30 juli 2010

Wat is bewustzijn?

Zoals sommigen weten heb ik de hinderlijke gewoonte om spirituele inzichten te toetsen aan wetenschappelijke kennis.
Zo heb ik ook de behoefte om het begrip bewustzijn meer handen en voeten te geven.
Onze hersenen communiceren door middel van elektrische en chemische signalen. Een leuk artikel hierover staat hier 

Deze elektrische signalen zijn meetbaar via EEG's. Een interessant overzichtje van de verschillende hersengolven is hier te vinden
Al deze hersengolven hebben dus te maken met breinactiviteit, hetzij druk bezig zijn, hetzij ontspanning, diepe slaap, dromen.

Dat geheel van hersengolven is bewustzijn. Nisargadatta noemt dat Consciousness.
Wat de dode mens onderscheid van de levende mens is de aanwezigheid van hersenactiviteit. Het ontbreken daarvan wordt als het centrale criterium gezien voor het intreden van de dood.
Elektriciteit is wat alles aan de gang houdt. Of het nu gaat om een gloeilamp, een computer of een biologische machine. 
Elektrische signalen bewegen zich met de lichtsnelheid. Ik heb het er al vaak over gehad, maar omdat elektriciteit reist met de lichtsnelheid is er gezien vanuit elektriciteit zelf geen tijd of ruimte. Ik ga dit nu niet weer uitleggen, maar Einstein heeft dit bewezen in zijn speciale relativiteitstheorie.

Hiermee is bewezen dat bewustzijn zich buiten tijd en ruimte bevindt.

Verder geldt elektriciteit is elektriciteit. Er is geen verschil tussen mijn elektriciteit en jouw elektriciteit. Dus het wezenlijke bewustzijn is van alles en iedereen hetzelfde. In de hersenen van een goudvis zit dezelfde elektriciteit als in jouw hersenen. 

Elektromagnetische straling is de motor van alles. Dat er iets gezien kan worden komt door elektromagnetische straling. Dat we vaste stof voelen komt door elektromagnetische velden. Als er geen elektromagnetisme was zouden we niet alleen niets kunnen zien, maar ook overal doorheen vallen. In feite zou er dan geen wereld bestaan, althans geen wereld die waarneembaar is en/of ervaren kan worden.

Elektromagnetische straling is dus de wereld. Je zou ook kunnen zeggen bewustzijn is de wereld.
En het staat tegelijk buiten tijd en ruimte.

Bewustzijn identificeert zich met het lichaam. Dit wordt vooral veroorzaakt door de software, alle programma's die door de wereld naar binnen zijn gegooid.
Echter bewustzijn staat in feite buiten tijd en ruimte.

Je denkt dat je een lichaam bent binnen tijd en ruimte, maar in werkelijk ben je tijdloos, onkwetsbaar, onsterfelijk en alles dat is.  


Het is niet zo'n ramp als de elektriciteit in een bepaalde hersenpan ophoudt te functioneren. Elektromagnetische straling in overvloed in dit universum, want het is het universum.

Persoonlijk bewustzijn identificeert zich met het lichaam, denkt dat het tijdelijk en beperkt is, maar het is in feite het universum. I am that, ik ben alles.  

Hoe krijg ik greep op mijn gevoelens?

Dit stond boven een nieuwsbrief die ik vandaag ontving. Ik heb een dergelijke tekst vaker gezien. Het is een tekst die in spirituele kringen heel gebruikelijk is. En vaak is die tekst aanleiding voor het aanbieden van workshops die je zouden leren om greep op 'je' gevoelens te krijgen.

Het mooie is dat 'je' geen greep op gevoelens hoeft te krijgen. Ze verschijnen, blijven eventjes en gaan weer weg.

Jij bent de stilte waarin de gevoelens verschijnen. De gevoelens verdwijnen weer, de stilte blijft.

Die stilte hoeft niets te 'doen', kan zelfs niets doen en is wie je werkelijk bent.

29 juli 2010

Reincarnatie volgens Nisargadatta Maharaj

Nisargadatta Maharaj is een uitgesproken tegenstander van het idee van reïncarnatie.
In 'the Ultimate Medicine' stelt hij de volgende vraag die volgens mij een waarheid als een koe is maar waar in spirituele kring nooit over wordt gesproken:
"Als je van te voren weet wat voor beperkingen de wereld en het lichaam met zich mee zou brengen zou je dan een lichaam binnengaan?"
Het antwoord is natuurlijk nee. Alleen een volslagen idioot zou die beslissing nemen. Zeker aangezien het 'je' zou weten hoe het op deze Aarde toegaat. Immers volgens de gangbare reïncarnatietheorie incarneren we niet 1 keer, maar meerdere keren.
En een ezel stoot zich over het algemeen niet twee keer aan dezelfde steen.

In spirituele kringen wordt deze waarheid verhult door vage onbewezen theorieën als dat de ziel er voor zou kiezen om lessen te leren, speculatieve theorieën over karma en weet ik al niet meer.


Als iemand sterft dan is het enige wat overblijft een bundeltje aan herinneringen. Deze kunnen zich hechten aan een ander lichaam. Die herinneringen kiezen daar niet voor, ze kunnen niet kiezen want het is gewoon een bundeltje astrale energie bestaande uit herinneringen. Herinneringen kunnen niets doen, zeker niet kiezen.
Het is een proces dat spontaan gebeurt.

Dat is de achtergrond dat sommige mensen herinneringen aan vorige levens ervaren. 

Er is geen ziel die wat dan ook kiest en zeker niet voor het leven op dit ondermaanse.
Helaas praat iedereen elkaar na en zien we niet in hoe onzinnig deze nooit ter discussie gestelde aanname is.

Een meditatie

Mijn staat is de staat die nooit het ontstaan en verdwijnen van universa heeft gevoeld.

Nisargadatta Maharaj in Prior to Consciousness. 

28 juli 2010

De Zonnestraal

De zonnestralen zijn uitingen van de Zon.
De manifestatie is een uiting van bewustzijn.


Betekent dit dat de persoon allerlei dingen kan manifesteren?

Nee, want de persoon (body-mind eenheid) is een zonnestraal.
En een zonnestraal heeft geen enkele invloed op de Zon of op andere zonnestralen.

Als de persoon iets lijkt te manifesteren dan gebeurt dat niet door de persoon, maar door bewustzijn.
Een individuele zonnestraal kan helemaal niets doen, heeft zelfs geen eigen bestaan.  

En daarmee zijn ook zaken als schuld, ergens verantwoordelijk voor zijn, spijt, als 'sneeuw voor de Zon' verdwenen.
En dat geldt niet alleen voor jou, maar ook voor 'anderen.'

Een zonnestraal kun je nergens de schuld van geven, iets verwijten of ergens verantwoordelijk voor houden.  

Op die manier levert dit inzicht meer op dan wat voor gerealiseerde 'wens' dan ook. Het maakt lichter.


De Zon

Licht is de manifestatie van de Zon

Omdat de Zon er is, zijn er zonnestralen. 
Omdat jij bent is er de wereld. 

Nisargadatta Maharaj in Prior to Consciousness




Vrij onder woorden gebracht: 

De wereld is de manifestatie van je bewustzijn. En het is er EEN mee.
De wereld is de wereld inclusief je lichaam. 
Als je droomt dan neem je de droomwereld waar vanuit je droomlichaam. 

Toch is alles een uitdrukking van je bewustzijn. 
Ook de mensen waar je in de droom ruzie mee hebt, de gebouwen enz.

Dat is moeilijk te doorvoelen.
Eerlijk gezegd heb ik grote moeite om dat te beseffen als ik net een droom heb gehad,
maar het kan niet anders dan waar zijn. 

Als je droomlichaam sterft houdt ook de droomwereld op te bestaan. 
Immers het is het punt van waarneming van de droomwereld. 
Zonder punt van waarneming geen droomwereld. 
En zo is ons lichaam ons punt van waarneming van deze wereld. 
Desalniettemin is ons lichaam niet meer ons dan de wereld. 

Net zoals de zonnestralen een uiting zijn van de Zon.

Zo zijn wij dus ALLES. 

See what happens when you look at the Moon and know that the Moon is there provided you are there: because you are the Moon is.

Nisargadatta Maharaj

I like to think that the moon is there even if I am not looking at it .(Albert Einstein, On Quantum Physics) 
Einstein, don't tell God what to do. (Niels Bohr in response to Einstein)









27 juli 2010

Verleden en toekomst

Het verleden zijn alleen herinneringen die nu plaatsvinden en de toekomst bestaat uit verwachtingen die nu plaatsvinden.

Tijd en Ruimte

Bestaat er tijd als je niet denkt?
Bestaat er afstand als je niet denkt?
Bestaan er afzonderlijke objecten als je niet denkt?

Dus allemaal mentale concepten.........

26 juli 2010

De kern

Het belangrijkste is dat je beseft dat je niet een lichaam bent, maar bewust zijn.
Laten we de verschillende stappen eens nalopen.
Heel rustig, eerst de ene stap laten bezinken en daarna pas de volgende stap lezen.

1. Je leest nu een tekst. Je bent je bewust van deze tekst. Deze tekst verschijnt in je bewustzijn. De tekst is dus een object in je bewustzijn.

2. Behalve dat je je bewust bent van deze tekst ben je je ook bewust van geluiden buiten (even aangenomen dat die er zijn), je ademhaling, andere lichaamssensaties en gedachten.

3. STOP! Dit is belangrijk je bent je bewust van lichaamssensaties (inclusief gedachten). Dit betekent dat lichaamssensaties objecten zijn in je bewustzijn, net zoals deze tekst. Er is geen wezenlijk verschil tussen deze tekst en de lichaamssensaties. Beiden zijn objecten (verschijningen) binnen je Bewustzijn of anders geformuleerd Bewust-zijn.

4. Wie je dus bent is vormloos Bewustzijn, niet een lichaam. Het lichaam, de beleving ervan, is een object binnen Bewustzijn.

Dit is het belangrijkste als je dit beseft ben je er eigenlijk al.
Maar de liefhebber kan nog kennis nemen van enkele andere interessante punten.

5. Wat je net ervaren hebt is individueel Bewustzijn. Dit is Bewustzijn met een egofilter dat ervaringen in ruimte en tijd schept: De individuele droom van je waakbewustzijn. Alles wat in bewustzijn met egofilter is wordt naar buiten geprojecteerd en vormt je wereld.


Dit is de waterdruppel. De Engelsen noemen dit Consciousness. In de Course wordt dit aangeduid met de Zoon van God.


6. Daarnaast is er ook onpersoonlijk Bewustzijn.  De Engelsen noemen dit Awareness. Dit is de zee. In de Course wordt dit aangeduid met God.

De Zoon van God is in feite een met God, maar hij denkt dat hij afgescheiden is. Consciousness is een met Awareness maar denkt dat het afgescheiden is.

In de afbeelding zie je filters. Daar achter je kun je een Licht visualiseren. Het Licht is Awareness. De egofilters waar het Licht door heen schijnt geven aanleiding tot Consciousness (persoonlijk Bewustzijn).   

Dit is het hele verhaal. We kunnen er veel meer over zeggen en dat doen we ook. Maar dit is de kern. Al het andere is in wezen overbodig.

23 juli 2010

Bewustzijn en het Veld van Licht


Er is 1 bewustzijn, net zoals er 1 Licht is.
Echter dat ene bewustzijn (Licht) wordt gereflecteerd en weergegeven door diverse ego's. Deze ego's zijn astrale energieën waarmee het zuivere bewustzijn vermengd is. Hierdoor krijgt het ene Licht als het ware verschillende kleuren, net zoals water waar je verschillende vloeistoffen in gooit.  
Piet zal alleen in mijn wereld voorkomen als er in mij een energie is die dat mogelijk maakt. Als dat niet het geval is dan zal ik nooit iets weten over Piet's bestaan.
Er is 1 Licht en diverse ego's die via de ineenstorting van de golffunctie een wereld scheppen waarin ego's voorkomen die op de een of andere manier 'iets met elkaar hebben.' Dat kan in positieve zin zijn maar ook in negatieve zin.
Als Piet in mijn bewustzijn verschijnt en ik in het bewustzijn van Piet dan hebben onze egopatronen daar aanleiding toe gegeven. We geven elkaar als het ware astraal een handje. Je zou ook kunnen zeggen in dat geval hebben we egopatronen die in elkaar grijpen.
Hoe sterker de astrale handdruk hoe groter de rol zal zijn die we in elkaars leven zullen spelen. 
Als ik Piet astraal een handje geeft, maar hij doet dat niet naar mij toe dan zal Piet in mijn wereld voorkomen, maar ik niet in de wereld van Piet (bijv. ik kan iets lezen over Piet, zonder dat hij weet dat ik besta).


Hieronder een enkele plaatjes die deze concepten illustreren. Eerst het Veld van Licht en daarna lampen die Licht uitzenden in diverse kleuren (Licht vermengd met egopatronen die zorgen voor de kleur).  



Als dit intuïtief is waargenomen dan weten we dat we de bewuste aanwezigheid (presence) zijn. Het bewustzijn dat dingen in gang zet (the animating consciousness is de originele Engelse term) en niet het fenomenale object (het lichaam red.).
Wanneer we het foutieve als foutief zien lost het probleem zich op. We zijn de inhoud van deze levende droom, acteurs in het levende toneelstuk. En acteurs spelen slechts hun rol, niets meer dan dat.   


Nisargadatta Maharaj in Pointers

Dag- en nacht bewustzijn

Wanneer we dromen wordt er door ons bewustzijn een wereld gecreëerd. In die wereld bevindt zich 1 lichaam dat we beschouwen als ik. In de droomwereld bevinden zich ook 'anderen', gebouwen, steden enz. Tijdens de droom denken we dat die buiten onze controle zijn. We denken wel invloed te hebben op de droom ik, maar niet op het andere dat in de droombewustzijn verschijnt.

Het aardige is dat overdag min of meer hetzelfde gebeurt. Wanneer we wakker worden maakt ons bewustzijn een wereld (volgens de principes van ineenstorting van de golffunctie). In die wereld bevindt zich 1 lichaam dat we beschouwen als ik. In de wereld bevinden zich ook 'anderen', gebouwen, steden enz. Tijdens het dagbewustzijn denken we dat die buiten onze controle zijn. We denken wel invloed te hebben op de ik figuur, maar niet op het andere dat in het dagbewustzijn verschijnt.

De dagwereld wordt ook geschapen door ons bewustzijn. Hoe die wereld eruit ziet wordt bepaalt door de energieën waarmee ons bewustzijn is 'vervuild'. Het gaat dan vooral om de ego energie (inclusief astrale energieën van z.g. vorige levens).

Zelf verbaas ik me erover hoe mensen in totaal andere werelden leven. Sommige mensen worden steeds slachtoffer van misdaad, anderen helemaal niet. Sommige mensen worden steeds ziek, anderen helemaal niet.
Mensen trekken totaal verschillende ervaringen aan en scheppen hun eigen wereld. 

Waarom is het leven soms zo moeilijk? Omdat de ego energie vol zit met trauma's, ellende enz. Misschien zitten in die ego energie wel allerlei 'herinneringen' aan doodgemarteld zijn, oorlog en weet ik het allemaal. De geschiedenis van deze planeet doet wat dat betreft het ergste vermoeden. 

Deze ego energie aanpakken is onbegonnen werk. Het is een riool van gigantische omvang. Vandaar ook dat het niemand lukt om via visualisaties e.d. een andere werkelijkheid te scheppen. Een uurtje visualiseren is helemaal niets vergeleken met alle shit die in het ego zit.

Bovendien schept het visualiseren zelf ook zijn eigen problemen. Een miljonair zal niet visualiseren dat hij rijk is want hij is het al. De enige die gaat visualiseren is de arme sloeber die heel goed weet dat hij met een fantasie bezig is. Hij denkt dat hij bezig is om rijkdom te visualiseren, maar in feite is hij alleen bezig zijn achterliggende gevoel van armoede te versterken. Op zo'n manier werken dit soort technieken als een boemerang.

Het is beter om je bewust te worden van de zuivere niet vervuilde energie. Het ego is niet wie je bent. Het is vervuiling. Wie je bent is een lichtwezen van pure schoonheid dat buiten tijd en ruimte staat.

Als je je daarvan bewust bent, dan ben je in 1 keer klaar. Ramana Maharshi zei dat deze weg veel beter werkt en effectiever is dan stukje bij beetje karma proberen te neutraliseren. Hij zag die lange weg als zinloos en in de praktijk onmogelijk. 

De korte weg klinkt eenvoudig maar is het niet. Immers iedere energie wil overleven en dat geldt ook voor het ego.
Het ego zal alles doen om ons weg te doen drijven van het Licht dat wij zijn. Het zal de meest vreselijke aardse drama's scheppen, allemaal met doel om angst en verwarring te scheppen en dat is nu net zijn voedsel. 

Echter ook vervuiling is uiteindelijk onderdeel van het Licht. Alles zonder uitzondering is opgebouwd uit Licht.
De meest vreselijke ervaringen zijn slechts een 3 D film die verschijnt in onkwetsbaar bewustzijn en daaruit is opgebouwd.  
De oplossing is dus het bestrijden van het ego, maar het inzien dat ook het ego onderdeel is van het Licht..

Het onkwetsbare en pure bewustzijn is wie je bent. Dat voelen in de soms zo moeilijke praktijk is de opgave.
En dat gebeurt of het gebeurt niet. Als het de bestemming is van het organisme om dit te ervaren dan zal dat gebeuren. Zo niet dan gaat de illusie gewoon nog een tijdje door.

De oplossing is weten dat alles Licht is ook al is het vermomd als een aards drama. Ook een horror film is uiteindelijk slechts Licht. Dat pure Licht is wie wij zijn.





 
 

De ineenstorting van de golffunctie nog een keer

Volgens de opvatting over de ineenstorting van de golffunctie (diverse keren behandeld op deze blog) is het leven niets anders als een serie bewegingen in bewustzijn gecreëerd door bewustzijn welke geïnterpreteerd worden als bewegingen in ruimte-tijd. 
Dit is geen filosofische opvatting, maar natuurkunde.

Obsessie door het ik

Iedereen is volkomen geobserdeerd door het ik.
Men voelt zich het centrum van de universum. Ergens is dat wel logisch, want men neemt de wereld vanuit een ik perspectief waar.
Spirituele therapeuten zullen de ervaring hebben dat hun cliënten alleen willen betalen als het op de een of andere manier over het ik gaat (het ik van de cliënt uiteraard).
Daarom gaan ook spirituele cursussen vaak vooral over het op alle mogelijke manieren bekijken en analyseren van het ik. Zelfs verlichting is iets dat het ik wil voor zichzelf.
Anderen zijn alleen van belang voor zover ze iets te maken hebben met het ik. Alle aandacht gebeurt  vanuit het ik perspectief (mijn familie, mijn vrienden enz.).

Toch is het belang van dat ik niet zo groot. Als het ik wordt geboren verandert er niets in de wereld en datzelfde geldt voor de dood van het ik.
De wereld ging bestond zonder het ik en zal ook doordraaien zonder het ik.

Misschien dat de eerste stap naar spirituele bewustwording is om dat te beseffen en het belang van het ik op zijn minst te relativeren.

Er is een tijd geweest dat we dachten dat de Aarde het centrum van het universum was en dat alles rond de Aarde (met daarop het ik) draaide.
Echter de Aarde bleek slechts een klein uithoekje van het universum te zijn.

 

22 juli 2010

Entiteit

Het universum heeft een entiteit geschapen die een 'ik gevoel' heeft.
Die zichzelf afgescheiden voelt van de rest.
Maar...........die entiteit heeft zichzelf niet gemaakt. Is het gevolg van een ontmoeting van een zaadje (een van twee honderd miljoen zwemmertjes) en een eicel welke hij niet in de hand heeft gehad en heeft een lichaam gekregen dat is opgebouwd uit voedsel en het resultaat van een evolutie waar hij part noch deel in heeft gehad.
De evolutie had ook anders kunnen lopen. Je had een paarse krokodil kunnen zijn of wat dan ook.    

Wat een arrogantie om te denken dat er iets is als een afzonderlijke entiteit, terwijl alles er op wijst dat er sprake is van een heel klein deeltje van het universum waarin een gevoel van afscheiding ingebouwd zit. En zelfs dat gevoel van afscheiding heeft het ik niet gemaakt. Net zoals de cultuur waarin je opgroeit, de economie, je geloof (ja, ook het New Age z.g. spirituele geloof valt daaronder......), waarden en normen enz.


Het universum heeft simpelweg een apparaatje gebouwd dat een ik gevoel heeft.
Kennelijk was voor het kosmische spel het nodig dat er dualiteit ervaren werd en hier zijn we dan!
Als de Zon ophoudt te schijnen en/of de Aarde verdwijnt zijn we onmiddellijk dood en toch denken we dat we een afgescheiden ik zijn dat van alles kan doen.
Eigenlijk te gek voor woorden, en toch denkt iedereen dat de illusie de waarheid is. 

20 juli 2010

Troep

Wat me opvalt is dat hoeveel troep mensen achter laten na een evenement.
Overal waar mensen samenkomen lijkt dit onvermijdelijk samen te gaan met rotzooi. 
Bij het meer waar ik ga zwemmen staan overal afvalbakken. Toch moet er regelmatig opgeruimd worden.
Ook langs de bermen van de wegen ligt rotzooi. 
Als ik ga zwemmen maak ik gebruik van een stille en milieuvriendelijke fiets (word vaak ingehaald door lawaaiige en milieu onvriendelijke scooters), ik neem geen troep mee (en als ik iets mee zou nemen dan zou ik het in een afvalbak doen).
Als ik iets wil weggooien doe ik het in een afvalbak of gooi het later weg als die er niet is.  
Kennelijk zit er in mijn onbewuste heel veel vuiligheid, anders zou ik denk ik een realiteit vormgeven waarin iedereen zich zo gedraagt..........
Kennelijk projecteer ik de troep naar buiten toe.........
Wat me heerlijk lijkt is een wereld van gelijkgestemden. Mensen die een beetje hetzelfde denken als ik.
Mocht de illusionaire ik toch besluiten tot reincarnatie dan hoop ik misschien daar terecht te komen....


.

18 juli 2010

Een anomalie binnen de soort

Gisteren een interessante documentaire op National Geographic Wild.
Het blijkt dat mensen veel meer dan apen leren van imitatie.
Als een mens eten uit een box moet halen dan volgt hij simpelweg de handelingen die hem zijn geleerd.
Een chimpansee blijkt zelf na te denken en volgt de kortste handelingen.

Op een bepaalde manier is een chimpansee dus intelligenter als een mens.

Mensen zijn groepsdieren. Dat blijkt ook uit de ontwikkeling van taal. Beter dan chimpansees wisselen we informatie uit en daarom kunnen we eenvoudig voortborduren op wat andere generaties hebben uitgevonden. En dat is de reden dat we dominante soort zijn geworden. Niet omdat we zo slim zijn. Er zijn aanwijzingen dat dolfijnen aanzienlijk intelligenter zijn als mensen. Mochten er aliens op Aarde landen en op zoek gaan naar intelligent leven dan is het bijna zeker dat ze contact zullen zoeken met de dolfijnen.

Het imiterende gedrag zien we ook bij mensen die zichzelf alternatief of spiritueel noemen. Ook die groepen kennen hun codes. Iedereen praat elkaar na, gedraagt zich op bepaalde manieren, leert uit boeken en van leraren puur door imitatie.
Het griezelige is dat mensen oprecht denken dat bepaalde opvattingen inclusief allerlei waarden en normen van hunzelf zijn terwijl het slechts berust op imitatie. Zolang je inziet dat je kennis berust op imitatie is het niet zo erg, maar het wordt wel erg als je denkt dat het je eigen opvattingen zijn terwijl ze slechts berusten op imitatie. 

Zelf heb ik me nooit aangetrokken gevoeld tot groepen, ik stond of buiten de groep (meestal) of heel soms ergens aan de rand ervan. En in dat geval probeerde ik vaak de groep te veranderen in plaats van dat de groep mij veranderde.
Wat je dan krijgt is een soort anomalie binnen de soort. Als je namelijk zelf nadenkt dan zie je hoe krankzinnig deze samenleving is. Ik zou zonder moeite een lijst van meer dan 100 punten kunnen formuleren van zaken die naar mijn mening volkomen absurd zijn.  Echter vrijwel niemand ziet het zo. Iedereen denkt dat deze samenleving in hoofdlijnen gezond is, maar naar mijn mening is deze samenleving op hoofdlijnen volkomen gestoord. 

Wat je dan ook krijgt zijn opvattingen zoals op deze blog worden geformuleerd.
Wellicht dat lezers die mij volgen ook hebben gemerkt dat ik een afkeer heb van de advaita scene. Ook weer een wereldje waarin iedereen elkaar imiteert.
Mensen denken dat ze met spirituele groei bezig zijn, maar satsangs, goeroes die op een voetstuk worden gezet, het is allemaal vreselijk om te zien. 
Een zekere sympathie heb ik voor eenlingen. Mensen die met alles en iedereen de vloer aanvegen en komen tot oorspronkelijk ideeen die misschien wel door niemand gedeeld worden.
Mocht je die sympathie delen dan vind je hier misschien prikkelende teksten. Zolang je maar zelf nadenkt vind ik alles best...............

17 juli 2010

Bewustzijn en de kosmische grap

Het enige wat je zeker weet is dat er een wereld zich voordoet in je bewustzijn.
Dat bewustzijn is gewoon je dagelijkse bewust-zijn.
Daarin verschijnen een beeld, geluiden, smaken,  van alles.

Nu is het grappige dat volgens de theorie van de ineenstorting van de golffunctie die ik op deze blog diverse keren heb behandeld en volledig door mainstream wetenschap geaccepteerd is deeltjes pas vaste vorm aannemen als ze geobserveerd worden door bewustzijn.

Dus mijn vrienden en vriendinnen, dit betekent dat buiten de waarneming door ons bewustzijn er helemaal niets is (inclusief ons lichaam). 

Wat we waarnemen is een exacte, maar dan ook exacte weerspiegeling van wat er binnen ons bewustzijn is.  Door de eeuwen heen is het bewustzijn 'vervuild' geraakt door allerlei inhouden. Net zoals je puur water hebt en water met wat rotzooi erin.
 
Die rotzooi zien we als een 3 D show in wat we ons leven noemen.

Zien we een moordenaar op het journaal dan is er een moordenaar in ons eigen bewustzijn.

Misschien niet leuk om te beseffen maar ik denk wel waar.

Hetzelfde geldt voor een droom. De dol geworden Tyranno Saurus Rex in mijn droom is in werkelijkheid een inhoud en weerspiegeling van mijn bewustzijn.

Misschien niet leuk om te beseffen, maar wel waar.

Zo ontstaat ook het spel van Maya dat we dagelijks leven noemen. Kennelijk kent het waakbewustzijn meer 'regels' dan het nachtbewustzijn, maar een beetje raar is het allebei.

En uiteindelijk is het een grote grap, vooral het gegeven dat we ons zo op het verkeerde been laten zetten en vechten tegen de inhoud van ons eigen bewustzijn. 

Het bedrog van New Age

Wat je bij New Agers vaak ziet is dat men zijn toevlucht neemt tot speculatieve theorieen die niet afkomstig zijn uit eigen ervaring, maar die men ergens heeft gelezen.
En die worden gedeeld door andere New Agers die dezelfde boeken hebben gelezen.
Voorbeelden van dergelijke theorieën zijn ideeën als dat er een ziel is die iets kiest, dat er lessen geleerd zouden moeten worden (kennelijk door diezelfde ziel) en dat er een ik is die zijn eigen werkelijk schept en kan bepalen.
De laatste theorie komt tot uiting in the Secret en in de voorloper daarvan de Avatar cursussen.
Nu kende ik enige Avatar leraren persoonlijk en ik wist ook dat ze in hun privé leven dezelfde ellende tegenkwamen als iedereen. Desalniettemin leerden ze anderen in workshops die nogal prijzig waren hoe ze hun eigen werkelijkheid optimaal konden vormgeven.
Zelf konden ze het niet, maar dat belette hun niet om anderen het te leren.

Bij de Secret kreeg je ook te horen dat je beter je best moest doen, meer visualiseren, meer van alles en dan zou het wel goed komen.
Echter als van een gemotiveerde groep van honderden leden het niemand lukt om ook maar iets van de beloofde resultaten te bereiken dan moet je op een gegeven moment conclusies trekken.
Dan moet je de conclusie trekken dat niet de beoefenaren iets fout doen maar dat de methode niet deugt.

Het ego identificeert zich met zijn opvattingen. Het ego denkt dat als zijn opvattingen ter discussie staan, hij ook zelf in gevaar is.
Net als iedereen vind ik het daarom ook niet leuk als wat ik ooit dacht niet waar blijkt te zijn, maar nog belangrijker vind ik om de waarheid te weten.

Aan de New Agers onder ons zou ik willen vragen om vooral uit te gaan van hun ervaringen en niet van onbewijsbare (en ook niet te weerleggen) speculatieve theorieën die je ergens gelezen hebt.
Immers als je daarvan uitgaat dan sta je op hetzelfde niveau als een fundamentalist. De waarheid interesseert je dan niet, maar je wilt alleen maar je geloof verdedigen.

Dit is de honderdste tekst op deze site. Reden voor een feestje.........

Ik wil niet zeggen dat deze blog de waarheid in pacht heeft, immers ik zoek juist naar die waarheid. Dus wat de waarheid is staat voor mij niet vast, integendeel. 
Wel kan ik zeggen dat wat hier staat je nergens anders tegenkomt
Wat je op veel sites met name spirituele verzamelsites ziet is dat men elkaar napraat, de boot niet al te veel laat schommelen en vooral het commerciële belang in de gaten houdt (verkopen van cursussen enz.). New Age is vooral handel. Ik schrijf wat in me opkomt, al weet ik dat met deze opvattingen geen stuiver te verdienen is en dat hoeft ook niet.

Al mijn volgers en lezers bedankt voor de inspiratie en steun! I love you all!!!!!!!!!!!! 


16 juli 2010

Vrije wil

Zoals velen weten geloof ik niet in vrije wil. Als ik om me heen kijk is het evident dat er geen vrije wil bestaat.

Wie zou bijvoorbeeld kiezen voor een ziekte, een ongeluk, een kapotte computer, een financieel probleem, lawaai overlast e.d.
Desalniettemin gebeuren die dingen ook zonder dat iemand er voor kiest.



Niet alleen kan ik zomaar de griep krijgen terwijl ik zou 'willen' dat ik gezond zou blijven, ik kan er ook niet voor kiezen om de griep ineens kwijt te raken.
Griep, ik beveel U weg te gaan, helaas er gebeurt niets. Mijn vrije wil is kennelijk niet bruikbaar. 
Ik kan er niet voor kiezen om mijn lichaam jonger te laten worden in plaats van ouder, ik kan niet kiezen voor een andere economische situatie, voor ander weer, voor een andere samenleving. Volgens wetenschappelijk onderzoek kies ik zelfs niet om een glaasje water te gaan drinken, want dat doet mijn lichaam automatisch waarna er een ik gedachte is die zegt 'ik kies daarvoor' (een soort goocheltruc).      

Als er een vrije wil zou bestaan dan zouden we die moeten kunnen inzetten en dan vooral waar het gaat om belangrijke zaken in ons leven.

In dat geval zou iedereen gelukkig zijn want dan zouden we alleen kiezen voor de leuke dingen.
Iedereen gelooft in vrije wil, maar iedereen vindt het kennelijk vanzelfsprekend dat we die vrije wil niet kunnen uitoefenen waar het gaat om essentiële dingen in ons leven.


Dat is vreemd, als je een vrije wil hebt dan zou je die toch ook moeten kunnen gebruiken, lijkt me. 
Een dergelijke onbruikbare vrije wil is niet meer dan een televisie waarop je geen beeld krijgt of een radio waar geen geluid uit komt.


Als we vrije wil zouden hebben dan zouden we gelukkig zijn, maar dat zelfde geldt ook voor een houding van volledig accepteren van wat het leven ons biedt.
Als we het idee opgeven dat we iets kunnen of zouden moeten controleren of ergens verantwoordelijk voor zijn dan rest slechts overgave en vrede. En ook dat maakt gelukkig.

God doet U maar wat U wilt, ik ben nergens verantwoordelijk voor. Ik ben uw schuldloze zoon die zich slechts kan onderwerpen aan Uw wil. Uw wil gebeurt eenvoudigweg altijd, ook al begrijp ik er niets van, maar dat komt omdat ik de wereld bekijk van uit het beperkt gezichtspunt van de body/mind eenheid. Hoe kan een figuur in een speelfilm de motieven van de maker begrijpen. .
Ik ben vrede, U bent vrede en samen zijn we het Licht. 




De mensheid zit in een merkwaardige tussensituatie. Enerzijds gelooft men in vrije wil, anderzijds kunnen we die niet gebruiken. Dat leidt tot frustratie, angst en stress om dingen onder controle te houden die niet onder controle te houden zijn.
Dit is de vloek van de mensheid.

Voor wat betreft ons bestaan zie ik twee mogelijkheden: 
  1. Of we hebben vrije wil en kunnen die inzetten om ons eigen paradijs te scheppen. Dan zijn we gelukkig.
  2. Of we hebben geen vrije wil en zijn ook nergens verantwoordelijk voor. Dat geeft vrede en ook dan zijn we gelukkig. 
Het is dus het een of het ander. Het fijne is dat elk van de twee alternatieven leidt tot geluk.
Aangezien het kennelijk niemand lukt om onheil te voorkomen is de tweede situatie van toepassing. No problem, want ook dat alternatief maakt gelukkig. 

Dat het tweede alternatief zich voordoet lijkt me een waarheid als een koe. Het is alleen merkwaardig dat niemand het zo ziet en de voorkeur geeft aan de theorie van een vrije wil die we niet kunnen gebruiken. Als we die wel zouden kunnen gebruiken dan zouden er bijv. geen ziekten en ziekenhuizen bestaan.

Het tragische is dan ook nog dat juist dit alternatief: Wel denken dat je een vrije wil hebt maar hem niet effectief kunnen gebruiken ongelukkig maakt, want het leidt tot misplaatst verantwoordelijkheidsgevoel, schuld, frustratie, angst, spanning. 

Helaas is het zo dat als heel veel mensen hetzelfde zeggen dat uiteindelijk wordt aangezien voor de waarheid, hoe krankzinnig dat ook is.

Er is een tijd geweest dat iedereen geloofde dat de Aarde plat was. Dat bleek fout, maar iedereen geloofde het. Het is mijn mening dat het concept van de vrije wil iets dergelijks is. Het valt me in ieder geval op dat wetenschappers (met name neurologen, hersenonderzoekers zoals Dick Swaab, Daniel Wegner en Victor Lammer, allemaal hoogleraren) het in snel tempo aan het ontmaskeren zijn. Zo is het met de platte Aarde ook gegaan.

Mocht U na het lezen van dit stukje toch blijven geloven in een vrije wil dan zou ik een bezoekje aan een ziekenhuis of een verpleeghuis voor demente bejaarden willen aanraden. Ga dan eens na hoeveel vrije wil die mensen hebben of hebben gehad ten aanzien van hun situatie.

Mocht U het ziekenhuis verlaten met in uw kielzog allemaal patiënten die ineens genezen zijn (want dat is wat ze willen en waar ze hun vrije wil voor zouden willen gebruiken) laat het me dan weten, want ik ben altijd bereid mijn visie bij te stellen op basis van nieuwe feiten.

Dit is immers een blog voor ondogmatische waarheidszoekers. Het gaat me maar om 1 ding en dat is de waarheid. 



Geboorte en dood

Geboorte en dood zijn slechts twee polen binnen onkwetsbaar en tijdloos LEVEN dat alles omvat.  

15 juli 2010

Twee verlichtingsopvattingen

Er zijn ruwweg twee opvattingen over hoe de toestand van verlichting ervaren kan worden door de body/mind eenheid:
1. Het idee van neutraliseren van karma. Iedere gram karma moet geneutraliseerd worden door 'goede daden' (goed volgens bepaalde waarden en normen van het ego uiteraard).
Dit is:
a. Onbegonnen werk, al was het maar omdat je steeds weer nieuw karma schept: iedereen heeft weleens een slechte dag en gedraagt zich misschien humeurig tegenover een andere persoon. Iedereen trapt weleens een mier dood. 
b. Leidt tot onrealistische hoge eisen aan jezelf en schuldgevoelens als je aan die hoge eisen niet tegemoet komt (en dat versterkt weer het ego want het ego leeft op schuld). Eigenlijk vind je dat je als een heilige moet leven, maar dat is in deze wereld onmogelijk (en hoeft ook helemaal niet zie opvatting 2).
c. Het idee dat er een individuele eenheid is die uit vrije wil iets doet wordt niet ter discussie gesteld en daar gaat het juist om. Bij deze opvatting zie je dat er wordt uitgegaan van een zelfstandig handelend 'ik' dat van alles moet 'doen' om 'verlichting' te bereiken. Dit uitgangspunt is volkomen fout.

Deze opvatting zie je vooral bij strenge, traditionele, spirituele scholen. Ze gaan er vanuit dat je vele levens hard moet werken en daar kunnen ze gelijk in hebben, want volgens mij leidt deze methode alleen maar tot schuld (want het is onmogelijk dat je aan de strenge eisen kunt voldoen) en meer afscheiding. Immers volgens deze opvatting is er sprake van een 'zondig' ik, dat hard moet werken om zijn zonden kwijt te raken. Schuld en boete, dat is de kern van deze opvatting. Ik zie niet hoe je met behulp daarvan de natuurlijke staat kunt ervaren.

In feite ga je heel sterk binnen dualiteit in de pool van heiligheid zitten. In dat geval nodig je de tegengestelde pool van onheiligheid uit. Waar dat uiteindelijk toe leidt is frustratie (niet voldoen aan je hoge verwachtingen), schuld en confrontatie met de pool van onheiligheid met alle gevolgen van dien. Dit pad kan niet anders dan in een moeras van ellende eindigen.  

2. Het je realiseren dat je niet de doener bent.
Je hebt nooit zelfstandig iets gedaan, je zult nooit op eigen houtje iets doen, dus karma is slechts een illusie. Er is geen gevangenis, er was nooit een gevangenis. Je hebt het je slechts verbeeld.
Het gaat er niet om wat je doet, maar het gaat om het verlaten van de illusionaire afgescheidenheid.
Deze opvatting vind je bijv. bij Ramana Maharshi, Nisargadatta, Ramesh Balsekar.  

Tevens wil ik van de gelegenheid gebruik maken om een fantastische lezing (op schrift gesteld) van Ramesh Balsekar aan te raden:
http://www.advaita.org/newsletters/RB12jan2001.htm
In deze lezing gaat hij in discussie met een zoeker die denkt dat ze de doener is, de dialoog die plaatsvindt is geweldig en draagt bij aan het inzicht genoemd onder 2.
In het begin komt de inhoudelijke dialoog wat moeizaam op gang, maar naarmate de lezing vordert wordt deze steeds boeiender.

Het spel van dualisme

De bron heeft een schepping gecreerd die slechts kan bestaan door dualisme.
Goed en slecht zijn beiden onderdeel van dezelfde medaille.
Een manifestatie met alleen goed is onmogelijk. Het dier zou niet eten (want het is niet 'goed' om een ander dier te eten), er zou niets dood kunnen gaan (want de dood is niet 'goed'), maar dan kan er ook niets geboren worden anders is de Aarde binnen de kortste keren 'vol'
Kortom er zou helemaal niets gebeuren en kenmerk van de manifestatie is dat er juist wel iets gebeurt. Evolutie bijv. waardoor de zwakkere soorten uitsterven (heel 'slecht' natuurlijk, pure massamoord gezien vanuit de zwakkere soorten) en de sterkere soorten zich verder perfectioneren. 
Bovendien is een begrip als goed alleen mogelijk als er ook zoiets bestaat als slecht. Als er alleen sprake is van een hoogvlakte heb je geen idee dat je hoog bent.
Waarom laat de Bron slechte dingen toe? Omdat een schepping met alleen goed godsonmogelijk is!
Hiermee is dus tevens verklaart waarom er zoveel ellende is in de wereld. Het kan niet anders zijn dan het is. Dit beseffen is acceptatie, acceptatie is vrede en vrede is het einde van het ego wat in feite niets anders is dan een energetische contractie gebaseerd op verzet. 

14 juli 2010

Het dagelijks leven eenvoudig gemaakt

een citaat van Ramesh Balsekar vertaling Roeland


  1. In iedere situatie doe wat je voelt dat je moet doen. Wat je doet is gebaseerd op 2 factoren door God zijn gemaakt  - je genen en je conditionering. Daarom wat je doet is precies wat God verwacht dat je doet. Er kan geen sprake zijn van zonde waarvoor je God hoeft te vrezen.
  2. Wat gebeurt nadat je hebt gedaan wat je voelde dat je moest doen is volgens God's wil/de wetten van de Kosmos. Wat gebeurt en de consequenties - goed of slecht - zal door je geaccepteerd moeten worden.
  3. Beoordeel nooit iemand als goed of slecht - niet jezelf, noch de ander - want niemand of het nu gaat om de verlichte of de psychopaat doet iets. Alles gebeurt volgens God's wil/ de wetten van de Kosmos.

Mijn samenvatting:

Je kunt geen fouten maken, zelfs al zou je het 'willen' en dat geldt ook voor de ander. 

God's wil gebeurt altijd, het is onmogelijk dat er wat dan ook gebeurt dat niet God's wil is. 

Zonde bestaat niet, schuld is een illusie, alles is goed zoals het is ook als het ego dat slechts de energie van afscheiding is daar niets van begrijpt.  

Ieder oordeel, schuldgevoel, piekeren over gevolgen enz. komt van het ego.
Het Ware Zelf kan niet anders dan alles altijd te accepteren.   

13 juli 2010

Definitie verlichting

Hier de definitie van verlichting zoals geformuleerd door Ramesh Balsekar, een leerling van Nisargadatta. Hij werd over het algemeen gezien als de beste vertaler van de redevoeringen van Nisargadatta Maharaj  (Nisargadatta sprak alleen Maharathi en Ramesh Balsekar vertaalde die in het Engels). 

"De spontane gebeurtenis aan het einde van de zoektocht, wanneer er sprake is van het spontane, intuïtieve, totale begrip in het hart dat er geen doener is en nooit een doener of zoeker was. Het ego, de ik, verdwijnt totaal".


Gezien de moeizame discussies gevoerd op hyves over het begrip vrije wil verbaast het me niet dat dit proces slechts hoogst zelden optreedt.

Daarbij geldt ook nog dat bijna alle spirituele cursussen het uitgangspunt hanteren dat er een ik is die zijn leven vorm moet geven ('neem je leven in de hand bijv.'), zijn geluk moet vinden, zijn werkelijkheid moet scheppen en wat al dies meer.

Al die cursussen gaan ervan uit dat er iemand is die iets doet, vrije wil heeft en dat is nu net de kern van de illusie.

Wat werkelijk is

Het leuke is dat als je zou kunnen waarnemen wat er werkelijk is dat je dan niets zou waarnemen (and that my friends is a scientific fact).
Dat niets is niet zwart, het is ook geen licht, het is simpelweg niets (er is dus ook geen plaatje van te vinden).
En in dat niets verschijnt de volheid van alles dat is. 
Hoezo illusie?

De Anomalie

In de Bhagavad Gita zegt Krishna het volgende:
Uit duizend mensen is er maar 1 zoeker en van duizend zoekers is er nauwelijks 1 die mij kent.

Dit betekent dus dat er slechts 1 op de 1 miljoen is 'die mij kent' (Krishna zei nauwelijks 1 die mij kent, maar laten we de schatting ruim houden).

Voor Nederland zou dat neerkomen op 15 'body mind mechanismen.'

De illusie van afscheiding ontstond om het spel goed te laten verlopen. Als een dier zich 1 voelt met zijn voedsel doet hij namelijk niets en verhongert. Kortom de illusie van afgescheidenheid is een biologische noodzaak. Deze illusie ontstond toen er organismen ontstonden die 'íets moesten doen' met andere organismen (opeten, voortplanten whatever).

Echter geen systeem is volmaakt. Computers crashen, in de Matrix ontstaan storingen en soms verdwijnt het ego uit een body/mind mechanisme.

Een betreurenswaardige fout, maar aangezien het slechts om zo weinigen gaat kan 'existence' daarmee leven en kan de show gewoon verder gaan.

Dilemma

Het dilemma van de zoeker is dat het ego ware spirituele inzichten niet wil gebruiken om zichzelf op te heffen, maar om er iets voor zichzelf uit te halen bijv. een rustiger en prettiger leven, ontspanning, oplossen van allerlei problemen.
De motivatie van iedere zoeker is dus niet opheffen van het ego, maar een beter functionerend ego.
En uiteraard kan de zoeker zich tijdens dat proces van alles wijs maken. Immers geen mooier ego dan een ego dat het Goddelijke zegt te zoeken en wil bereiken.

12 juli 2010

Het doorspoelen van het toilet

Het leven biedt een doorlopende stroom van gebeurtenissen waarvan iedereen die er een beetje kritisch naar kijkt van kan inzien dat we daar niets aan kunnen doen.

In het spirituele circuit zijn er theorieën die het concept van de doener ondersteunen en derhalve de energie van afscheiding versterken. Dat zijn met name theorieën die ervan uitgaan dat er een ik is die actief zijn eigen realiteit schept, allerlei keuzes maakt inclusief het lichaam waarin hij incarneert enz.

Zelf ben ik er zeker van dat de realiteit die we aantreffen een perfecte afspiegeling is van ons innerlijk. Een dergelijke opvatting kan makkelijk vertekend worden door het idee dat je je eigen realiteit zou scheppen.

Echter dat gaat uit van de veronderstelling dat er een jij is die wat dan ook zou kunnen doen. De staat van het innerlijk is iets wat gewoon gebeurt, net zoals het scheppen van de realiteit iets is wat gewoon gebeurt.
Er is niemand die iets doet en als het lijkt dat dat zo is dan is dat een vorm van 'optisch bedrog.'

De psycholoog Daniel Wegner bijvoorbeeld beschrijft de vrije wil als een goocheltruc. Het lijkt alsof er een ik is die iets doet, maar alles wat de body/mind doet wordt door de hersenen beslist op een onbewust niveau, waarna er vervolgens een ik gedachte opdoemt die zegt 'ik doe het'
.
Het voortdurend jezelf verantwoordelijk houden voor dingen die spontaan gebeuren schept een energiecontractie. Die energiecontractie noemen we het ego. Het is die energiecontractie die incarneert. Let wel, ik heb het hier niet over een ziel, zoals in populaire New Age theorieën, ik heb het hier over astrale energie die te maken heeft met pijn, schuld, boete, verantwoordelijkheid en de illusie van ik doe iets.

In sommige spirituele theorieën krijgt het idee van de doener een triest hoogtepunt. Immers als je bijv. ziek wordt of er iets anders ergs gebeurt dan heb je daar toch voor 'gekozen?' Goal voor het ego dat in stand wordt gehouden door nog meer schuld, verantwoordelijkheid en boete.   

Ramana Maharshi heeft het een en ander over geschreven over de illusionaire energie van afscheiding (zie ook mijn andere blogs) en ook het concept van Eckhart Tolle van het pijnlichaam komt in de buurt. Een pijnlichaam is een astrale energie, die ook buiten een lichaam kan bestaan, maar het is geen ziel.
Spirituele bevrijding komt maar op 1 ding neer, namelijk inzien dat er geen doener is. Als dat inzicht maar ver genoeg indaalt is het mogelijk dat de energiecontractie oplost en dat mijn vrienden is wat we verlichting noemen.

Het inzicht moet dermate krachtig worden dat het in staat is om de energiecontractie die mogelijk een verleden kent van eindeloze pijn in eindeloze levens op te lossen. En dat is nogal wat.

Het moment van oplossen is altijd spontaan en onverwacht. Het is alsof een verstopt toilet ineens doorspoelt. Het is ook te vergelijken met wat er gebeurt als je zelf een verstopping hebt die ineens wordt 'losgelaten.'
Het voorwerk is minder spectaculair. Het kan lijken alsof er weinig tot niets gebeurt. In dat geval kan de zoeker gefrustreerd raken.
Het is belangrijk te beseffen dat het moment van het vrijspoelen van het toilet ook niet iets is wat je in de hand hebt. Alles gebeurt vanzelf en maakt deel uit van kosmische harmonie ook als dat niet het geval lijkt.

De energiecontractie die we ego noemen is ook onderdeel van die kosmische harmonie, evenals het uiteindelijk oplossen daarvan. En in de vierde dimensie is dat oplossen allang gebeurt.
Uiteindelijk leef je altijd veilig in de armen van God, ook als bijv. je lichaam (zoals ik zag over een documentaire over strafkampen in de 18e eeuw) doorlopend gemarteld wordt.
De energiecontractie die we ego noemen schept zijn eigen vaak bizarre realiteit, maar uiteindelijk heeft dat niet meer waarde dan een slechte tv show.

Wie jij werkelijk bent is onkwetsbaar, tijdloos en altijd in rust.

Laat datgene gaan dat een illusie schept van het tegendeel.

10 juli 2010

New Age onzin

Vandaag kreeg ik een email over een New Age training in mijn emailbox.

Dit was de kop:

“Het mooiste wat je kunt worden is jezelf”

Nu is de vraag hoe kun je iets anders zijn dan jezelf?
Is het mogelijk om jezelf te worden?
Immers je bent het al.
Waarom zou ik een training moeten volgen om datgene te zijn wat ik al ben?
Ik kan niet anders zijn dan ik ben, toch?

06 juli 2010

Het leven leeft jou

Je had niet in de hand wanneer je geboren werd, in welk land, bij welke ouders, met wat voor lichaam (inclusief de hersenen).
Je had niet in de hand waar je leefde, hoe je ouders je opvoedde, hoeveel en wat je te eten kreeg en wat voor onderwijs je kreeg.
Je hebt niet in de hand wat voor weer het is, of er een storing optreedt aan wat dan ook, of er een vrachtauto je huis in rijdt en wat voor gedachten er oprijzen.
Je hebt niet in de hand wanneer je zult sterven en hoe.

Kortom je leeft niet je leven maar het leven leeft jou.

Menselijk lijden wordt veroorzaakt doordat je denkt dingen in de hand te hebben die per definitie niet in de hand te houden zijn.
Het 'jij' wat je denkt te zijn kan helemaal niks, al denkt het dat het bijna alles kan. Deze illusie schept spanningen. Dat is de enige reden dat je gefrustreerd kunt worden, dat er zich schuldgevoelens voordoen, dat je een gevoel van falen kunt kennen.

Het leven leeft jou. Als je kijkt naar de objectieve feiten in je leven en je niet laat misleiden door de illusies van het ego kun je niet anders dan concluderen dat dat waar is.
Geloof mij niet, maar kijk naar je leven.
Helaas is niemand tot objectiviteit in staat, want iedereen leeft vanuit de illusies gecreerd door het ego. Iedereen denkt dat die illusies waar zijn.
En ook dat heb je niet in de hand.......
Het moment dat je de waarheid helemaal doorziet en doorvoelt ben je vrij.
Of beter gezegd: Je bent dan bevrijd van je 'je' en wat overblijft is de waarheid.
En wanneer en of dat gebeurt heb je niet in de hand.

04 juli 2010

Waarom duurt het zo lang?

Sommigen van ons kennen het gevoel. De spirituele inzichten zijn compleet, het beeld is duidelijk, alles wat is gedaan is gedaan. We begrijpen en doorvoelen dat er geen doener is, maar toch voelt het soms dat er iemand is die van alles doet, keuzes maakt enz.
De zoeker kent zijn goede momenten waarop hij zich een voelt, maar kent ook zijn slechte momenten waarop lijkt dat hij gewoon in dualiteit opereert net zoals iedereen.
De grote vraag is waarom duurt de spirituele zoektocht soms zo lang?
Om dit te beantwoorden wil ik voortborduren op wat ik gezegd heb over reïncarnatie. In ieder mind-body mechanisme bevindt zich een astraal iets dat ooit is ontstaan op basis van foute gedachten van afscheiding. In tegenstelling tot vele anderen zie ik dat niet als een ziel, maar als een schijnentiteit die zijn oorsprong dankt aan illusies. Het woord ziel is naar mijn mening voor zoiets te veel eer.
De beschrijving die het meest in de buurt komt is wat Eckhart Tolle zegt over het pijnlichaam.
Nu kunnen we allerlei inzichten hebben over wie wij zijn, hoe de kosmos in elkaar zit enz. maar dat wil niet zeggen dat deze astrale energievorm niet meer functioneert.
Wil onze ervaring van de eenheid zijn kunnen bestendigen dan dient die energievorm als het ware uitgedreven te worden, ongeveer net zoals je ontlasting verdwijnt.
Wat je vaak leest in boeken van 'verlichten' zijn twee dingen:
1. Spirituele inzichten in de ware aard van de dingen kunnen de astrale energievorm doen losmaken. Echter dit is bijna altijd niet voldoende om deze te doen verdwijnen. Op de goede momenten lijkt de energievorm zelfs weg te zijn (dat zijn de momenten van eenheidsbeleving), maar op andere momenten verstevigt hij zijn grip weer.  Dit is het bekende op en neer wat veel zoekers kennen.
2. Er is een finaal moment nodig om de eenheid door de WC te doen spoelen. Vaak (maar niet altijd) is dit een confronterende gebeurtenis. De energievorm, ook wel ego of valse zelf genoemd, geeft dan de moed op en lost op.

Als je vastgekoekt vuil losmaakt dan is er ook sprake van 2 fasen. Eerst het losmaken ervan en vervolgens het wegspoelen. In dit geval is losmaken analoog aan spirituele inzichten en wegspoelen met het finale opgeven.
Charlie Hayes heeft meermalen gezegd: "Je kunt niets doen om dit proces te bespoedigen, maar je kunt ook niks doen om het te vertragen." Immers in de vierde dimensie is alles aanwezig en is het spel in feite al gespeeld.
Kortom ook op dit gebied is de vrije wil volledig afwezig. Bovendien is ook de genoemde fijnstoffelijke energie net zoals alles gewoon deel van eenheid. Het is iets wat ook zijn rol speelt in het kosmische geheel.
Alles speelt zijn rol in het kosmische toneelspel en alles zal gebeuren zoals dat volgens het toneelspel moet gebeuren. Niets of niemand heeft maar enige invloed op hoe en wanneer bepaalde gebeurtenissen die in de vierde dimensie al hebben plaatsgevonden in onze beleving zich zullen openbaren.
The show must go on. Maar ook het 'happy end' staat vast. In de vierde dimensie heeft dat allang plaatsgevonden.