25 februari 2010

Je bent al

Je bent al een instrument waardoor heen de kosmos werkt. Je kunt nooit iets anders zijn dan dat instrument.
Het is onmogelijk om niet een perfect instrument te zijn waar het Goddelijke door heen gaat. 
Wat je hoogstens kunt doen is jezelf voor de gek houden, maar ook dat is een perfecte uitdrukking van de wil van de kosmos.

Waarom goede mensen te maken krijgen met slechte dingen

Een van de grootste vragen is waarom mensen die zelf lief en aardig zijn toch te maken krijgen met allerlei rampen zoals ongelukken, kanker, relaties die uit de hand lopen enz.
Allereerst geldt dat het fout is om alles wat er gebeurt op onszelf te betrekken.

Waarom komt het golfje op een rots terecht? Omdat de zee het golfje die richting op dwingt!

Er is maar 1 energie van afscheiding. Het zal een oppervlakkige waarnemer duidelijk zijn dat die energie van afscheiding leidt tot veel negativiteit. En die negativiteit heeft invloed op ons leven.

Een van de grootste misvattingen is dat mensen alles op zichzelf betrekken. Dingen gebeuren gewoon, als uiting van de collectieve energie. Misschien is de pijn die jij in je leven ervaart wel het gevolg van de ellende in Sudan. Alles is 1 en dat heeft nogal wat consequenties.

Wat het in spirituele kringen gebruikelijke denken dat je op de een of andere manier iets zelf gecreëerd hebt doet is dat het het schulddenken aanwakkert. En daar wordt niemand beter van. Jij niet en de wereld ook niet. Alles wat het schulddenken doet is de collectieve negativiteit nog meer voeden.

Het z.g. spirituele denken zit vol met dogma's die mensen alleen weten van 'horen zeggen'. Het gaat dan vooral om begrippen zoals reïncarnatie, karma e.d. Die begrippen zijn puur dogma. Iedereen praat elkaar na en niemand durft vraagtekens te zetten.

Ik zou zeggen onderzoek zelf hoe het zit. Onderzoek of er een mannetje of vrouwtje in je hoofd zit dat alles doet. En als je die niet kunt vinden dan is afgescheidenheid kennelijk een illusie.

Het beste wat je voor jou en de wereld kunt doen is ophouden jezelf overal de schuld van geven. Het leven accepteren zoals het is is onvoorwaardelijke liefde. Daarmee schep je een betere collectieve energie. En dat leidt tot een beter leven. Niet alleen voor jou, maar voor iedereen.

Als je een ongeluk krijgt of op een andere manier pech ervaart dan is alles wat er met zekerheid over gezegd kan worden dat het is zoals het is. Geef je niet over aan gespeculeer over op wat voor manier het jouw schuld zou kunnen zijn of wat je 'fout'  zou hebben gedaan.

Ik vind het jammer dat spirituele dogma's aanleiding geven tot schulddenken. En een ding is zeker schulddenken is de bron van alle ellende.

Dus hou op met jezelf en anderen pijn te doen. Aanvaart dingen zoals ze zijn en laat het leven stromen.

Je hoeft niet te begrijpen waarom. Het golfje begrijpt ook niet waarom het tegen een bepaalde rots terecht komt, maar aanvaart het simpelweg. We kunnen een voorbeeld nemen aan het golfje.   


24 februari 2010

Als dat (should have and could have)

Gisteren zag ik in een programma een mooi voorbeeld van hoe vreemd het leven kan lopen.

Een vrouw uit Eindhoven en een man uit Groesbeek beginnen een relatie en besluiten hun droomhuis te gaan bouwen in Gennep. De man steekt er al zijn energie in en het werd een paleisje. Echter de vrouw kreeg last van heimwee. De enige oplossing was dat ze gingen wonen in Eindhoven.

Resultaat: nu wonen ze in een armetierig huurhuis in Eindhoven en ze betalen Euro 1500 per maand aan hypotheek voor een onverkoopbaar huis (dubbele woonlasten). Hierdoor staan ze aan de rand van het faillissement. Slechts door toedoen van vrienden, kennissen en ouders kunnen ze de dagelijkse boodschappen doen. Maar de ouders raken ook al door het spaargeld heen.

Dit verhaal zit vol als datten:
Als ze de relatie niet waren aangegaan of in ieder geval niet waren gaan samenwonen dan........
Als de vrouw van te voren had ingeschat dat ze heimwee zou krijgen dan......  
Als de vrouw geen of minder heimwee had gekregen dan..........
Als de huizenmarkt niet was ingestort en ze het huis snel hadden kunnen verkopen dan.........

Dit soort 'als dat' redeneringen zorgen voor extra lijden bovenop een al penibele situatie.

Iemand die niet meer handelt en denkt vanuit het ego zal alle krankzinnige wendingen van het leven simpelweg accepteren.

Er is een acceptatie van alles. Hoe gezien vanuit het organisme bizar, vreemd en vervelend het ook is. Uiteindelijk is alles deel van de kosmische harmonie. Alleen Uw wil gebeurt, ook al begrijpt het organisme het niet, vindt het organisme niet leuk, maar toch is zoals het gebeurt zoals het moet gebeuren.

Vanuit het universele of Goddelijke gezien bestaat er geen goed of slecht. Er zijn slechts verschijnselen. Het oordelen is iets van het organisme.

Het leven van het organisme is onderdeel van een kosmische dans. De dans is er eenvoudig. Resistance is futile en voor iemand die zich niet meer identificeert met een afgescheiden ego is verzet niet aan de orde.

Ware liefde is alles accepteren wat het ook is. Ware liefde kent geen niet accepteren. Alles wordt verwelkomd, ook als het organisme het vreselijk vindt.
Alles wat is heeft de goedkeuring van het universele anders zou het niet bestaan.

Wij oordelen, het kosmische oordeelt niet. Wij hoeven het niet te begrijpen. We hoeven ook niet naar geforceerde verklaringen te zoeken (zoals het zal wel karma zijn, er moet een les geleerd worden enz.). Het enige wat gedaan kan worden is om het leven te accepteren zoals het zich voordoet, zonder uitzondering.

Iets volledig accepteren betekent niet dat je het niet vreselijk zou kunnen vinden.

Het betekent ook niet dat je er niets aan doet.

Het betekent wel dat je niet als afgescheiden ego een strijd aangaat met wat is.

Alles wat is, is. Veel meer valt er niet over te zeggen.  

23 februari 2010

Twee mogelijkheden

Het grappige is dat het leven constant en iedere dag opnieuw aantoont dat het zijn eigen gang gaat, maar dat we desondanks denken dat we als individueel organisme het leven onze 'wil' kunnen opleggen.

Na deze constatering kunnen we twee dingen doen:

1. Ons hele leven proberen dingen onder controle te houden die niet onder controle te houden zijn en onze wil opleggen aan iets (het universum) dat daar duidelijk niet voor open staat. Dit leidt tot steeds weer nieuwe frustratie: "Dit had niet moeten gebeuren", "Hij of zei had dit niet moeten doen" enz.

2. Inzien dat alleen het leven bepaalt wat er gebeurt en dat het vermeende ik niet meer dan een gedachte is. Het organisme is onderdeel van het geheel en het geheel bepaalt wat er gebeurt. Het organisme is slechts een instrument wat door het geheel bestuurd wordt. 

De beste manier om tot inzicht 2 te komen is kijken hoe processen verlopen die men normaal gesproken onder 'eigen wil' zou scharen. Bijv. de beslissing om iets te drinken. Een dergelijke beslissing heeft een gevoel van 'eigen wil'. Echter als je goed kijkt zul je zien dat aan de actie een gedachte vooraf gaat die spontaan opkomt. Ook de gedachte 'ik heb het gedaan' is slechts een gedachte die spontaan opkomt.

Dat zelfde geldt voor andere acties.

Hoewel de gedachte 'ik heb het gedaan' anders zou vermoeden is er geen mannetje in je hersenpan die regelt welke gedachten al dan niet opkomen.



Alles gebeurt als een spontane uiting van het universum. Het organisme is slechts een instrument waardoor het universum werkt.  

Ook na dit inzicht gebeuren er nog steeds dingen die het organisme niet leuk vindt, maar er wordt wel aanvaard wat er gebeurt. Het is een aanvaarding zonder een tegenstelling van niet aanvaarding. Alles wordt aanvaart zoals het is. Dat is liefde.
Het denken over wat er wel of niet had moeten gebeuren houdt op. Gebeurtenissen zijn. Er gebeurt wat er gebeurt.  Het leven stroomt als een rivier door ons heen.    


En ja, welke van de twee alternatieven het wordt wordt door het leven bepaalt. Het vermeende ik heeft ook daar geen invloed op.

Als alternatief 2 het wordt dan verandert er op het niveau van gebeurtenissen niets, maar wel wordt het gevoel van frustratie minder. Ook zul je dan jezelf en anderen niet meer de schuld geven van wat er gebeurt.
Als ik in het verkeer wordt gesneden door een automobilist dan is de automobilist niet schuldig en ik ben ook niet schuldig voor een onhandige manoeuvre. Het gebeurt simpelweg en het had niet anders kunnen gebeuren dan zoals het is gebeurt.

Alles is onderdeel van de kosmische harmonie, ook als het disharmonisch of chaotisch overkomt.

In dit weten ligt de vrede van God.

22 februari 2010

Als je goed kijkt

Als je goed kijkt dan is de gedachte ik doe dit slechts een gedachte die regelmatig oprijst in een spontane gedachtestroom.

Er is geen mannetje of vrouwtje in je hoofd die beslissingen neemt, maar slechts een gedachte die dat claimt te doen.


Misverstanden over non dualiteit

Regelmatig merk ik dat het concept van dat alles een uiting is van de kosmische harmonie en dat er geen afzonderlijke wil van de persoon bestaat leidt tot misverstanden.

Ik zal er een aantal van bekijken

Als alles toch gaat gebeuren kan ik net zo goed niks doen en op de bank gaan zitten.

Dat kun je juist niet! De beslissing om niks te doen impliceert een afzonderlijke wil. Als het de uiting is van de kosmische harmonie dat je het druk hebt dan zal dat gebeuren en is het onmogelijk om niets te doen.

Degene die dit beseft laat alles maar over zich heen komen, is altijd rustig en bedaart en is een soort heilige. 

Het organisme heeft als gevolg van genetica en zijn geschiedenis een bepaald karakter. Dat karakter blijft. Ook dat karakter is onderdeel van de kosmische harmonie. Als het organisme van nature opvliegend is dan blijft hij opvliegend. Nisargadatta bijv. rookte als een ketter, was humeurig en joeg diverse keren mensen de tent uit. 

Iemand die dit inzicht heeft hoeft dus geen heilige te zijn. Een heilige is iemand die de waarden en normen van de maatschappij tot in perfectie naleeft. Een heilige kan in de ene cultuur een heilige zijn en in een andere cultuur een misdadiger (bijv. zelfmoord terroristen).

Het heilig zijn is cultuurgebonden en heeft te maken met waarden en normen. Realisatie heeft daar niets mee te maken.  

Het idee een afzonderlijke persoon te zijn is ontstaan rond de leeftijd van 2 1/2 jaar onder druk van de buitenwereld.   

Dit hoor je vaak zeggen door advaita leraren. Hier zit een kern van waarheid in, echter ik denk dat er een belangrijkere factor een rol speelt.

Ieder dier moet dualiteit ervaren om aan zijn voedsel te komen. Het is onderdeel van de kosmische harmonie dat een dier dualiteit ervaart (namelijk dualiteit tussen mij en mijn voedsel). Vervolgens is een uiting van de kosmische harmonie dat het dier in actie komt om dat voedsel te bemachtigen.


Zou het dier geen dualiteit ervaren dan zou het dier niet in actie komen en verhongeren. Onze zintuigen zijn dan ook helemaal gericht op het waarnemen van dualiteit. Ik zie met mijn ogen allerlei afzonderlijke voorwerpen, dus dualiteit. Vandaar dat het ervaren van dualiteit noodzakelijk is voor ieder dier, inclusief de mens.

Een dier dat pas geboren wordt ervaart die dualiteit niet, maar dat is ook niet nodig want de moeder zorgt voor het voedsel. Pas als het dier zelf voor het voedsel moet zorgen is het noodzakelijk dat hij dualiteit ervaart. Vandaar dat wat er rond de leeftijd van 2 1/2 jaar gebeurt een noodzakelijke ontwikkeling is. Ook dit kan niet anders zijn dan dat het is.

Hiermee wordt de kiem gelegd voor het ontstaan van oorlogen en conflicten. Immers het wordt dan ik in samenwerking of tegenover de ander. Ook oorlogen zijn precies zoals het moet zijn. Vanuit mijn reactie mechanisme als organisme kan ik iets afkeuren of vreselijk vinden, maar tegelijk is het zoals het moet zijn want anders zou niet niet bestaan.      


Je kunt niks doen om dit inzicht te verkrijgen. 

Dat klopt, want je doet nooit iets, alleen het universum doet iets en jij bent het instrument waardoor bepaalde acties plaatsvinden.

Echter ook het weten dat er alleen eenheid is, is iets wat vooraf gegaan kan worden door acties. Je kunt een boek van Nisargadatta lezen, je kunt de oefeningen van de Course doen, je kunt naar  youtube filmpjes kijken. Daardoor worden zaadjes gezaaid die kunnen uitmonden in het krijgen van dit inzicht. De meeste mensen die zeggen dat er niks kan worden gedaan hebben dat inzicht verkregen mede door dergelijke acties.

Mensen die gerealiseerd zijn hebben bijzondere gaven

Het simpele feit dat iemand weet dat hij eenheid is leidt niet tot occulte gaven zoals de toekomst kunnen voorspellen, vreemde bewegingen van energie, lopen over water, kunnen materialiseren en dematerialiseren. Occulte gaven en weten dat je eenheid bent hebben niets met elkaar te maken.

Er is een onderscheid tussen intellectueel inzicht en inzicht met je hele wezen. Als er alleen sprake is van het eerste dan krijg je mensen die bijv. geforceerd onverschillig gedrag gaan vertonen, fatalistisch worden en de heilige gaan uithangen.

Er zijn nog meer misverstanden, maar dit is een kleine greep op de misverstanden die ik zo regelmatig tegenkom.

20 februari 2010

Almachtig

De meeste religies gaan er vanuit dat God almachtig is.
Desondanks kan God kennelijk weinig voor elkaar krijgen zonder onze steun. Wij moeten van alles doen om hem tevreden te stellen, hem vereren en moeten ons vooral aan zijn regels houden.

Als hij almachtig is dan heeft hij het niet nodig om regels te stellen. Er zou dan immers niets gebeuren zonder zijn instemming. 

Maar het gaat verder. God zelf is niet in staat om het universum in harmonie te houden, dus moeten wij hem helpen. Bijvoorbeeld door rituelen voor een goede oogst of de moderne variant, het zich bezig houden met manifesteren.

Kennelijk komt het bij niemand op dat als God almachtig is dat er niets kan gebeuren zonder zijn instemming. Als hij iets niet wil dan gebeurt het eenvoudigweg niet. 

Het is bizar dat deze zo simpele en voor de hand liggende opvatting door vrijwel niemand gedeeld wordt.

Dus laat ik het nog een keer herhalen. Het universum is een. Je hoeft je geen zorgen te maken dat je iets fout doet, want dat is onmogelijk. Immers er kan niets gebeuren zonder de instemming van het universum. Je hebt geen eigen wil los van de wil van het universum.  Dat je dat wel zou hebben is een illusie En ja, ook het hebben van die illusie is zoals God het wil, anders had je die illusie niet. 

Dus ontspan je, laat je gaan want alles is in harmonie. Je hoeft niets te doen om dingen in harmonie te brengen. Je kunt zelfs niets doen. Iedere gedachte die je hebt, iedere handeling die je doet is onderdeel van de kosmische harmonie en kan niet anders plaatsvinden dan dat die plaatsvindt.  

Het kan niet anders zijn dan het is.

Daarin ligt de Vrede van God.

19 februari 2010

Op weg naar verbetering?

De meeste spirituele clubjes denken dat ze de voorhoede vormen van een nieuwe maatschappij, van verbeteringen.
"In de toekomst zal alles beter worden en wij zijn er de voorhoede van".

Dat verschijnsel zie je niet alleen in de huidige tijd, maar ook bij de volgelingen van Jezus, in de Middeleeuwen, zolang de mensheid bestaat. 

Onderdeel van deze visie is een scheiding tussen bewusten (wij dus) en onbewusten (de anderen).  Een scheiding tussen de gelovigen die superieur zijn en degenen die het licht niet hebben gezien. Vaak moeten die ongelovigen op de een of andere manier uitgeroeid worden of hardhandig naar het licht worden gebracht.

De moderne versie is dat er in de nabije toekomst rampen zullen gebeuren waarbij alleen de 'bewusten' over blijven. De Aarde moet zich immers reinigen, nietwaar?
De moderne spiri beoefenaar weet dat God het vuile werk voor hem zal opknappen. De 2012 cultus is daar een voorbeeld van. 

De vraag is of er aan bewustzijn, het onveranderlijke, iets verbeterd kan worden. Iets wat onveranderlijk is is per definitie niet vatbaar voor verbetering.

En als er alleen eenheid is dan is er ook geen scheiding tussen bewusten en onbewusten.
Het lezen van bijv. spirituele teksten is iets wat gewoon gebeurt.
Er is niemand die iets doet dus het is ook geen verdienste als je iets doet waarvan jij denkt dat het superieur is.

Alles wat is, is. Geen reden tot een oordeel, geen onderscheid, geen mogelijkheid tot verbetering.

Daarin ligt de vrede van God. 




 

18 februari 2010

Het ultieme medicijn

Alle spanningen kunnen worden weggenomen als je beseft dat je niet de auteur van je acties bent.
Alles wordt gedaan door het Ene. Als jij iets lijkt te doen dan gebruikt het Ene je lichaam als instrument.

Jouw schijnbare acties zijn slechts een expressie van de harmonie van het Ene. 

Het idee dat jij verantwoordelijk bent voor je acties gecombineerd met het ervaringsgegeven dat dingen simpelweg gebeuren schept enorme spanningen.

Het schept angst en schuld.

Iedere dag kun je aan duizenden dingen zien dat het 'jij' geen macht heeft. Toch blijf jij geloven dat het vermeende jij het leven naar zijn hand kan zetten. Deze spanning tussen geloof en wat er feitelijk gebeurt zorgt ervoor dat je gestrest raakt.  

Het ultieme medicijn is weten dat wat er gebeurt een expressie van het Ene is en dat de claim van het ego dat 'ik het doe' niet klopt.

Echter voor ego's (een enkele uitzondering daargelaten) is dit een te bittere pil om te slikken.

Dat is jammer want als er alleen maar het Ene is dan is er niets om dood te gaan.

In het Ene gaat niets verloren. De vormen waarin het Ene zich manifesteert veranderen, maar er wordt niets geboren en er sterft niets.

Wanneer wordt beseft dat het bestaan van een afzonderlijk, afgescheiden, ik een illusie is zal de ultieme angst, de doodsangst, verdwijnen. 

Het ultieme medicijn biedt onsterfelijkheid.

Welke dokter kan dat bieden?




17 februari 2010

Overgave aan wat is

Het is niet mogelijk om je over te geven aan wat is want er is alleen wat is. Er is geen jij die afgesplitst is van iets waar je je aan zou kunnen overgeven.
Weliswaar is er een gedachte die denkt dat er iets anders is, die denkt dat er een apart jij is, maar ook dat is slechts een deel van wat is.
Die gedachte kan je voor de gek houden, maar hij heeft geen enkele invloed op wat is.
Het is onmogelijk om je aan jezelf over te geven. En er is maar 1 van ons.  

Alles is

Alles is harmonie, vaak vermomd als chaos.
Alles is orde, vaak vermomd als willekeur. 
Alles is liefde, soms vermomd als pijn. 

Alles is tijdloos, vermomd als in tijd. 
Alles is een spel, vaak vermomd als ernst. 
Alles is beweging en tegelijk in rust.

Alles is eenheid, vermomd als afgescheidenheid.


 
Deze afbeelding beweegt niet. Niets is zoals het lijkt. 

Bewustzijn in de vorm van apen

Wij zijn bewustzijn dat de vorm heeft aangenomen van (min of meer intelligente) apen.
Bewustzijn heeft een aap ervaring.
De aap ervaring is wat bewustzijn meemaakt.
No problem, tenzij we proberen een verlichte aap te worden.  

13 februari 2010

Het einde van de illusie

The thinking mind can be annihilated only when there is total understanding that God's will prevails all the time and the different forms are only puppets having no free will of their own. With this understanding three beautiful things happen: there is no ‘one’ to feel guilty or proud, to get frustrated or to have a sense of enmity. Life becomes simple. 

Ramana Maharshi

Het ego kan niets doen behalve zich iets onterecht toe eigenen. Het enige wat een illusie kan doen is je voor de gek houden.

Wat er voor mensen die in het egobewustzijn zitten gebeurt is dat je jezelf de schuld geeft van allerlei zaken die zich voordoen.
Er is niets frusterender dan dat pogen te besturen wat niet te besturen valt en er ook nog verantwoording voor te nemen.  

Je bent slechts de passagier in de bus, maar je denkt dat je de bestuurder bent. 
Dat schept frustratie en negativiteit, wat weerspiegelt wordt in onze omgeving.

Uiteindelijk is er dan sprake van een vicieuze cirkel die leidt tot steeds meer pijn.

Echter er komt een moment dat genoeg genoeg is. Pas dan kan gekozen worden voor een 'andere weg.'
Of dat gebeurt en zo ja wanneer is ook iets wat slechts door het Ene wordt bepaald, maar gezien vanuit egobewustzijn is er sprake van een schijnbare keuze.

De wolk van negativiteit zal dan niet langer worden gevoed. Dit is het einde van de illusie.

Nog een citaat van Ramana Maharshi:

When there is total acceptance that all actions happen purely by the will of God, and if the fruits and the consequences are accepted as His grace, the mind gets purified and attains freedom.

12 februari 2010

Vrijheid van schuld en angst

Het denken dat je een afzonderlijke vrije wil hebt leidt onherroepelijk tot schuldbesef.
Had ik iets niet beter anders kunnen doen? Heb ik het wel goed gedaan? In hoeverre ben ik voor iets verantwoordelijk?

En dat niet alleen, maar het leidt ook tot angst voor de toekomst.
Maak ik nu wel de goede keuzes? Hoe zal het uitpakken?

Volgens de Cursus in Wonderen houdt het duo schuld voor het verleden en angst voor de toekomst het ego in stand. 

Vandaar dat de illusie van een vrije wil niets met vrijheid te maken heeft maar alleen met onvrijheid.

Zolang je denkt dat je een afzonderlijke persoon ben je onvrij en leef je in een eigen geschapen gevangenis van schuld en angst.

Het goede nieuws is dat z.g. vrije wil een illusie is. Het bestaat gewoonweg niet. Het idee van een vrije wil is slechts het gevolg van een hypnose. Iedereen zegt het, je ouders en leraren zeiden het, de hele maatschappij zegt het en dus zeg jij het ook. Iedereen praat elkaar na.

Degenen die in staat zijn om zich een beetje vrij te maken van de hypnose (helaas zijn dat slechts zeer weinigen) ziet dat alles wat er gebeurt slechts het gevolg is van een samengaan van omstandigheden. Zelfs je gedachten kun je niet maken, laat staan al het andere. Ik ga hier niet verder op in want dat is in mijn vorige blogs al besproken.

Bovendien kan ik mensen die ervan overtuigd zijn wel een z.g. vrije wil te hebben niet overtuigen. Ze zullen door eigen ervaring en onderzoek tot die conclusie moeten komen en ja ook of ze dat doen en wanneer dat gebeurt is iets wat het vermeende ik niet bepaald, maar slechts het geheel (en dat geheel is zeeeeer geduldig).

Weten dat je eenheid bent, dat je niet een golfje bent dat afzonderlijk zijn koers bepaalt maar de zee geeft vrijheid. Vrijheid van angst, schuld en boete. Vrijheid van het ego. Vrij om het moment te accepteren zoals het is.
Het is het einde van geestelijk lijden, van denken dat het moment anders moet zijn zoals het is.

Alles is perfect, alles is zoals het moet zijn, het kan niet anders zijn dan het is. Jij bent geen afzonderlijk persoon, maar slechts een golfje in het geheel. Waar dat golfje naartoe gaat wordt bepaald door de zee, niet door het golfje zelf.

Als je dat werkelijk doorvoelt en weet ben je vrij.
Het einde van de illusie van de z.g. vrije wil is het begin van vrijheid.

08 februari 2010

Alles zit in je hoofd

Je ziet niet wat er buiten is, maar alleen wat zich in je hoofd afspeelt. Alles wat je waarneemt zit alleen in je hoofd.

Kleuren bestaan niet in werkelijkheid, maar alleen electromagnetische stralen in verschillende frequenties. Geel had net zo goed paars kunnen zijn of andersom.
Geluiden bestaan niet maar alleen trillingen in verschillende frequenties.

Volgens de quantum mechanica is het zelfs zo dat iets wat we zien slechts ontstaat als het wordt waargenomen.
In dat geval is er buiten slechts een ondefinieerbare 'soep' die alleen vorm krijgt als het wordt waargenomen.

En die vorm die het krijgt is afhankelijk van onze gedachten. We zien dus niet een werkelijkheid die er al is, maar alleen onze eigen projecties (de manifestatie van onze gedachten). Iemand heeft weleens gezegd over de werkelijkheid "My god, it's me!" 

The secret to salvation is but this: that you are doing this unto yourself
Course in Miracles

Aangezien er uiteindelijk slechts 1 waarnemer (1 mind) is behoudt het waargenomene een zekere continuiteit en zie ik niet alleen een bepaalde flat, maar degene die naast me staat ook (de hersenen zijn slechts ontvangststations van de 1 mind).
Het bovenstaande zijn feiten die ik al eerder las, maar op de een of andere manier vatte het nooit wortel.

Ik denk dat 99,9% van de mensen dit soort zaken leest, maar zich niet realiseert wat het betekent.
Als je dit werkelijk tot je door laat dringen dan zet het je werkelijkheid op zijn kop. Niets zal dan hetzelfde zijn.
Wat ik nu merk is dat een mening hebben op intellectueel niveau iets totaal anders is dan met je hele wezen weten dat iets is.

Als dit soort feiten je hele leven niet op zijn kop zetten dan is het slechts een intellectueel weetje.
Als je hele leven nooit meer hetzelfde zal zijn dan heb je het echt begrepen.   
Er is geen wereld buiten, alleen gedachten die zich manifesteren in je hoofd.

05 februari 2010

De blinde darm in je hoofd

Het ego denkt van alles te doen, dingen onder controle te moeten houden en verantwoordelijk te zijn voor alles wat er gebeurt.

Dat is een misverstand.
Niet het ego doet iets maar het ene.
Net zoals een golfje niet zelf kan bepalen waar het heen gaat en wat er gebeurt kan de schijnbare persoon dat ook niet.
Zelfs gedachten verschijnen spontaan zonder dat de persoon daar invloed op heeft. Als die al spontaan verschijnen dan geldt dat zeker voor de rest van wat er gebeurt.

Er is niets bijzonders aan de hersenen. Het is een orgaan wat gedachten produceert. Net zoals de longen ademen, het hart het bloed rondpompt, de maag voedsel verteert enz.
Om een of andere bizarre reden denken we dat we wel de gedachten zijn, maar niemand zegt dat hij of zij de ademhaling is.


Als de schijnbare persoon (de ik gedachte) gaat slapen gaat alles door. Het leven redt zich prima zonder de schijnbare regelaar (die dus in werkelijkheid niets regelt).

Iedereen denkt dat hij dingen regelt, maar dat is een hypnose. De waarheid is dat er slechts het Ene is.

Als je dit door en door voelt en de hypnose van een schijnbare persoon die ergens voor verantwoordelijk voor is en moet regelen kwijtraakt dan is het einde verhaal voor de egokramp.

De ik gedachte is niet meer dan een soort blinde darm van de hersenen. Het is nergens goed voor, maar het kan wel lijden en stress veroorzaken. Het is een energetische verkramping. Het veroorzaakt lijden met name in de vorm van angst en schuld.   

Deze 'blinde darm in je hoofd' is het enige dat je afhoudt van geluk. Dingen proberen te regelen die helemaal niet te regelen zijn is ongelooflijk frustrerend. Dat proberen te doen is iets waar iedereen gek van kan worden en dat is dan ook wat in deze samenleving gebeurt (denk aan gebruik van kalmeringsmiddelen e.d.).

Er is altijd tegen je gelogen. Analyseer die leugen, zie die leugen, doorvoel die leugen, haal hem uit je systeem.

Wat er dan rest is rust en werkelijke vrijheid.

04 februari 2010

Niemand denkt

De aanname is altijd dat er iemand is die denkt, iemand die gedachten maakt. Maar dan zou je van te voren moeten weten wat voor gedachten er komen. Net zoals een koekjesbakker weet wat voor koekjes er gemaakt worden voordat ze klaar zijn.
Dat er iemand denkt is iets wat ons is ingeprent door de maatschappij. Immers de maatschappij houdt ons overal verantwoordelijk voor wat leidt tot schuld en boete.

Maar als gedachten spontaan verschijnen is er dan een denker?
Of is het misschien zo:
- Een gedachte verschijnt spontaan.
- En vervolgens is er een ik gedachte die claimt daar de eigenaar van te zijn.

Maar het enige wat de ik gedachte doet is het eigenaarschap claimen zonder dat hij de eigenaar is.
Hij ziet ahw een koekje liggen, maar heeft het niet zelf gemaakt.

Nu een stap verder.
Als ik niet verantwoordelijk ben voor mijn gedachten dan ben ik ook niet verantwoordelijk voor beslissingen die ik neem want dat zijn in feite gedachten: de gedachte om iets te gaan doen.

Dit haalt alles overeind waar we in geloven. Er is geen ik die dingen doet, er is slechts een ik gedachte die dingen onterecht claimt. En die ik gedachte is ons door de maatschappij er ingeramd, we zijn gehypnotiseerd en hoorden:"Jij bent stout", "Jij hebt het gedaan".

Als alles spontaan gebeurt dan is er geen ik die iets doet. Er is dan geen angst en geen zonde. De Zoon van God die zijn eigen gevangenis van schuld heeft gebouwd blijkt vrij te zijn. Hij die dacht schuldig te zijn blijkt onschuldig.

Jij die je eigen gevangenis hebt gebouwd kan nu de tralies doorsnijden. Het is simpel een kwestie van de hypnose doorbreken en kijken wat er feitelijk gebeurt.
En ook dat is iets dat niemand doet. Het gebeurt gewoon.
Wat de maatschappij ook zegt. Jij bent onschuldig en je bent geen afgescheiden eenheid die iets 'doet.'
Het als een golfje in de zee. De enige die iets doet is de zee: het Ene. En jij bent dat Ene.

"Ik" kan me voorstellen dat deze redenering weerstanden oproept want de hypnose dat het ik van alles doet is heel sterk en slechts weinigen kunnen dit loslaten.
Echter als je dat toch kunt opbrengen en het onderzoek voltooid zul je merken dat je je na afloop vrij voelt. Alle schuld is dan weg, de verkramping van het ego verdwijnt en wat overblijft is vrede en rust.

De hel van schuld en onwaardigheid die de Zoon van God voor zichzelf heeft gemaakt is verdwenen.

03 februari 2010

Een vraag

Hier een vraag: Kun je weten wat je volgende gedachte zal zijn voordat die is verschenen?

01 februari 2010

De vrede van God

Het ego leeft bij de gratie van problemen. En problemen zijn er altijd. Als het ene probleem lijkt te zijn verdwenen staat het volgende probleem al weer klaar.
Sommigen hebben het idee dat er een tijd komt dat er geen problemen zullen zijn. Maar dat is een illusie.

Zolang er een dualistische wereld wordt waargenomen zullen er problemen zijn.
Het enige wat gedaan kan worden is weten dat we 'de held van de droom' niet zijn. En zelfs dat is iets wat we niet kunnen doen, want het moment waarop dat zal gebeuren staat vast. We kunnen niets doen aan wat dan ook.

Dat beseffen maakt dat we niet langer krampachtig bezig zijn om problemen op te lossen en dat we illusies laten varen. We rusten in de armen van alles dat is en laten ons meedrijven. Het innerlijk verzet van het ego staakt.

Het einde van de illusie is de vrede van God. Ook al zouden we hangen aan een kruis, als we weten dat we het ego niet zijn is er alleen maar vrede en rust.
Dat is de wederopstanding.