waar ik het niet mee eens ben...

    Maar je snapt het, en nu is het zaak om vol te houden tot er een breekpunt wordt bereikt (zoals je al eerder een breekpunt hebt gehad), en ooit komt het laatste breekpunt en dan... tja, helaas zijn daar geen woorden voor.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik zal mijn best doen.......
    Ramesh Balsekar vergelijkt het proces met het beklimmen van een lange trap. Wanneer je de laatste tree hebt beklommen is het bereiken van de top altijd een plotselinge, onverwachte gebeurtenis, maar het beklimmen van de rest van de trap ging er wel aan vooraf....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Netjes, heerlijk dat je in helderheid inziet dat jij niet alleen datgene bent wat een tijdelijke vorm heeft, maar dat jij ook die ondoorgrondelijkheid ben wat niemand is. Woorden blijven tekort schieten wat dat betreft.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi artikel!
    Toch vraag ik me af of die gedachten werkelijk door onze hersenen worden gecreƫerd. Heb eerder het gevoel dat ze zomaar komen binnenwaaien.
    Misschien is het brein gewoon een filter om te beletten dat alle gedachten van de 'mensheid' tegelijk in ons hoofd opkomen. Want dan zouden we pas goed gek worden...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het kan ook een combinatie zijn.
    Vergelijk het met een radio, een instrument dat bepaald dingen van buiten af doet binnenkomen en anderen niet.
    Echter de radio is ook een mechaniekje.
    Daarnaast is het mechaniek van onze hersenen ook verbonden met andere zaken zoals lichaams interne processen, de zintuigen enz.
    Dus de radiofunctie die de hersenen hebben is maar een beperkt deel van wat de hersenen doen.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.