30 april 2010

Bewustwording met grote en kleine b

Alles in ons is gericht op het ervaren van tijdelijkheid en dualiteit.

Als we onze ogen opendoen dan zien we een wereld die apart is van ons lichaam. De wereld, opgesplitst in allerlei vormen, gaat zijn eigen gang en ons lichaam gaat zijn gang. Schijnbaar hebben we dat lichaam min of meer onder controle. Dat is een illusie, maar het lijkt wel zo.

In werkelijkheid is er sprake van 1 groot energieveld, waarin alle vormen inclusief tijd en ruimte die de drie dimensionale vormen mogelijk maken, ontstaan.

De grote vraag is hoe we ons bewust kunnen worden van eenheid in plaats van de dualiteit waarin we ons normaliter denken te bevinden.

Naar mijn mening is de eerste stap het ervaren van bewustzijn met een kleine b. Het gaat dan om het dagelijkse menselijke bewustzijn. We kunnen inzien dat alles wat we waarnemen: gedachten, gevoelens, de wereld in dat bewustzijn verandert maar het bewustzijn zelf blijft.

Het enige wat dit vereist is desidentificatie van gedachten en inzien dat die gedachten verschijnen in bewustzijn.

Echter dit bewustzijn met een kleine b is ook veranderlijk. Het waakbewustzijn lijkt onveranderlijk zolang er sprake is van waakbewustzijn, maar bewustzijn kan zich ook uiten als droombewustzijn en diepe slaap.
Erger nog, het is gebonden aan de aanwezigheid van een brein. Geen brein dan ook geen menselijk bewustzijn.
Kortom het is net zoals alles een tijdelijk en veranderlijk verschijnsel.

Er is echter ook sprake van Bewustzijn met een grote B. In het Engels noemen we dit awareness. Als we dat ervaren dan ervaren we dat ene energieveld. Sailor Bob Adamson noemt dit intelligence energy. Het is de energie waaruit alles ontstaat (dus het heeft een bepaalde intelligentie anders zou het niet alles wat is kunnen maken) en waarin alles weer verdwijnt.

Ons lichaam en ons brein zijn daar niet voor gemaakt, maar als we eenmaal bewustzijn met een kleine b ervaren hebben dan is het mogelijk om een nog subtielere vorm van bewustzijn te ervaren namelijk bewustzijn met een grote B.

Het is erg moeilijk, zo niet onmogelijk om hier een methode of oefening voor te geven. Dat lukt nog wel met bewustzijn met een kleine b maar het ervaren van Bewustzijn is dermate subtiel dat daar moet je enig gevoel voor hebben of niet.

Ik geloof wel dat het enige afzondering vereist om dit te ervaren. Deze energie is namelijk dermate subtiel dat het me moeilijk lijkt dit te ervaren als er mensen in je omgeving steeds bezig zijn met kwebbelen en er doorlopend allerlei dingen gebeuren. Vandaar ook de neiging van spirituele zoekers om de eenzaamheid (de stilte) op te zoeken.

Echter ook dat is geen garantie, want als je geen last hebt van extern gekwebbel dan kan er sprake zijn van intern gekwebbel (de kwebbeldoos waar ik het in andere blogs over gehad heb). Veel mensen worden geplaagd door gedachten.
Wil je dit kunnen ervaren dan is denk ik een voorwaarde dat het bewustzijn met een kleine b enigzins tot rust is gekomen. Dat is dan weer de achtergrond dat in veel spirituele tradities meditatie belangrijk werd gevonden.

Echter mijn ervaring is dat meditatie een wat geforceerde methode is. Het is veel beter als bewustzijn op een natuurlijke, niet geforceerde manier tot rust komt. Mij heeft het kennis nemen van de teksten van sommige non duale schrijvers en een boek als dat van Victor Lamme sterk geholpen.

Mijn weg is geweest om eerst verstandelijk in te zien dat alles 1 grote illusie is en dat heeft uiteindelijk geleid tot een innerlijke rust die mij in staat stelde om iets te proeven van awareness.

Ik zeg iets te proeven want net zoals iedereen zit ik 99% van de tijd in het gewone dualistische bewustzijn. Merk echter wel dat er doorlopend sprake is van een achtergrondstilte en dat is die awareness.

Het golfje begint een klein beetje te ervaren dat het onderdeel is van de zee.

Dit is dan waar ik op dit moment sta. De illusie begint af te breken, maar is zeker nog niet verdwenen.

Verstandelijk weten dat er sprake is van een illusie is 1 ding en in principe makkelijk. Dit helemaal ervaren is een ander proces.

Bewustzijn revisited in iets over dieren

Hier een interessante pdf van Victor Lamme over bewustzijn.

Victor Lamme betoogt dat bewustzijn een bij effect is van de verwerking van impulsen van de hersenen. Iets geven de hersenen het bevel aan het lichaam om iets te doen of juist niet. Daarna worden we ons daarvan bewust. De hersenimpulsen praten als het ware nog wat na over het besluit wat ze genomen hebben en dat is wat we waarnemen.
We denken dat we een besluit nemen, zo voelt en lijkt het ook, maar het enige wat we doen is kijken naar een besluit dat al genomen is.

Wat Victor betoogt dat alle wezens in wiens hersenen dergelijke processen afspelen bewustzijn hebben. Conservatieve christenen hebben altijd beweerd dat dieren een soort automaten zijn. Dat zou dan tevens de rechtvaardiging zijn om ze in de bio industrie op een 'beestachtige' manier te behandelen en niet tegenstaande dat feit een heilig gezicht te trekken wanneer je naar de kerk gaat......

Als echter blijkt dat dieren een zelfde soort bewustzijn hebben als wij dan kun je afvragen waar we mee bezig zijn. We denken van onszelf dan we zo'n verheven cultuur hebben, echter het barbaarse karakter onze cultuur, ook van de Nederlandse is onbegrensd.

We hebben een mooi zelfbeeld maar in feite zijn we niets anders dan schadelijke beesten die schadelijker zijn als wat voor andere diersoort dan ook. En als ons iets onderscheidt van andere dieren dan bestaat dat in ieder geval niet uit een hoogontwikkeld moreel besef.

Gelukkig maar dat alles een illusie is en dat het enige wat echt is niet gekwetst kan worden. Horror is vooral eng als je denkt dat het echt is en gelukkig is dat niet het geval.

29 april 2010

Two tribes reloaded

Of deze wereld nu wel of niet ontploft, wat er met de wereld of zelfs het universum gebeurt is van geen enkele betekenis.
Het ongemanifesteerde is onkwetsbaar en wordt niet in het minst beinvloed door wat dan ook.
Het enige wat echt is kan nooit gekwetst worden.

De kern van de menselijke situatie


Een illusionaire persoonlijkheid ziet een illusionaire wereld


28 april 2010

Bewustzijn in twee smaken...........

In het Engels wordt een onderscheid gemaakt tussen awareness en conciousness. Helaas kent het Nederlands dat verschil niet, beide woorden worden vertaald in bewustzijn.

Dat leidt tot grote problemen consciousness is een produkt van het brein is derhalve gebonden aan de aanwezigheid van een brein en ondergaat meerdere staten te weten waakbewustzijn, droombewustzijn en diepe slaap.

Awareness is datgene waarin dat verschijnt, waarin alles verschijnt. Het is de handtekening van het ongemanifesteerde Ene. Het was er voor de geboorte en zal er zijn na de geboorte. Het is het 'ik ben' waar Nisargadatta het over heeft.

In de meerderheid van de gevallen gebruiken we bewustzijn in de eerste betekenis (consciousness). Dat leidt verwarring als in discussies wordt gesproken over bewustzijn in de tweede betekenis.

Zelf heb ik als voorlopige oplossing gevonden om awareness te vertalen als stilte (of desnoods als Brahman, het Ene), hoewel dat ook niet ideaal is.

Kennelijk is de Nederlandse taal niet altijd geschikt voor mensen die het ik ben willen ontdekken. Kan er mee te maken hebben dat we een cultuur hebben die nauwelijks een traditie op het gebied van meditatie heeft (behalve dan een klein beetje in Christelijke kloosters)
Mocht er iemand zijn met een betere oplossing voor dit probleem dan hoor ik dat graag. In ieder geval is het denk ik van essentieel belang om beide zaken uit elkaar te houden.

Voor de liefhebber hier een goed artikel van Charlie Hayes (een leraar uit de Sailor Bob tak) waarin het onderscheid duidelijk wordt.

Samen-leving

Het wonderlijke is dat iedereen een min of meer stabiele situatie als normaal beschouwt.
Echter een samenleving gebaseerd op het ego principe is per definitie instabiel.

Dat we vanaf 1945 geen oorlog hebben gehad op Nederlands grondgebied is in de geschiedenis een unieke situatie. Deze situatie hebben we te danken niet aan vredelievendheid maar aan de dreiging van atoomwapens. Weliswaar is het een paar keer bijna mis gegaan en was de Aarde door die atoomwapens bijna vernietigd, maar toch zijn we door het oog van de naald gekropen. Ook heeft het grote publiek er geen weet van hoe dicht we bij een atoomoorlog zijn gekomen, dus men heeft rustig door kunnen slapen........

Er is alleen een stabiele samenleving mogelijk als er sprake is van natuurlijke harmonie. Dus geen wetten meer, geen politie, geen leger, geen dwang op wat voor manier dan ook. Iedereen doet vanzelf datgene wat past binnen de natuurlijke harmonie.

Dit is echter een model dat of helemaal niet haalbaar is of misschien in een verre toekomst als er dan nog mensen zijn.

We houden onszelf voor de gek als we denken dat een model dat is gebaseerd op ego ooit een goede samen-leving zal kunnen voortbrengen.
Het enige wat zoiets kan voortbrengen is een maatschappij die gaat van de ene ernstige crisis naar de andere.

Een samenleving kun je vergelijken met een lichaam. Als in een lichaam de afzonderlijke cellen elkaar bestrijden dan is de persoon ziek. Op de korte termijn kan met veel kunst en vliegwerk voorkomen worden dat de patiënt doodgaat, maar op de lange termijn is dit geen houdbare situatie.

Dat de patiënt ziek is komt door het gedrag van de afzonderlijke cellen (in de samenleving de mensen). De realiteit is dat mensen geen vrede willen. Kijk bijv. eens naar de verkoopcijfers van geweldgames of naar disharmonie binnen alle mogelijke menselijke contacten.

Iedere ruzie, ieder conflict is uiting van de ego energie. Het is die energie welke onze huidige samenleving schept.

Mogelijk dat we nog een tijdje zullen doormodderen, maar op de lange termijn is het ego-model voor een samenleving die een samen-leving zou moeten zijn geen houdbare situatie.

27 april 2010

Een truc van het brein

Een van de interessante zaken uit het boek van Victor Lamme is dat de beslissing om te komen tot een actie en bewustwording van die actie verlopen via twee gescheiden circuits.

Stel ik denk te beslissen om een koekje tot me te nemen.

De beslissing tot tot het nemen van een koekje (A) is al door mijn brein genomen voordat ik me bewust (B) ben van het willen nemen van een beslissing.

Het leuke is dan ook nog dat het brein op een illusionaire manier B terug in de tijd plaatst zodat niet duidelijk is dat B erachter aan huppelt.

De redenen die B opgeeft voor het nemen van het koekje zijn vaak heel anders dan de feitelijke redenen.

Stel iemand koopt een huis. De kans is groot dat de redenen die onze kwebbeldoos (B) opgeeft te maken hebben met argumenten zoals fijne buurt, mooi huis enz.

Echter de echte redenen zullen te maken hebben met emoties (A).

Dit alles heeft een aantal gevolgen:

1. We nemen niet bewust beslissingen maar nemen slechts waar hoe ons brein op de automatische piloot beslissingen neemt.

2. Deze beslissingen worden meestal niet veroorzaakt door de redenen die we noemen maar vinden hun oorsprong in andere redenen die te maken kunnen hebben met genetische aanleg en ervaringen. Omdat we echter zoveel hebben meegemaakt in een leven is het onmogelijk om na te gaan waarom we een beslissing nemen. Het tot me nemen van een Verkade koekje kan bijv. te maken hebben met het feit dat ik daar als baby een goede ervaring mee had. Of dat ik een reclame gezien heb die ik vergeten ben maar mij toch onbewust beïnvloedt heeft.

We hebben dit niet in de gaten omdat het brein ook nog een mechanisme in zich heeft om ons te misleiden en te denken dat we een beslissing nemen voor dat de daad plaatsvindt en om de redenen die de kwebbeldoos aanvoert.

Zo lijkt het alsof we uit vrije wil beslissingen nemen terwijl in werkelijkheid alles automatisch gebeurt.

We denken dingen bewust te bepalen, maar alles wat we doen is kijken naar wat allang besloten is en we verzinnen redenen over het waarom.

De mythe van verlichting (2)

Als je spirituele teksten leest wordt er vaak ontzettend moeilijk en geheimzinnig gedaan over de staat van verlichting.

Ik denk dat het eenvoudiger kan.
Wat met verlichting wordt bedoeld is het met je hele wezen doorvoelen dat er geen sprake is van een afzonderlijk handelende entiteit.

Als er geen entiteit is die uit vrije wil beslissingen neemt blijft alleen de eenheid over als degene die iets doet. In dat geval is het enige wat echt bestaat de eenheid zelf. De enige jij die er is is de eenheid.

Verlichting is niet alleen denken dat het zo is, het met bovenstaande eens zijn (al is dat wel de eerste stap), maar het met je hele wezen voelen.

Hoe dit te realiseren? Je hoeft niet naar India toe, niet naar een guru en vooral niet doen wat guru's zeggen. Leefregels helpen niet, mantra's zingen helpt niet, karma yoga helpt niet, op je kop staan helpt ook al niet. Integendeel, al deze acties gaan uit van de mythe van een individu die iets zou moeten doen om iets te bereiken end dat is juist de illusie.

Dus alle respect voor degenen die een of andere stroming of guru achter na lopen, maar in feite versterken jullie de illusie alleen maar.

Wat naar mijn mening een effectieve weg is om puur langs wetenschappelijk weg te beseffen dat het idee van een zelfstandig handelend individu een mythe is.
Het is bijzonder vreemd dat temidden van allerlei esoterische teksten deze methode nooit als weg wordt aangereikt. Misschien komt dat wel omdat de meeste spirituele kwebbeldozen (excusez le mot) geen enkele affectie hebben met wetenschap en er zelfs een hekel aan hebben?

Wat dat betreft geloof ik dat lezing van het boek van Victor Lamme (zie hieronder) aanzienlijk zinvoller is als meters spirituele kletskoek. Uiteraard gaat het niet alleen om kennisnemen van de geboden informatie op een intellectueel niveau, maar de hersenen zullen op basis van deze informatie ahw nieuwe paden moeten maken.

Als dat is gebeurt dan weet je dat er alleen eenheid is en zul je je niet meer voor de gek laten houden door interne en externe kwebbeldozen.

Het gaat enkel om het opheffen van een misverstand, het doorzien van een mythe waarop onze cultuur is gebouwd. That is all.

23 april 2010

De kwebbeldoos

Vandaag heb ik het 330 pagina's dikke boek van Victor Lamme uitgelezen. Het is een van die weinige boeken welke ik als mijlpijlen beschouw in mijn ontwikkeling.
Hier wordt op wetenschappelijke wijze uitgelegd dat alles wat wij doen automatisch door het onbewuste wordt geregeld en dat een stukje van de linker hersenhelft van het brein daar achteraf een rationalisatie voor bedenkt.

Dat stukje is bewust en noemt hij de kwebbeldoos. Alles wat ik denk over mijn handelen, over mijn denken en vooral over mijn vrije wil is slechts gekwebbel achteraf.

Als ik besluit om bijv. een koekje te eten dan heeft mijn brein allang besloten om dat koekje tot zich te nemen voordat ik zelfs maar begonnen ben om daar over na te denken.

Het bewuste ik is slechts een commentator die naar de voetbalwedstrijd zit te kijken maar denkt dat hij de enige  speler is. De spelers zijn echter delen van het brein die automatisch besluiten.
Het brein neemt zijn beslissingen op basis van genetische programmering, de structuur van het brein en leerprocessen.

Voor mij is het lezen van dit boek een belangrijk leerproces geweest. Het zet mij ertoe aan om nog minder belang te hechten aan wat mijn kwebbeldoos zegt.
Alles gebeurt automatisch. De kwebbeldoos is hoogstens te zien als een stukje amusement maar meer ook niet. Iedereen hecht veel te veel waarde aan de kwebbeldoos en dat is de oorzaak van al onze problemen. Het ik is niet de bepaler, maar slechts een toeschouwer.

Het tot rust komen van de kwebbeldoos is wat velen nirvana noemen. Ik moet denken aan het verhaal van een hersenwetenschapster, wiens linker hersenhelft was uitgevallen. Hiermee werd de kwebbeldoos het zwijgen opgelegd, hetgeen zij als het paradijs ervaarde. Zij voelde het als een ervaring die wordt aangeduid met Verlichting.
Hieronder zie je de desbetreffende video. Zij legt weliswaar andere accenten als Lamme, maar ook Lamme zegt dat meditatietechnieken vaak leiden tot het rustiger maken van de kwebbeldoos.



Zo bezien is Verlichting dus niet meer dan het zwijgen opleggen aan de kwebbeldoos. Ik vertrouw erop dat dit boek daar aan bijdraagt.
Voor de liefhebber, het gaat om het onderstaande boek.


Vrije wil bestaat niet

De vrije wil bestaat niet

Victor Lamme



   
 

22 april 2010

De waarheid

In de menselijke samenleving vormen zich groepjes die denken de waarheid in pacht te hebben. Mensen die een bepaald kerkgenootschap vormen een wezenlijk verschil tussen hunzelf en 'de anderen.' Immers ze zijn er zeker van dat 'de anderen' ongelijk hebben en zij gelijk. Het kerkgenootschap waar zij deel van uitmaken is niet zomaar een clubje. Nee, het is een verzameling van mensen die de waarheid in pacht hebben.

Iedere zoeker naar de waarheid loopt grote kans om zonder dat hij dat beseft bij zo'n kerk verzeild te raken. Zelf voelde ik enige aantrekking tot de advaita kerk. De advaita kerk is ook al zo'n club van mensen die denken de waarheid te weten. Ze hebben voorgangers en eigen dogma's (alles is bewustzijn en het gepraat over verlichting bijv.) en een geheel eigen voor buitenstaanders moeilijk te doorgronden taalgebruik.
Mijn broeder in waarheidszoeken, Snips, heeft ooit gezegd dat het beste is om alles van tafel te vegen. Als er dan iets overblijft (en dat is maar de vraag) dan zal dat de waarheid wel zijn.
Het is verleidelijk om je aan te sluiten bij een van de vele kerkgenootschappen. Het spirituele wereldje kent er tallozen. Allemaal mensen die elkaar in hun illusies bevestigen, maar denken dat ze de waarheid in pacht hebben.

Wat alle kerkgenootschappen met elkaar gemeen hebben is dat het behoren tot zo'n club nooit tot waarheid zal leiden. Je komt alleen maar in andere illusies terecht.
De echte waarheidszoeker durft op eigen benen te staan, durft achter alles vraagtekens te stellen en laat zich niet beïnvloeden door wat voor dogma's dan ook (en zeker niet de dogma's van de clubjes waar hij wellicht enige verwantschap mee voelt).
De echte waarheidszoeker zal vaak provoceren, shockeren en dat is maar goed ook want daardoor worden mensen wakker. De slapende meute wil vooral bevestigd worden in hun illusies en in de superioriteit van hun groepje dat natuurlijk de waarheid in pacht heeft.

Beste lezer, laat U niet in slaap sussen. Als U behoort tot een clubje of daar verwantschap mee voelt dan zit U ook in een illusie. Zeker als U ervan overtuigd bent niet in een illusie te zitten.
Durf een eenling te zijn, durf de dogma's van alle clubjes die er bestaan op te blazen. Als alles in puin ligt is er een kans dat de waarheid daaruit als een sphinx zal oprijzen.    

21 april 2010

De mythe van verlichting

Vandaag las ik een prachtig artikel over wat ik altijd gevoeld heb en op bepaalde plaatsen heb uitgedragen, zij het in iets andere bewoordingen.
Dat is dat er niet een bepaalde staat van zijn bestaat die gelabelled kan worden met het etiket verlichting.
Het begrip verlichting is een verzamelbegrip van diverse staten van zijn. Iedereen heeft er zijn eigen definitie van.
Sommigen zeggen dat het betekent dat er geen sprake zou zijn van ego, weer anderen zeggen dat het betekent het ego waarnemen terwijl je weet dat je ''bewustzijn" zou zijn, sommigen beweren dat het inhoudt het bereiken van perfectie (een soort heilige worden dus) en zo zijn er tientallen definities.

Wat is de waarde van een begrip als iedereen iets anders zegt over wat dat zou moeten inhouden?



Ondanks dat sommige leraren zeggen egoloos te zijn hebben ze vaak kritiek op andere leraren, genieten van aandacht en sommige misbruiken hun macht.
Al met al is er geen enkele reden om z.g. verlichte mensen op een voetstuk te zetten. Er is geen bepaalde staat te bereiken. De spirituele hoofdprijs bestaat niet.

Zelf heb ik het gevoel dat mensen die verlichting claimen juist de grootste ego's hebben die er zijn. Wat dat betreft is als iemand het etiket 'verlichting' claimt dat eerder een indicatie voor een groot ego dan voor egoloosheid.
Er is geen objectieve 'toets' voor verlichting. Mensen die zeggen verlicht te zijn verklaren zichzelf verlicht en alleen al om dat te doen moet je een superego hebben.

Er zijn zelfs leraren die niet alleen verlichting claimen, maar daar gelijk aan toevoegen dat ze 'gearriveerd' zijn en niets meer te leren hebben.
Als je niet meer openstaat voor (zelf-)kritiek dan heb je denk ik een hele arrogante staat van zijn bereikt. Je leeft dan in je eigen illusie. Leven in een illusie is niet erg, dat doen we allemaal, maar het wordt kritiek als je er van overtuigd bent niet meer in een illusie te leven, terwijl dat wel het geval is.

Wat dat betreft hebben de meeste zoekers een bewustere staat van zijn als de z.g. verlichten.

Wat ook opvallend is dat de meeste leraren zeggen dat het belangrijk is om niet te 'labellen', want dat zijn immers mentale concepten. Toch houden ze er zelf starre opvattingen en labels op na waar het gaat om verlichting, al dan niet bevrijd zijn enz. Dat ook dit mentale concepten zijn ontgaat ze kennelijk.

Ik voel nog het meest sympathie voor de club rond Sailor Bob Adamson (een leerling van Nisargadatta) die het niet hebben over verlichting, maar simpelweg de natuurlijke staat en zelfs dat is eigenlijk al te veel gezegd.

De moraal van het verhaal: Het is goed zoals het is. Er is niets te bereiken, er is geen spirituele hoofdprijs en verlichting is een illusie.
Hier en Nu zijn is alles wat is. Laat je niet voor de gek houden door de satsang scene. Het is een illusie binnen de illusie. Je bent perfect zoals je bent. Laat je door niemand wijs maken dat er een bijzondere staat zou zijn die je in een denkbeeldige toekomst zou moeten en zou kunnen bereiken.

20 april 2010

Hottentot

Een aardige meditatie is om te fantaseren hoe je leven geweest zou zijn als je in een Hottentottenfamilie geboren zou zijn.


Andere cultuur, andere taal, ander geloof (dat je dan weer moet verdedigen), geen internet, geen hyves enz.
Mensen denken dat ze van alles in eigen hand hebben, maar iedereen zal het er toch over eens zijn dat we waar we geboren worden niet in eigen hand hebben.
We hebben niet in de hand wanneer en waar we geboren worden, niet wanneer we doodgaan en het is evident dat van alles dat er gebeurt we 90% niet in eigen hand hebben.
Van 10% denken we dat we dat wel kunnen bepalen en nu blijkt ook dat een illusie te zijn (zie een aantal van mijn meest recente blogs).
Helaas is het zo dat we geleerd hebben om opvattingen die ons door de cultuur zijn opgedrongen met hart en ziel te verdedigen en dat geldt ook en misschien wel vooral voor de z.g. vrije wil. Immers daar is onze hele cultuur op gebaseerd.
Haal dit weg en er is niemand meer om te straffen, niemand meer om ergens de schuld van te geven (ook niet niet jezelf) en niemand meer om ergens verantwoordelijk voor te houden.

Dat is het einde van de illusie.
En het begin van ervaren wat werkelijk is.

19 april 2010

Alleen maar de toeschouwer

Temidden van alle discussies over non dualiteit is het vooral belangrijk om het eenvoudig te houden.

Inmiddels is wetenschappelijk bewezen bijv. in het boek de Vrije Wil bestaat niet van Victor Lamme (met dank aan mijn 'brother in arms' Snips) dat het 'ik' alleen maar een toeschouwer is van alles wat er gebeurt.

Het 'ik' denkt niet, gedachten ontstaan spontaan via het brein. Het 'ik' beslist niet, wanneer het 'ik' zich bewust wordt van het moeten nemen van een beslissing is de beslissing door het brein allang genomen. Het 'ik' voelt niet, gevoelens ontstaan spontaan. Het 'ik' wordt niet geboren, leeft niet en gaat niet dood. Dat gebeurt allemaal spontaan.

Het 'ik' doet dus helemaal niets, maar denkt dat het van alles doet. Dit is de kern van het menselijk lijden. Denken dat je ergens verantwoordelijk voor bent. Trachten dingen in de hand te houden en te besturen die per definitie niet in de hand te houden en te besturen zijn. Immers het 'ik' doet niet alleen niks, maar het kan  niks doen. Het 'ik' is een Don Quichote die tegen windmolens vecht. En dat kan niet anders dan lijden veroorzaken.

Dit inzicht is naar mijn mening de sleutel. Niets meer is nodig. Het 'leven' doet alles. Dat kan niet anders betekenen dat jij het leven bent en dat het zijn van een apart 'ik' een illusie is.

Hiermee wordt de bron van het lijden aangepakt. Niets meer is nodig. Je kunt net zoveel van je leven bepalen en je hebt net zoveel verantwoordelijkheid als een acteur in een soap serie. Het enige wat te doen staat is om te genieten van de show. Al het andere lijdt enkel tot lijden.

Jij bent nergens verantwoordelijk voor, het leven ontvouwt zich spontaan en jij hebt net zoveel vrijheid om dingen te bepalen als een acteur in Goede Tijden, Slechte Tijden. Enjoy the show.

15 april 2010

Wat was er voor je geboorte?

Een mooie meditatie is om te doorvoelen wie je was voordat je werd geboren.

Het antwoord waar ik op kom is stilte.

De geboorte luidde het begin in van het verhaal van de 'held van de droom', van tijdelijke ervaringen, gebeurtenissen, gedachten en gevoelens. Dat hele circus zal doorgaan tot de held van de droom het tijdelijke met het eeuwige verwisselt.

Dat kan al tijdens dit leven. Het woord verwisseling is niet helemaal juist. Het gaat om een accent verschil. In de normale staat van bewustzijn ligt het accent op het tijdelijke. Mensen denken dat ze hun tijdelijke gedachten zijn of hun lichaam dat steeds verandert.
Iemand die leeft in de natuurlijke staat weet dat het tijdelijke slechts bestaat dankzij het tijdloze en dat alleen het tijdloze echt is.

Het enige wat wordt geboren is een verhaal dat bestaat uit tijdelijke vormen. Het tijdloze wordt niet geboren en zal nooit sterven. Het tijdloze is wat echt is. Zo bezien bestaat er geen enkel verschil tussen de werkelijke situatie voor de geboorte, tijdens het leven en na het sterven. Dat wat wezenlijk is, dat wat echt is, is hetzelfde  voor als na de geboorte.

14 april 2010

Een Nieuwe Wereld (2)?

Graag zou ik nog even terug willen komen op mijn eerder geplaatste stukje "Een nieuwe wereld".
Zo'n 10 tot 15 jaar geleden heb ik een tijd(je) deel uitgemaakt van de beweging rond Osho.
In die tijd heb ik het genoegen gehad om die nieuwe wereld op kleine schaal mee te maken.

Binnen de poorten van de Osho gemeenschap bestond er geen diefstal. Je kon je spullen zoals geld overal laten liggen. Er was sprake van een wat je zou kunnen noemen 'natuurlijke harmonie.'
Mensen namen zelf verantwoording voor hun gevoelens in plaats die op andere te dumpen zoals in de 'gewone' maatschappij gebeurt. Er waren speciale meditaties (zoals de Dynamische Meditatie) die ontworpen waren om jezelf 'schoon' te maken en onderdrukte boosheid te uiten. Deze werden vaak dagelijks beoefend.

Conflicten werden opgelost via therapeuten of begeleiders. Deze waren er niet op uit om iemand de schuld te geven, laat staan om te straffen, maar er werd gewerkt naar een situatie die voor beiden uiteindelijk goed voelde en het conflict werd aangegrepen als leer moment.

De gemeenschap was in de meest letterlijke zin een knuffelmuur. In de gewone wereld kun je te midden van miljoenen mensen heel alleen zijn, daar was dat onmogelijk. Natuurlijk werd privacy gerespecteerd, niemand eiste iets van iemand, maar een knuffel was altijd binnen handbereik.

Het vreemde was dat zodra je de poort uit was de energie veranderde. Mensen die 'binnen' open en spontaan waren transformeerden in gesloten en gereserveerd zodra ze de deur uit gingen

Wellicht heeft dit te maken met de energie van het "Boeddhaveld". Net zoals er Boeddhaveld energie is, bestaat er anti Boeddhaveld energie, de energie van ego die we in de 'gewone' wereld aantreffen.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik die Nieuwe Wereld aan den lijve heb meegemaakt. Ik weet dat het mogelijk is. Niet alleen in theorie maar ook in de praktijk.

Er zullen mensen zijn die wellicht hele andere ervaringen hebben met Osho. Ik weet van de kritiek, de andere meningen, maar om eerlijk te zijn dat zegt me weinig tot niets. Het gaat mij om eerste hand ervaringen. Gewoon de dingen die ik zelf heb meegemaakt.

De vraag die sommigen zullen hebben is waarom ik nog steeds niet bij die club zit. De reden is dat ik het gevoel had dat ik verder moest, een andere fase van mijn leven in. Osho zegt zelf dat je op een gegeven moment op eigen benen moet staan en niet steeds sannyassin moet blijven.

De beweging is op dit moment wat je zou kunnen noemen 'gematigder' geworden. De radicale trekjes, die mij juist zo aanspraken zijn er vanaf. Het is meer een mainstream therapie instituut geworden. Veel mensen die zich er nu mee bezig houden hebben allemaal hun gezinnetje, baantje en huisje.

Dus wat ik kende bestaat niet meer. Neemt niet weg dat ik zeker weet dat die andere wereld mogelijk is. Tegelijk besef ik ook dat als ik naar de grotere maatschappij kijk dat nog mogelijk 100.000 jaar zal duren als het al zal gebeuren.

Ik zal nooit werkelijk, in mijn hart, begrijpen waarom mensen kiezen voor zoveel ellende als het paradijs mogelijk is.

Uiteindelijk kiest niemand, het gebeurt gewoon. Op dit moment leven we de energie van ego en illusionaire afgescheidenheid uit en dat is kennelijk precies zoals het moet zijn, anders zou het niet gebeuren.         

PS Voor de idealisten onder ons http://thevenusproject.hyves.nl/ over een maatschappij zonder geld en gevangenissen. Kreeg een uitnodiging voor die hyves een uurtje nadat bovenstaand stukje geschreven was.
There must be a better way...........

12 april 2010

De leegte waarin alles verschijnt.

Op dit moment zie je letters. Maar in werkelijkheid zie je meer achtergrond dan letters. De letters kun je alleen zien dankzij de leegte erom heen.

Als er geen leegte was dan zag je alleen een samengedrukt blok in plaats van deze tekst. De leegte maakt het verschijnen van de tekst (inhoud) mogelijk.

Jij richt je aandacht op gedachten, gevoelens, lichaamssensaties, beelden, maar die zijn slechts mogelijk dankzij de leegte waarin ze verschijnen. Die leegte is er altijd. De gedachten en andere verschijningsvormen zijn slechts tijdelijk.

Dus driemaal raden wie jij werkelijk bent?

Anybody out there?

Zonder gedachten zijn er alleen zintuiglijke indrukken. Er zijn geen afzonderlijke tafels, stoelen of mensen. Alles is een en onderdeel van bewustzijn.
Kijk maar rond in de kamer zonder te denken. Zie je afzonderlijke objecten? Of zie je ongedefinieerde kleuren en vormen?

Het verschijnen van afzonderlijke objecten is slechts mogelijk door de combinatie van zintuiglijke indrukken met gedachten (labels).
Zodra de gedachte 'ik' verschijnt, verschijnt ook de gedachte 'een ander' en de gedachte 'relaties', wat een poging van het denken is om binnen de dualiteit eenheid te herstellen, wat natuurlijk onmogelijk is.

Denken in termen van relaties schept alleen maar meer dualiteit. De enige manier om dit te voorkomen is in te zien dat er alleen maar eenheid is en dat jij de ander bent. Je bent niet in relatie met de ander. Je bent de ander. Er bestaan geen anderen. Er is maar een van ons hier.

07 april 2010

Dat

Filter alle gedachten, gevoelens, lichaamssensaties, herinneringen, meningen, beelden en andere vormen weg.
Datgene wat overblijft is wie je bent.
Het is datgene wat onder alle omstandigheden hetzelfde blijft. Het was hetzelfde toen je pas geboren was, toen je een ongeluk kreeg en toen je in extase was.
Alles wat zich voordoet verrijst binnen dat en verdwijnt uit dat. Dat is onkwetsbaar en biedt onvoorwaardelijk ruimte aan alles. Het is onvoorwaardelijke liefde.
Dat neemt alles in zich op, zonder vragen, zonder oordeel, zonder meningen, zodat alles onderdeel wordt van dat.
Uiteindelijk is er dan ook alleen maar dat. 

03 april 2010

Waar is het ik?: Een oefening

Onlangs kwam ik een interessant youtube filmpje tegen van Greg Goode. Ik heb het hieronder geplaatst.

De meeste mensen identificeren zich met het lichaam.
In deze oefening wordt gevraagd waar in het lichaam jij je precies bevindt.


Beantwoord die vraag maar:  

1. Waar in het lichaam bevind jij je?

Plaatsen die veel mensen noemen zijn bijv. het hart of een punt in het hoofd.

De volgende opdracht:

2. Concentreer je nu op dat punt waar jij denkt dat je je bevindt. Doe dat gedurende een bepaalde tijd. 

Dan de clou:  3. Neem je dat punt waar? (Ja of Nee). 

4. Als je dat punt waarneemt is dit punt dan wat je bent? (Ja of Nee).

Toelichting: Datgene wat je waarneemt is kennelijk een object dat wordt waargenomen door iets dat waarneemt. Het punt wat je net hebt gelocaliseerd wordt waargenomen door 'iets'.

5. Wat is dat iets dat waarneemt? Zit het in het lichaam? Heeft het een vorm? Is het er soms wel, soms niet?

Na wat verwarring kun je bijna niet anders dan erop uitkomen dat je vormloos bewustzijn bent. Dit kan ook omschreven worden als een "ik ben" gevoel.

Nu is dit voor de 'mind' moeilijk te accepteren want wat is vormloos bewustzijn? De mind kan alleen objecten waarnemen die een bepaalde vorm hebben en ergens gelocaliseerd zijn.

Kans is dus groot dat in deze fase de mind denkt dat het gaat om een 'truc'', je gaat glimlachen en er weerstanden ontstaan.

Wat is vormloos bewustzijn denkt de mind dan?

Een antwoord: Het is het "Ík ben" gevoel dat vooraf gaat aan alles. Het is datgene waarin alles oprijst en weer verdwijnt (inclusief het punt waarvan jij denkt dat jij daar zit). 

Een ander antwoord: Alles is 1 energieveld. In dat energieveld ontstaan ruimte, tijd en vormen. Dat energieveld, ook wel genoemd het ondefinieerbare Ene is datgene wat we zijn. Deze oefening is een mogelijkheid om dit te ervaren, voor zover de mind dit proces niet blokkeert, dat wel............ 

Hieronder het origineel.


01 april 2010

Een nieuwe wereld?

Het grappige is dat als we zouden kunnen waarnemen wat er echt is dat dan iedereen zou beseffen dat alleen eenheid bestaat.

We zouden dan 1 energieveld waarnemen waar ons lichaam een onderdeel van is.
De illusie van afgescheidenheid is het gevolg van beperkte en vertekende waarneming door de zintuigen gecombineerd met labelling van 'objecten' door het denken.
Dit schept de illusie van dualiteit.


Deze illusie is in een bepaalde fase van evolutie noodzakelijk.
Immers alleen als er dualiteit wordt waargenomen zul je vluchten voor een roofdier of juist om aan eten te komen er jacht op maken.

De illusie van dualiteit, inclusief alle ellende die daar het gevolg van is (conflicten, oorlog enz.), is dus goed zoals het is. Het kan niet anders zijn dan het is. 

Maar wellicht komt er ook een fase waarin levensvormen de werkelijkheid waarnemen.

Afgedwongen harmonie (door middel van wetten) temidden van disharmonie zal dan dan plaats maken voor natuurlijke harmonie.

Het zal een compleet andere wereld zijn waar we ons geen voorstelling van kunnen maken.

Ik verwacht dat zoiets niet op korte termijn zal ontstaan, maar heel misschien over 10.000, 100.000 jaar of nog later. 

Tot het zover is zal een heel klein aantal schijnbare personen zeggen:" Wat je ziet is niet echt, je bestaat niet als afgescheiden individu, niets van wat jij denkt dat waar is is waar."

En die personen zullen door vrijwel niemand begrepen worden. Als mensen denken ze te begrijpen dan zal hun boodschap vervormd worden en juist misbruikt worden om de dualiteit te versterken.

En ook dat is precies zoals het moet zijn.