29 juni 2010

Tijd

De Cursus in Wonderen stelt dat op het moment dat tijd en ruimte ontstonden tevens alles wat ooit in tijd en ruimte zou kunnen gebeuren verscheen. 

In de wetenschap geldt tijd als de vierde dimensie. Alles wat ooit is gebeurd en is gebeurd is 'nu' aanwezig. Echter wij zijn drie dimensionale wezen en kunnen dus niet in de vierde dimensie reizen.
Ramesh Balsekar vergelijkt de tijd met een schilderij van een kilometer breed waarvan wij ieder moment slechts een klein stukje van kunnen bekijken. Langzaam schuiven we langs het schilderij (of het schilderij langs ons).

Onze mind zit zo in elkaar dat we het onmogelijk aan zouden kunnen als alles tegelijk zou gebeuren. Schijnbare oorzaak en gevolg zouden door elkaar raken. We zouden dat niet kunnen verwerken. Onze mind zou onmiddellijk doorbranden. Het is gemaakt voor drie dimensionale gegevens verwerking.

Het is fascinerend om te bedenken dat vanaf wat wij beleven als het begin der tijden vaststond dat jij (de lezer) nu op dit moment deze blog zou lezen. Net zoals vaststaat wat jij straks gaat doen of wat je over een jaar gaat doen.

Ga je over een minuut een slokje water drinken en even uit het raam kijken? Dat stond vanaf het begin der tijden vast.  

Ergens in de vierde dimensie wordt jouw lichaam geboren en gaat het dood. Ergens in de vierde dimensie lopen Cleopatra, de dinosaurussen en toekomstige producten van de evolutie rond. Ergens wordt de Aarde geboren en zal deze sterven samen met de Zon, net zoals alle vormen.

Sommige mensen zeggen dat "Als alles vast staat dan kan ik net zo goed niks doen". Maar het hele punt is juist dat je dat niet kunt. Als in de vierde dimensie vast staat dat je het heel druk zal krijgen en daardoor overspannen zal raken dan zal dat gebeuren en er is niets wat je zou kunnen doen om dat te voorkomen.

Ramana Maharshi stelde dat we geen enkele vrijheid hebben om wat dan ook aan wat er gebeurt te veranderen. Het is een film die al gemaakt is. Volgens hem is de enige vrijheid die we hebben om ons ermee te identificeren, om als het ware helemaal in de film op te gaan en te denken dat invloed hebben op de gebeurtenissen in de film of ons te realiseren dat het een film is.
De laatste toestand is de staat van permanente verlichting.


Zelf zou ik nog een klein stapje verder willen gaan. Volgens mij staat het tijdstip waarop we de natuurlijke staat bereiken ook al vast. Het is gewoon onderdeel van de film. Deze opvatting treffen we ook aan in Journey Beyond Words, een werkboek naar aanleiding van de Cursus in Wonderen.

Zoals Charlie Hayes, een advaita leraar uit de school van Sailor Bob, zei: "Er is niets wat je kunt doen om ervoor te zorgen dat je op een bepaald moment de natuurlijke staat beleeft, maar er is ook niets wat je kunt doen om te voorkomen dat het dan gebeurt."
Als je dit tot je door laat dringen en je dit werkelijk realiseert, juist ook in tijden van crisis als er bommen vallen, het huis in brand vliegt en weet ik allemaal gebeurt, dan ben je in de natuurlijke staat.
Dan ervaar je datgene wat de film mogelijk maakt, het Licht achter de film, het tijdloze zijn. Datgene wat onkwetsbaar is, altijd zal blijven en buiten tijd en ruimte staat.   
Jij bent DAT en DAT is waarin alle vormen ontstaan en all vormen in zullen oplossen.

13 opmerkingen:

  1. Mooi blog! Heerlijk helder daar hou ik van. Ten minste de echte kritici die de feiten willen onderzoeken zullen teleurgesteld uit de kast komen. Tenzij zij kunnen incalculeren dat alles wat de realiteit wil onderbouwen maar een concept is en dat het nooit de gehele realiteit kan omvangen. Ik denk dat we juist daarom ook een ondoorgrondelijk aspect hebben wat we als zijn kunnen noemen. En het grondelijke bewust noemen. Maar ik geloof best wel dat we in een soort van vortex zitten. Dat het idee van alles en niets zichzelf voedt. Maar tegelijkertijd moet het weer in iets of niets zijn. Ach jah als je zo door blijft gaan kom je er toch achter dat zelfs het idee van oneindigheid niet toereikend is voor het ongrijpbare dat is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. [Genomen uit een column van Ton de Baaij dd 29 juni 2010:] zie http://authentikos.nl/midden.html

    Later in de middag krijg ik ook meer contact. Iemand begint direct vanuit zijn intimiteit tegen mij te praten.

    Hij blijkt Paul te heten. Hij leeft van de ledigheid en van niemand te zijn. Hij heeft veel gelezen van Oosterse wijsheren.

    Hij sterft elke dag en wordt elke dag geboren. De zon brengt [letterlijk op bed zijnde nog 's morgens elke dag red. Paul] hem weer tot leven.

    Zo begint hij elke dag vanuit leegte aan een nieuw leven.

    Hij heeft mijn boeken van alle kanten bekeken en stukjes gelezen. Hij loopt door en belooft terug te komen.


    Bij sluitingstijd komt Paul terug.

    Hij laat mij zijn mooiste boeken zien en stukjes uit lezen.

    Hier ontmoet ik Paul, die vervolgens op mijn stoel gaat zitten en weer in mijn boeken leest, terwijl ik de kraam opruim.

    Hij zegt dat hij nu geen geld heeft. Ik laat het daarbij.


    ’s Avonds om half acht staat hij aan de deur. De derde keer vandaag spreekt hij mij aan.

    Hij heeft drie boekjes bij zich over Zen. Hij zegt, dat hij deze boekjes zo mooi vindt, dat hij er een paar extra heeft gekocht om mensen cadeau te doen.

    Hij stelt voor zijn drie schatten te ruilen tegen mijn twee boeken. Wat een prachtig voorstel!

    Hij geeft iets zeer persoonlijks en waardevols weg in ruil voor iets van mijn persoonlijke eigenheid.

    Natuurlijk doe ik dat en loop de hele avond met een glimlach op mijn gezicht.


    [Naschrift van Paul:]

    In werkelijkheid ging ik de derde keer naar de man zijn huis omdat een gratis leeslampje annex data ding, niet volledig werkte.

    In tussen kwam dan het idee spontaan op zijn beide boeken te ruilen:) met andere die ik dubbel had.

    Tijd bestaat voor mij eigenlijk niet zo, wel de opeenvolging van de seizoenen en het ervaren van leegte in de vorm van nutteloosheid

    [o die ingeprente ambitie!!!].

    Dit is op zondag 28 juni 2010 tijdens de Dag van Lindenholt in het Lindenholtse parkplantsoen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Naschrift:

    Jesus boedha mina:)

    'dit is op zondag 28 juni 2010 tijdens de Dag van Lindenholt in het Lindenholtse parkplantsoen, moet dus zondag 27 juni 2010 zijn:)

    over tijdloosheid gesproken:)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Roeland,
    dit laat mij denken aan mijn blog ca. 1,5 jaar geleden (haha…jaja…tijd, die niet bestaat…!!!) op Hyves (IK…{wie of wat het ook mag zijn} doe niets meer op Hyves!):

    http://sureiv.hyves.nl/blog/20556725/ligt_alles_al_vast/kO01/

    Wat jij schrijft klopt exact…… Interessant om te lezen dat jij ook op dit punt uit komt…dank voor het delen.

    Waar is trouwens jou blog gebleven van Ramana Maharshi…?

    Groetjes van Pravas

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Die andere blog is verdwenen in het ongemanifesteerde zijn. Bij nader inzien vond ik hem niet zo sterk.
    Mooi stukje van jou. Mooi dat je daar anderhalf jaar geleden al achter kwam.

    Wat ik trouwens het zwakke punt vindt van de a-dvaita filmpjes is dat ze het hebben over een kosmisch plan.
    Dit kan tot het misverstand leiden dat er iemand aan de knoppen zit die een plan heeft.
    Dat is niet het geval. Alles is spontaan verschenen en een plan is er niet. Universa verschijnen en verdwijnen als ware het luchtbellen.
    Als een kind luchtbellen blaast dan zit daar niet een doel achter.
    Ik geloof ook niet dat ons universum op de een of andere manier belangrijk is. Op kosmische schaal is het hele universum slechts een heel klein luchtbelletje, tussen naar ik aanneem, een oneindig aantal andere luchtbellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. klopt.....de filmpjes...dat was toen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Tijd:

    Een oorspronkelijke directe inval zegt:

    Wellicht bestaat "tijd" om iets of iemand 'levend' te laten zijn, 'leven' te geven.

    Tijd heeft zo puur de funktie "levend" te "ZIJN" in tegenstelling tot het statische onveranderlijke.

    Aangezien het Ene niet zomaar statisch en onveranderlijk [natuurkundig doods lijkt dat], wil zijn, heeft het het idee of verschijnsel of dimensie of hoe je dat ook noemt "tijd" ingebracht of hoe zeg je zoiets.

    "Tijd" heeft zo een duidelijke relatie met "levend ZIJN" lijkt het wel...

    Zou Tijd daardoor een bestaansrede hebben?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik denk niet dat we moeten zoeken naar bestaansredenen. Alles dat is is er.
    Ook denk ik niet dat het Ene iets wil. Er zit niemand achter de knoppen en niemand wil iets. Alles gebeurt eenvoudig.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Tsja,

    De werking van de kwebbeldoos of het denken zet steeds op het verkeerde 'been'.

    Het Ene [incluis alles] IS er dus en alles gebeurt eenvoudig zeg je...

    ok

    Bestaansredenen: wat een raar woord eigenlijk ineens:)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Daarin heb je gelijk. De mind heeft de neiging om overal redenen achter te zoeken en maakt alles veel ingewikkelder als het is.
    Dat heeft ook te maken met de behoefte om onszelf belangrijk te vinden. Dat is terug te vinden in ideeen als er is een plan, er zijn lessen om te leren, de wereld moet een transformatie ondergaan enz. enz.
    We zijn een beetje te vergelijken als microben binnen een waterdruppel (symbool voor het universum) die zich afvragen wat de zin is van hun bestaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat wat is is alles wat is, onveranderlijk en altijd tijdloos, en daarbinnen gebeurt alles vanzelf, elk plan was al plan voor het geboren werd waardoor de uitkomst van elk plan precies verloopt zoals het bij de geboorte geboren is, en dat is wat is, onveranderlijk en altijd tijdloos...

    (is dit on topic, of niet... mmh, don't know?)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Alles wat is is, geboren niet geboren... Je komt in de problemen op het moment dat je dit soort zaken wil gaan vangen in taal. Het woord is het ding, maar dat is natuurlijk niet zo... Een woord is een gedachte, alles is een gedachte. Zo is tijd (of alle mooie ideeën daarover) ook een gedachte. Gedachte is een een woord en ook een gedachte. Een gedachte is... Ja wat is dat eigenlijk... Als je het wil hebben over zg grootheden als tijd, ruimte, zijn, is, alles, niks enz. zou je kunnen kijken wat de bouwstenen zijn van zulks. Alles wat er aan associaties en concepten opborrelt dient zich aan in de vorm van gedachten. "thought is the very fabric of the universe and everything it contains...".
    Een veel interessantere vraag zou dus zijn (en ook zo lekker dichtbij) is, wat is een gedachte? Of nog mooier, waar ervaar ik die gedachte? (zo dichtbij en tevens ongrijpbaar ver). Uiteindelijk kom je dan toch weer op datgene die de zg gedachte ervaart...

    "Waar en wanneer is toch eigenlijk dat Hier en Nu...?" Loesje

    Zomergroeten,
    Mark

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat ervaart? Wat denkt? En is dat niet hetzelfde? Met andere woorden: Is de appeltaart niet dezelfde die het eet?

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.