31 mei 2010

Het ego

Het ego heeft behoefte aan tegenstanders.

Voor een ego dat het spirituele pad opgaat is de meest belangrijke tegenstander, misschien wel de enige tegenstander het ego..........

Een fata morgana (het ego) blaast een fata morgana (het ego) op en gaat vervolgens een heel moeizaam en zwaar pad betreden om zich van het ego te bevrijden.

Dat is koren op de molen voor het ego. Als het maar moeilijk en zwaar is. Er moet een serieuze strijd gestreden worden. Daar houdt het ego van.

Hoe moeilijker het wordt, hoe zwaarder en serieuzer, hoe meer het ego groeit.

Vanwege bovenstaand proces begin ik steeds meer voorkeur te krijgen voor de term kwebbeldoos zoals Victor Lamme die gebruikt.

De kwebbeldoos benoemt het ego zoals het is. Veel geschreeuw, maar weinig wol. Het is een luchtspiegeling, een fata morgana die pretendeert heel veel te kunnen, maar in werkelijkheid niets kan en niets is.

Eigenlijk is het maar een zielige vertoning dat ego. Het is een keizer zonder kleren aan.

Het is een kwebbeldoos waar je alleen maar om kunt lachen. 

30 mei 2010

De transparante realiteit

Waar het uiteindelijk omgaat is dat de realiteit die zo massief lijkt doorzichtiger en transparant wordt en uiteindelijk oplost.
Samen met het 'ik' uiteraard, want ook dat is onderdeel van die 'realiteit.'

Die realiteit is al een fata morgana, alleen het ik denkt dat dat niet zo is!

Niet zo vreemd want het 'ik' is een intrinsiek onderdeel van die 'realiteit'.

Zie het als een computer simulatie spel wat uiteindelijk slechts blijkt te bestaan uit bits en bytes (pure energie).

Dat is het universum waarin 'we' menen te leven.

"Het zal verdwijnen naar het niets waar het vandaan kwam" (vrij naar de Cursus in Wonderen).

27 mei 2010

softcore en hardcore non dualiteit

Non dualisme komt in twee smaken.

Aan de ene kant heb je de softcore non dualisten. Dit zijn mensen die anderen de illusie geven dat ze bezig zijn om uit een illusie te komen. Ondertussen wordt de illusie alleen versterkt, maar dat mag niemand zeggen.
De softcore non dualisten houden hun satsangs, bouwen daar een spiritueel circus omheen, iedereen trekt heilige gezichten en na de preek (satsang) gaan we weer over tot de orde van de dag.
De softcore non dualisten bieden het ego de illusie dat het aan 'spirituele ontwikkeling' doet. Dat vindt het ego fijn. Het ego is dol op een illusie binnen een illusie.

Dan hebben we de hardcore non dualisten. Deze zijn klein in getal want ze zijn hartstikke impopulair. Ze vragen niet aan mensen om net te doen alsof ze ontwaken, maar om simpelweg te ontwaken.
Ze houden niet van spirituele opsmuk, maar geven de boodschap zonder toeters en bellen: hard en recht voor zijn raap.

Het is een verschil tussen dromen dat je wakker wordt of wakker worden. Natuurlijk wil iedereen het eerste.

Het SIM mannetje of vrouwtje

Soms vraag ik me af of een mannetje of vrouwtje in het SIM computer spel zou willen horen dat ze in werkelijkheid slechts digitale informatie zijn?

Het antwoord luidt een duidelijk nee. Het spel werkt alleen als ze denken dat ze echt zijn. Als ze hun bestaan in twijfel zouden trekken alsmede de realiteit van alles om hun heen dan zou dat hetzelfde zijn als uit het spel stappen en dat kan natuurlijk niet.

Zo is het ook met ons. Het doorzien van de illusie is in feite hetzelfde als bederven van het spel. Aan de ene kant is denk ik het doorzien van de illusie eenvoudig, want het bewijs, ook wetenschappelijk bewijs, is overweldigend.

Aan de andere kant is de kracht van de illusie dat ook. Dat geldt zeker als je een leven hebt wat gekenmerkt wordt door chaos en allerlei gebeurtenissen. Maya trekt je dan als het ware weer de illusie in, hoewel je misschien wel beter weet.

Waar ik me echt over verbaas is dat er velen die lid zijn van bijv. advaita en niemand-hier hyves zich ook verzetten tegen het doorzien van de illusie.
Je zou toch aannemen dat als iemand lid is van zo'n groep hij of zij de uitgangspunten daarvan deelt.
Je wordt als slager toch ook geen lid van de vegetariƫr bond.
Of als christen fundamentalist lid van het verbond van ongelovigen.

Maar het gebeurt. Sterker, mijn ervaring is dat de overgrote meerderheid van de leden van dergelijke groepjes de opvattingen van dergelijke groepen helemaal niet deelt.

Als niet bestaande persoon zal ik er maar aan moeten wennen dat het aantal mensen wat de illusie werkelijk doorziet op 1 hand te tellen is. Mijn brother in arms Frits is zo iemand. Ook lees ik soms iets van Arun die het lijkt te begrijpen.
Voor de rest zou ik eigenlijk geen namen kunnen noemen. Sorry, als ik sommigen vergeten ben (dat zal waarschijnlijk het geval zijn), maar als het goed is hebben mensen die dit inzicht hebben minder last van hun ego.........

Maar waarschijnlijk is het wel goed zo. Het spel moet doorgaan. Als velen het spel zouden doorzien dan houdt het spel op. En dat mag niet gebeuren!

24 mei 2010

Out of the body ?

Een van de belangrijkste indicaties voor het bestaan van een afzonderlijke ziel zijn de z.g. out of body ervaringen.
De persoon ervaart zichzelf buiten het lichaam. Dit zou wijzen op het bestaan van een ziel die het lichaam kan verlaten.
Via het boek van Victor Lamma kwam ik echter op het spoor van een andere verklaring.

De out of body ervaring kan ontstaan bij epilepsie. Een hersenstoring waarbij diverse hersencellen allemaal tegelijk gaan 'vuren.'

Deze theorie wordt ondersteund door het gegeven dat het kennelijk mogelijk is om out of body ervaring kunstmatig door bevestigen van electronen aan het brein op te roepen. Zie bijv. hier
Het feit dat een out of body ervaring kennelijk kunstmatig is op te roepen doet vragen rijzen of er wel datgene aan de hand is wat veel New Agers denken.
Het geloof in een 'ziel' begint langzamerhand een beetje glibberig te worden. Ook voor z.g. past life herinneringen zijn andere verklaringen (opvangen van informatie uit het tijd ruimte continuum bijv.).
Het bestaan van een afzonderlijke ziel is niet wetenschappelijk aan te tonen, is naar mijn mening ook niet gevoelsmatig aannemelijk (als ik naar binnen kijk dan zie ik gedachten, ik zie geen ziel) en is puur een kwestie van geloof. Mensen geloven erin omdat ze er over hebben gelezen.

Zelf denk ik overigens wel dat er sprake is van astrale energieen maar of je dat zou kunnen zien als een afzonderlijke ziel is iets waar ik steeds meer vraagtekens achter zet.

En verder is het hele punt dat we niet de wereld zien, maar alleen wat het brein ons voorschotelt. We nemen aan dat wat het brein er van brouwt iets te maken heeft met de wereld om ons heen, maar het kan best zijn, zeker als er zich storingen voordoen in het brein dat het brein enkel zijn eigen hallucinatie laat zien.

16 mei 2010

Cultus

Centraal in de leer van advaita staat dat de persoon niet bestaat. Er is alleen eenheid.
Desalniettemin kent de persoonlijkheidscultus in deze leer een triest hoogtepunt.

De persoon van de leraar die verlicht heet te zijn (altijd zelfverklaard overigens) wordt op een voetstuk gezet.

Om hem heen bevinden zich leerlingen die hem vereren en hopen datgeen te bereiken wat de leraar kennelijk al bereikt heeft.

Personen proberen te bereiken wat een bepaalde persoon kennelijk al bereikt heeft hoewel de leer zegt dat er geen personen zijn.

Sorry mensen dit wereldje is zo rot als een appel die 5 jaar heeft liggen schimmelen.

Wat mensen op satsang bijeenkomsten doen is de illusie in stand houden en versterken.

De advaita kerk is slechts een kerk net zoals alle anderen.

08 mei 2010

Lessen leren? Turn down the volume!

Af en toe kom ik mensen tegen die er van overtuigd zijn dat ze bepaalde lessen moeten leren. Er zou sprake zijn van een karma, waar iets mee gedaan moet worden en er moeten lessen geleerd worden. Alleen weten ze vaak niet welke.

Dat is nu precies de kwebbeldoos in actie. De kwebbeldoos maakt overal een probleem van.
Het enige wat de kwebbeldoos zou moeten begrijpen is dat er geen sprake is van een afgescheiden ik. Er is alleen maar 'intelligence energy' en jij bent die intelligente energie.

Als je dat weet dan zijn alle vragen over wat moet ik doen, wat moet ik leren, hoe moet ik mijn leven vormgeven irrelevant. Immers alles gebeurt vanzelf.

De kwebbeldoos tot rust brengen, turn down the volume. Dat is alles.

Loud music can be dangerous, so exercise your brain with us, turn down the volume

07 mei 2010

Plotselinge verlichting ontmaskert

Het besef de eenheid zelf te zijn kan ontstaan via langzaam groeiend inzicht. Wat je echter ook vaak hoort is dat het ineens ontstaat.

Ineens is het ego verdwenen of naar de achtergrond gedrukt. Vaak gaat dit moment gepaard met allerlei toeters en bellen. Eckhart Tolle heeft gedetailleerde beschrijvingen van dit proces gegeven compleet met dat hij een tijd buiten Westen is geweest enz.
Nu weten we dat het besef van zijnde een afzonderlijk ik zich in een klein deel van de linkerhersenhelft bevindt.

Mijn vraag is nu dit. Zou het mogelijk kunnen zijn dat Eckhart Tolle een lichte herseninfarct heeft gehad?

Hier de definitie van een herseninfarct uit Wikipedia
http://nl.wikipedia.org/wiki/Herseninfarct
Een herseninfarct, in de volksmond ook wel beroerte genoemd, ontstaat door een blokkade van een bloedvat in de hersenen. Een deel van de hersenen komt zonder zuurstof en voedingsstoffen en ondervindt hiervan schade en gaat minder functioneren of sterft af.

Hier een definitie afkomstig van artsennet
http://nhg.artsennet.nl/kenniscentrum/k_voorlichting/NHGZiektebeschrijvingen/NHGZiektebeschrijving/Z161.htm

Een TIA is een voorbijgaande (kleine) beroerte. Een bloedstolsel of vaatvernauwing sluit een bloedvat in de hersenen even af. Hierdoor krijgt een deel van de hersenen te weinig zuurstof. Anders dan bij een beroerte zijn de klachten binnen 24 uur weer verdwenen.

Als dit nu net gebeurt in dat deel van de hersenen waar het ik besef zich bevindt dan wordt de kwebbeldoos ahw uitgeschakeld en wat overblijft is de beleving van eenheid zoals bijv onder woorden gebracht door de dame van het youtube filmpje een aantal blogs geleden.

Een herseninfarct, zeker een lichte, kan plaatsvinden zonder dat de persoon in de gaten heeft dat het gaat om een fysiek iets.

Als de kwebbeldoos naar de achtergrond wordt gedwongen dan weet je inderdaad dat je eenheid bent en kun je vervolgens als verlichte dat uitdragen. Een dergelijk proces zou je grace kunnen noemen, alleen heeft het niets te maken met langzaam ontwikkelde innerlijke wijsheid, gerijpt karma of andere spirituele zaken.

In het geval van Eckhart Tolle zou het ook kunnen zijn dat zijn wat onderkoelde manier van optreden, langzame manier van spreken hier ook mee te maken heeft. Gedragsverandering na 'verlichting' zou een aanwijzing kunnen zijn dat een en ander het gevolg is van een lichte herseninfarct.

Zo bezien lijkt de weg van langzaam groeiend inzicht vanuit spiritueel opzicht gezien wellicht waardevoller te zijn. Het kan natuurlijk goed zijn dat sommige mensen ook zonder herseninfarct ineens 'het licht' zien, maar desalniettemin vermoed ik dat plotselinge uitschakeling van de kwebbeldoos in een aantal gevallen een doorslaggevende rol speelt. Hoe sensationeler en plotselinger de verlichtingservaring, hoe groter de kans dat er in wezen sprake is van een fysiek proces, waardoor op zijn minst het volume van de kwebbeldoos wordt verminderd.

Waar het uiteindelijk omgaat is dat de kwebbeldoos zijn dominantie verliest. Dat kan via een fysiek proces (wie weet komen er ooit 'verlichtingsoperaties') of het kan via voortschrijdend inzicht waardoor op den duur nieuwe hersenverbindingen ontstaan.

Mijn pad verloopt via het langzame zwoegen en ik neem aan dat hetzelfde geldt voor de overgrote meerderheid van mijn lezers.

De kwebbeldoos, het ik ontmaskert

Eindelijk weten we nu dankzij het boek van Victor Lamme precies waar het gevoel van zijnde een afzonderlijk ik vandaan komt.

Het gaat om een stukje van de linker hersenhelft waar het taalvermogen zit en dat tevens de behoefte heeft om te voorspellen waar anderen mee bezig zijn.

Volgens Lamme is het voor sociale dieren zoals wij van essentieel belang om bijv. te kunnen voorspellen wat de dominante aap gaat doen, of we veilig een banaan kunnen halen of dat de dominante aap ons dat belet enz.
De module die oorspronkelijk bedoeld was voor begrijpen van anderen hebben we op onszelf toegepast.

Nu is iets kunnen voorspellen anders dan weten wat de oorzaak is van een bepaald gedrag.

Ons gedrag vindt zijn oorsprong in 2 factoren, het ene is genetica, het andere is de geschiedenis van wat we hebben meegemaakt. We kiezen dus niets, het organisme doet simpelweg wat we door genetica en geschiedenis gedwongen worden te doen.

De kwebbeldoos maakt er echter een mooi verhaal van waarin woorden als willen, kiezen enz. een grote rol spelen.

De kwebbeldoos denkt dat hij kiest, maar het enige wat hij doet is de keuzes becommentarieren die allang door het brein zijn gemaakt. Diverse experimenten o.a. dat van Libet hebben dat aangetoond.

Niet alleen denkt de kwebbeldoos dat hij iets kiest en doet, maar nog veel erger hij denkt ook dat hij een afgescheiden ik is.

Mensen die geen functionerende linker hersenhelft meer hebben voelen dat niet zo (zie het youtube filmpje van de dame met de herseninfarct een aantal blogs naar beneden). De rechter hersenhelft functioneert slechts als onderdeel van het geheel. Echter bij een actieve linker hersenhelft wordt die rechter hersenhelft helemaal overheerst door de kwebbeldoos.

Kortom beste lezer, wat van uw hele ik overblijft is niet meer dan een kwebbeldoos. Je zou het kunnen vergelijken met een dolgedraaide televisie (het beeld plus geluid dat in onze hersenen verschijnt) die niet af te zetten is, die denkt dat hij van alles in de hand heeft, maar alleen maar commentaar geeft (Lamme vergeleek de kwebbeldoos in een interview met de sportcommentator Mart Smeets, echter met het verschil dat Mart Smeets in tegenstelling tot onze kwebbeldoos weet dat hij de voetbalwedstrijd niet zelf speelt).

Volgens Lamme is het hele idee dat de kwebbeldoos iets kiest en doet meer dan een illusie. Het is puur een vergissing.

Kortom uw hele idee van zijnde een afzonderlijke ik is een vergissing en daarmee zult U het moeten doen.

06 mei 2010

Realisatie en dan?

Realisatie is naar mijn mijn mening zeker weten dat je niet een apart individu bent, maar het grotere geheel.

Dat grotere geheel bestaat uit intelligente energie waaruit steeds wisselende vormen ontstaan. Je lichaam is zo'n vorm. Binnen dat lichaam bevindt zich een stukje van de linkerhersenhelft waarin gedachten rondspoken die denken dat ze zelf iets doen. Dat is bron van het ik zoals we dat dagelijks ervaren, wat Victor Lamme de kwebbeldoos noemt.

Inzicht in deze situatie kan zich voordoen in 3 gradaties:

1. Helemaal niet, dit is de situatie van 90% van de mensheid. Je bent helemaal geidentificeerd met de kwebbeldoos en denkt dat jij dat bent.

2. Een intellectueel inzicht hierin. Ook hierin bestaan gradaties. De overgrote meerderheid van de z.g. spirituelen denken dat ze afzonderlijke eenheden zijn die met elkaar zijn verbonden (ik denk dat het hierbij gaat om 8% van de mensheid). Slechts een kleine groep weet dat de afzonderlijke eenheid een illusie is die helemaal niet bestaat.

3. Een dieper inzicht hierin. Je hebt niet alleen een mening dat het zo is, maar je voelt dit ook zo. Ik denk dat de meeste blogschrijvers en leraren op dat niveau zitten. Dat betekent echter niet dat de kwebbeldoos verdwijnt. Integendeel ook deze mensen identificeren zich het grootste deel van de tijd met de kwebbeldoos, hoewel er misschien sprake is van een (min of meer continue) achtergrondstilte.
In deze groep bevinden zich eerlijke mensen die dat ook toegeven. Anderen doen het voorkomen alsof ze God zelf zijn en het 'ego' volledig getranscendeerd hebben. Dat zijn naar mijn mening de huichelaars.
Het is geen kunst om gedurende de tijd van een satsang een mooi verhaal te produceren en de schone schijn op te houden, maar hoe zijn die mensen in het dagelijks leven, wanneer er geen leerlingen in de buurt zijn?
De meer integere leraren die hun zwakheden durven te tonen zijn vooral te vinden in de hoek van Sailor Bob Adamson en zijn leerlingen (bijv. Randall Friend, James Braha, Charlie Hayes). Deze leraren houden geen satsangs maar simpelweg bijeenkomsten. Hier in Nederland kennen we eigenlijk alleen de satsang cultuur met alle gevolgen van dien.........

4. Een heel diep inzicht hierin.
Dan hebben we het over uitzonderingssituaties, het gaat dan om een handjevol mensen. Ik denk dat een Ramana Maharshi hieronder valt. Hoewel ook hij zeggen de geruchten zijn ego trekjes had (zolang er een lichaam is is er immers een linkerhersenhelft, tenzij deze helemaal uitgevallen is.....). Desalniettemin had hij duidelijk moeite zich met zijn lichaam te identificeren.

Als fase 2 zich voordoet dan zullen in de hersenpan ieuwe verbindingen moeten vormen. Dat vergt tijd. Als die nieuwe verbindingen er komen (met name in en rond de kwebbeldoos) dan zal het inzicht dieper worden.
Degene die in fase 2 zit doet er goed aan om te streven naar verdieping en dient daarbij waakzaam te zijn voor leraren die in fase 3 zitten en net doen alsof ze God zelf zijn. Soms kun je iets leren van deze mensen, maar pas op dat je niet in hun macht terecht komt. Wat ze aan de ene kant opbouwen (delen van bepaalde spirituele inzichten) breken ze namelijk aan de andere kant weer af (machtstrip, huichelarij enz.).