18 augustus 2010

Natuurlijke staat?

Een baby is in de baarmoeder. Al zijn wensen worden automatisch vervult. Mede omdat de hersenen nog in opbouw zijn wordt er geen ik ervaren. Hij ervaart slechts eenheid.


De baby gaat uit de baarmoeder. Dit proces verloopt niet altijd even prettig. Er komt een dokter, lichten verschijnen. De baby weet niet precies wat er aan de hand is, maar het vermoeden kan oprijzen dat er sprake is van een wereld die niet helemaal functioneert volgens de behoeften van het ik. Dualiteit is geboren. Therapeuten hebben het in dit verband over het geboortetrauma. Er bestaan therapieën (rebirthing bijv.) om de gevolgen hiervan te boven te komen.
Kennelijk zorgt dit voor een stevig trauma. Logisch want het is het begin van een overgang van non dualiteit naar dualiteit. 

In advaita kringen heeft men de gewoonte om te zeggen dat het ik pas verrijst na enige jaren. Echter gezien dit geboortetrauma vermoed ik dat het bij de geboorte intreedt, zij het in primitieve vorm.
De baby groeit verder op. Al snel merkt hij dat de moeder niet altijd beschikbaar is. Soms wil de baby eten, maar is de moeder even weg. Het wordt duidelijker dat er een wereld is die niet altijd op zijn behoeften reageert. Meer dualiteit.
De baby groeit op en het verschil tussen ik en de wereld wordt steeds duidelijker. Voedsel vliegt niet automatisch in je mond, nee je moet iets doen om voeding tot je te nemen. Als is de moederliefde groot moeder is niet altijd beschikbaar en hoe ouder het kind wordt hoe meer hij te maken krijgt met voorwaarden en eisen van de wereld.

Naar mijn bescheiden mening is de staat van Zijn van de wijze niet vergelijkbaar met die van een baby. Een wijze heeft moeten leren door de illusie heen te kijken. Alleen al voor het doorworstelen van advaita geschriften en het invoelen van de advaita visie is toch wel enige intelligentie en rijpheid vereist die een baby niet heeft.  

De wijze heeft een gerijpte intelligentie, een mind die in staat is zijn echte plaats te weten in het universum. Hij doorvoelt dat er sprake is van eenheid. Tegelijk kan hij functioneren in dualiteit. Hij accepteert dat hij voeding nodig heeft en doet iets om dat te bemachtigen. Ook geldt dat hoe zeer hij ook in het Nu leeft hij zich wel degelijk iets kan herinneren. Iemand die echt in het Nu leeft kan zich geen taal herinneren of wat dan ook. Ik heb daar laatst een documentaire over gezien en de patiënt in kwestie maakte niet echt een gelukkige indruk.

Naar mijn mening is het ego onderdeel van de natuurlijke staat. Het ego hoort er gewoon bij. Het is geen foutje, het is een biologische noodzaak. Een mens kan niet functioneren zonder ego. Zonder ego ben je een plant. Planten hebben geen ego, maar is het de bedoeling om een plant te worden? Ik denk het niet. 

De wijze ziet het ego als een onderdeel van eenheid. Alles in eenheid heeft zijn functie en dat geldt ook voor het ego. Hij vecht niet tegen het ego, beschouwt het niet als iets waar iets mis mee is, maar accepteert het.

Hij leeft in eenheid, maar ziet in dat het ego nodig is om het lichaam te laten functioneren in die eenheid.


Wat een probleem is als mensen alleen maar denken dat ze het ego zijn, dat opblazen tot enorme proporties. Met een ego dat functioneert binnen eenheid van zijn is niks mis.

Zolang er een lichaam is, is er een ego, want het ego is daar een natuurlijk verlengstuk van. Vandaar dat egoloosheid helemaal niet kan. Iemand die zegt wel egoloos te zijn belazerd de boel en heeft naar alle waarschijnlijkheid een superego, waar hij zichzelf niet bewust van is. Dit is de sekteleider, die  door een gebrek aan zelfkritiek zijn volgelingen die denken dat hij God zelf is, de vernieling in jaagt.

Wat betreft egoloosheid kwam Ramana Maharshi nog het meest in de buurt, maar die werd door anderen gevoed en liet insecten over hem heen kruipen. Dankzij verzorging ging hij niet snel dood, maar een dergelijke staat is voor de verlichte zonder ashram en volgelingen denk ik een beetje problematisch.........

3 opmerkingen:

  1. Helaas kan ik niet de aanleiding zijn voor:
    "Hoe stellen wij ons op in een discussie?"
    Ik kan me voldoende vinden in jouw stukje.
    Volgende keer beter!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ego is absoluut nodig om als mens (of het Absolute in menselijke vorm) te functioneren. Het probleem is wel dat we ons, somewhere along the line, zijn gaan identificeren met dat ego (The Mind) waardoor we zijn gaan denken dat wij daadwerkelijk dit lichaam met dit ego zijn, terwijl we "het absolute" zijn (Consciousness) dat een ervaring heeft in deze vorm.

    Er is niets mis met ego, want ego is deel van deze vorm... zonder ego kan deze vorm niet overleven. Wat wel mis is, is de identificatie met ego en lichaam als zijnde een losstaand individu. Ego en lichaam (body-mind) is het voedsel-lichaam dat het Absolute (Consciousness) nodig heeft om te ervaren. (of zoiets)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Daar ben ik het helemaal mee eens. Bedankt voor deze verduidelijking.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je een reactie plaatst! Bedankt!
Reacties die te maken hebben met het onderwerp en een inhoudelijk goede bijdrage leveren aan een verder inzicht daarin worden op prijs gesteld en gepubliceerd.
Al het andere zal in het ongemanifesteerde Zijn blijven:)
Opmerkingen worden alleen geplaatst als er een naam onder staat, dat kan ook een nickname (schuilnaam) zijn. Die kan onder de boodschap geplaatst worden.