Niemand Spreekt

Voor nieuwe bijdragen

2010-09-10T12:09:00.003+02:00

Ga naar:

http://www.jijbestaatniet.nl

Voor mijn boek over non dualiteit en wetenschap.

Deze blog wordt niet meer vernieuwd.

Afgescheiden wil: De bron van het misverstand

2010-09-02T09:34:00.004+02:00

Het idee dat er een beetje eenheid mogelijk is komt m.i. uit de volgende passage die men in de bijbel aantreft:

En God gaf de mens afzonderlijke wil.

Dit is alleen mogelijk als het opper wezen zich buiten de mens bevindt want alleen dan kan hij (het opperwezen) iets geven aan iets anders (de mens).

Als het Goddelijke alles omvat inclusief de mens dan is dat niet mogelijk. Immers ik kan mijn handen geen afzonderlijke wil geven. Ik kan niet beslissen om mijn handen voortaan hun eigen gang te laten gaan.

Verder vooronderstelt dit dat het opperwezen een wil heeft. Ik zie het als een natuurkracht die niet een wil heeft maar waarin dingen eenvoudigweg gebeuren als gevolg van ontwikkelingen binnen het ene veld (een voorbeeld: de evolutie).

Tenslotte lijkt het vreemd dat het opperwezen de mens afzonderlijke wil geeft en tegelijk een natuurlijke staat van zijn en een groot aantal regels waardoor het niet anders kan dan die regels breken en vervolgens met het 'etiket' zondig verder moet gaan.

Daar hoeven we weinig voor te doen want nog voordat we geboren zijn hebben we al te maken met de erfzonde omdat ooit iemand een appel van een verkeerde boom heeft gegeten en dat is nog maar het begin. Veel van onze (door het opperwezen gegeven) natuurlijke driften zijn dusdanig dat we bijna niet anders kunnen doen dan zondigen.

Kortom het verhaal als gevolg van een letterlijke interpretatie rammelt aan alle kanten.

Er zijn ook andere interpretaties mogelijk en dat is dat de erfzonde het idee van afzonderlijke wil zelf is. Dat idee wordt ons met de paplepel ingegoten door cultuur en ouders (vandaar erfzonde).
Het eten van de appel van de boom van kennis en kwaad staat symbool voor het zich vormen van het idee van afzonderlijke wil. Daarvoor was alles in harmonie, daarna ontstond chaos en verdeeldheid (het ego).
Het is dat idee dat de erfzonde is, want afzonderlijke wil en zonde gaan hand in hand. Het is afzonderlijke wil dat zonde mogelijk maakt.

Binnen het Ene ontstond het idee van afscheiding (ego). Dit wordt bedoeld met de passage aan het begin van deze blog. Waarom dat idee is ontstaan is behandeld in andere bijdragen op deze blog (heeft iets te maken met het feit dat dieren die afhankelijk zijn van voedsel buiten zichzelf alleen dat gaan zoeken als ze zich afgescheiden voelen).

Zoals wel vaker bij volksreligie worden dingen letterlijk geïnterpreteerd waardoor de diepere en werkelijke betekenis wordt genegeerd en dusdanig vervormd dat er precies het tegengestelde lijkt te staan dan wat bedoeld wordt.

Afgescheiden wil

2010-09-01T18:36:00.000+02:00

Vanaf heden zal ik in plaats van de term vrije wil de term afgescheiden wil gebruiken.
Vrije wil heeft associaties met het begrip vrijheid. Echter afgescheiden of persoonlijke wil geeft beter weer waar het om gaat.
Het hebben van een afgescheiden wil geeft namelijk geen vrijheid, maar houdt de gevangenis van verantwoordelijkheid, schuld, boete en geestelijke pijn in stand. Dit idee verlaten geeft vrijheid.

Ik verbaas me er over dat veel mensen denken dat alles EEN is, maar tegelijk voorstander zijn van het idee van afgescheiden wil.
Dat is natuurlijk onzin. Je bent of zwanger of je bent het niet. Je kunt niet een beetje zwanger zijn.
Alles is EEN of het is niet EEN. Het is niet mogelijk dat dingen een beetje EEN zijn.

Als het niet EEN is dan is er sprake van persoonlijke wil, als alles wel EEN is dan is er alleen de onpersoonlijke wil van het Goddelijke. Uw wil gebeurt altijd.

Ik denk dat het concept van een beetje EEN zijn afkomstig is uit de mainstream religies. Aan de ene kant leren we dat God almachtig is, maar aan de andere kant heeft die almachtige het kennelijk nodig dat we hem aanbidden, ons aan zijn regels houden en rituelen opvoeren.
Hoe kan hij almachtig zijn en tegelijk afhankelijk zijn van ons arme kleine mensjes?

We zijn met dit soort ideeën opgevoed en daarom zien we niet hoe gek ze zijn.
Deze blog probeert voor zover dat mogelijk is een klein beetje door de waanzin van indoctrinatie heen te prikken.
Als alles EEN is er voor persoonlijke of afgescheiden wil geen plaats.

Iedere beweging van je handen, iedere gedachte hoe klein ook gebeurt niet onder invloed van jouw wil maar door AL WAT IS.

De film

2010-09-01T16:31:00.000+02:00

Als je weet dat de film een film is in plaats van echt verandert de film dan?
Nee, natuurlijk niet.

Dus ook na verlichting gaat de persoon gewoon verder met zijn rare gewoontes, neuroses en eventuele kiespijn.

De verwachtingen over verlichting zijn torenhoog, maar de realiteit zou weleens erg tegen kunnen vallen.

En ook is er geen enkele reden om iemand die verlichting claimt op een voetstuk te zetten.

Er is juist een extra reden voor argwaan, want bovenop de neuroses die de persoon al had claimt hij nu God zelf te zijn.........

Het is dan ook geen wonder dat veel 'verlichten' op de meest vervelende manieren de aandacht hebben getrokken.

If you meet the Buddha kill him!

Het ene wezen

2010-09-01T12:59:00.002+02:00

Er is maar 1 wezen waarin universa ontstaan en verdwijnen.

Dat ene wezen is tijdloos en onkenbaar.

Wellicht dat het concept van een veld waarin alles ontstaat en verdwijnt het meest nabij komt.

Wetenschappelijk is bewezen dat alles wat wij waarnemen als afgescheiden materie velden zijn.
Net zoals de beelden op televisie ontstaan vanuit licht.

Dat ene wezen bepaalt wat er gebeurt en doet dat op basis van de informatie in dat ene veld. Alleen dat schept de werkelijkheid.

Je kunt dit vergelijken met een droom.

De droom ik heeft niets te vertellen over hoe de droom zich ontwikkelt, hij heeft geen onafhankelijke wil. Wie wel de droom bepaalt is het bewustzijn waaruit de droom ontstaat, de dromer.

In de Cursus in Wonderen wordt gesproken over de Dromende Zoon van God.

Wij zijn die ene Dromende Zoon van God, die een is met God.

Die is de waarnemer van alles en datgene waarin alles verschijnt.

En het enige dat echt bestaat.

Enlightenment intensive

2010-09-01T11:57:00.001+02:00

Lichaamservaringen, de wereld, gevoelens, gedachten zelfs het bewustzijn en het ik ben worden waargenomen.
Door wat?

Ben jij de dingen die waargenomen worden of ben jij degene die waarneemt?

SUBJECT: JIJ
OBJECTEN: GEVOELENS, GEDACHTEN, LICHAAMSSENSATIES, DE WERELD, BEWUSTZIJN, IK BEN

Het subject kan zichzelf niet waarnemen, net zoals het oog zichzelf niet kan zien. Het is dus niet iets wat je kan identificeren, het is geen ding, het is een mysterie.

ALTIJD GEMAAKTE FOUT: JEZELF IDENTIFICEREN MET EEN OBJECT. DAT IS PER DEFINITIE ONJUIST.

Ieder ding, alles wat je kunt benoemen is een object. Jij bent het subject wat nooit waargenomen of geidentificeerd kan worden.

Denk hier maar eens een tijdje over na........

De wereld

2010-08-30T10:48:00.002+02:00

De wereld is volkomen gestoord en perfect tegelijkertijd.

Het is gestoord omdat.........(hierna zou een lang stuk volgen over van alles en nog wat).

Het is perfect omdat het een perfecte afspiegeling is van onze eigen geestestoestand (ja, ook die van jou, niet alleen van de z.g. ander, het ego heeft het vingerwijzen naar de ander tot een ware kunst verheven).

Perfectie van waanzin dat is de wereld waarin wij leven.

Bevroren Licht

2010-08-29T17:47:00.002+02:00

Enige citaten van de natuurkundige David Bohm:

"Tijd ontstaat uit het tijdloze"

"Materie is bevroren Licht"

Alles is Licht en in wezen tijdloos.

"Als de persoon op geen enkele manier Licht tracht te manipuleren, er bang voor te zijn of te bewonderen als ware het buiten hemzelf, maar er innerlijk mee versmelt vinden Bevrijding en Verlichting plaats."

"Christus zei: Ik ben het Licht"

Wij zijn allemaal het Licht.

Hier is meer te lezen voor de liefhebber

Spiritualiteit

2010-08-29T10:39:00.002+02:00

Spiritualiteit is m.i. het ervaren van het Goddelijke.

Dit Goddelijke is een onpersoonlijk iets.

In eenvoudige vormen van religie wordt het Goddelijke vaak buiten de mens geplaatst en gepersonificeerd in een Godsentiteit.

In meer ontwikkelde vormen wordt het Goddelijke gezien als al wat is. Het is niet mogelijk contact te maken met het Goddelijke want je bent het al. Wat wel een probleem is voor 'de zoeker' is om datgene te ervaren wat al het geval is. Dus niet alleen het op een intellectuele manier weten, maar het ook echt te ervaren.

Momenteel is er een tendens dat spiritualiteit verward wordt met persoonlijke groei en/of therapie. Kenmerk van die andere benaderingen is dat ze wel persoonlijk zijn. Vaak wordt de persoon met al zijn eigenaardigheden diepgaand geanalyseerd en is het doel dat de persoon beter kan functioneren.

Doel van spiritualiteit is juist niet om de persoon te analyseren en zeker niet om deze beter te laten functioneren (dus eigenlijk heb 'je' niets aan spiritualiteit), maar om de illusie van de afzonderlijke persoon te doorzien.

Persoonlijke therapie kan heel nuttig zijn. Ik denk zelfs dat als mensen nog veel persoonlijke problemen hebben het 'gevaarlijk' kan zijn om de persoon als illusie te ontmaskeren. Alleen rijpe vruchten kunnen van de boom vallen.

Stel iemand is slecht geaard dan is het mogelijk dat het ontmaskeren van de persoon leidt tot desoriëntatie, zelfs een psychose is dan denkbaar.

Zelf heb ik jaren lichaamswerk, bio-energetica e.d. gedaan voordat ik me ging wagen aan non dualiteit. Denk ook dat dat de juiste volgorde is.
Eerst aarden in de droom en illusionaire problemen oplossen en vervolgens inzien dat het een droom is......

Er is een plaats voor persoonlijke therapie en er is een plaats voor spiritualiteit. Het is echter wel belangrijk is om een duidelijke splitsing te maken tussen deze begrippen en niet alles te plaatsen onder de noemer spiritualiteit zoals nu gebeurt.

Voordeel van een duidelijk onderscheid is ook dat mensen spiritualiteit niet zien als een manier om persoonlijke problemen op te lossen want dat is het per definitie niet.

Spiritualiteit is een onpersoonlijk iets waarbij de persoon met al zijn kenmerken en levensverhaal volkomen oninteressant is.
Bij therapie staat de persoon met zijn eigenschappen en zijn verhaal juist in het brandpunt van de belangstelling.

Het gaat om twee totaal verschillende zaken. Soms krijg ik de vraag wat heb je aan spiritualiteit? De persoon heeft er helemaal niets aan. De persoon heeft wel iets aan therapie.

Dat wat niet verandert

2010-08-28T17:29:00.000+02:00

De persoonlijkheid verandert doorlopend.
Het bewustzijn waarin het verhaal van de persoonlijkheid zich afspeelt niet.
Het is een stilte die niemand opmerkt, maar waarbinnen al het 'gedoe' dat we 'leven' noemen zich afspeelt.
Dus wie ben je dan de wisselende persoonlijkheid met zijn levensdrama of die stilte?
Iedereen denkt die wisselende persoonlijkheid, maar misschien heeft niemand gelijk......

Het einde van het idee van de vrije wil is het begin van vrijheid

2010-08-26T17:47:00.000+02:00

Het fijne van het einde van de illusie van vrije wil en persoonlijke reincarnatie is dat er niemand is die schuldig is, verantwoordelijk, gestraft kan worden, iets anders had moeten doen, van wie iets verwacht kan worden, die fouten kan maken, die verkeerde dingen kan doen.

Wat rest is absolute vrijheid, onkwetsbaarheid en harmonie.

Kijk toch vooral naar onderstaande videoclip waarbij Roger Daltrey vrijheid symboliseert temidden van een rare wereld.

Maar freedom tastes of reality. Er is maar 1 realiteit en dat is absolute vrijheid.

I'm free - I'm free,
And freedom tastes of reality,
I'm free -I'm free,
And I'm waiting for you to follow me.

If I told you what it takes
to reach the highest high,
You'd laugh and say 'nothing's that simple'
But you've been told many times before
Messiahs pointed to the door
And no one had the guts to leave the temple!

I'm free-I'm free
And I'm waiting for you to follow me.
I'm free-I'm free
And I'm waiting for you to follow me

Frustratie

2010-08-26T12:59:00.001+02:00

ALLE frustratie komt voort uit het idee dat het leven datgene zou moeten doen wat het 'ik' wil, jij denkt dat je keuzes moet maken en in staat bent om dat op de een of andere manier af te dwingen en dat meestal niet lukt (en wanneer het lijkt te lukken dat alleen gebeurt omdat het leven dat wil).
Zolang de hypnose in stand blijft dat er een ik is die iets zou kunnen of moeten doen is een leven in vrede onmogelijk.

De body/mind is slechts een instrument dat door het leven gebruikt wordt. Net zoals een blokfluit een instrument is dat de speler gebruikt.

Kan een blokfluit bepalen welk deuntje er wordt gespeeld?

En het mooie is de blokfluit heeft daar geen enkel probleem mee.

Ademen

2010-08-25T17:35:00.001+02:00

Adem 'jij' of is ademen iets wat gebeurt?

Als 'jij' ademt hoe kan het dan dat ademen doorgaat ook als 'jij' slaapt, dus niets kan doen?

Denk jij of vindt denken plaats?
(hint: weleens een gedachte gehad zonder dat je er om gevraagd had?)

Leef jij of vindt leven plaats?

Leef jij je leven of leeft het leven jou?

Vrije wil volgens Gerard t Hooft

2010-08-24T09:31:00.002+02:00

Gerard t Hooft is een Nederlander die in 1999 de nobelprijs voor natuurkunde ontving.

Het is opmerkelijk dat vaak de meest vooraanstaande en diepgravende wetenschappers er in slagen om de goddelijke hypnose te doorbreken. Kennelijk helpt een zekere intelligentie bij dat proces.

Hij is ook degene die aankwam met het holografische principe van het universum. Later hebben andere (middelmatige) auteurs dat principe gepopulariseerd.

Hier enige citaten:

“De vrije wil bestaat niet. Onze keuzes worden bepaald door de natuurwetten.”
“Onze keuzes liggen dan wel vast, maar we kunnen toch niet voorzien wat er gebeurt. Dus het maakt niet uit.”

Zelf voel ik me veel meer verbonden met iemand als Gerard t Hooft dan met de vrolijke New Agers wiens levensvisie veelal in het beste geval gekenmerkt wordt door naïeve oppervlakkigheid (beetje shoppen in allerlei diverse benaderingen en oppakken wat het ego het beste uitkomt) en in het slechtste geval door totale verdwazing en achter na lopen van sectarische figuren.

(overigens behoor jij lezer niet tot deze categorie, anders had je nooit deze blog gelezen)..

Het einde van ons universum

2010-08-22T18:49:00.000+02:00

Wetenschappers zijn het er overeens dat het universum voor eeuwig steeds sneller zal uitdijen.
Er komt een moment waarop alle Zonnen gedoofd zijn en de restmaterie wordt geconsumeerd door Zwarte Gaten.
Als dat is gebeurd zullen ook de Zwarte Gaten vervliegen.
Dat is het moment dat al het gemanifesteerde is opgegaan in het ongemanifesteerde.

Gezien vanuit onze tijdsbeleving lijkt dat proces lang in beslag te nemen.

Maar het is denkbaar dat er wezens bestaan voor wie dit hele proces niets anders is dan het opblazen van een bel die vervolgens vervliegt.

Laten we daar maar eens aan denken als we ons druk maken over wat dan ook. Als we onszelf en wat er gebeurt belangrijk vinden.

Al het gemanifesteerde is slechts een bel die zal vervliegen en terugkeren in het ongemanifesteerde.

Vrije wil voor dummies

2010-08-22T10:51:00.000+02:00

""Jij" hebt geen invloed gehad op of je werd geboren, dat je werd geboren in een menselijk lichaam, dat je werd geboren op deze planeet, hoe je hersenen in elkaar zitten, hoe je lichaam in elkaar zit, wie je ouders waren en hun gewoonten, de eventuele aanwezigheid van broertjes, zusjes en hun gewoonten, de cultuur waarin je geboren werd (inclusief normen, waarden en opvattingen van die cultuur), de religie waarmee je te maken kreeg, de tijd waarin je geboren werd, de economische situatie, de plaats van geboorte, het onderwijs systeem waarmee je te maken kreeg of je een man of vrouw werd, het andere leven op Aarde (planten en dieren), de aanwezigheid van ziekten, politieke leiders, het klimaat en nog veel meer.
En dan toch nog praten over vrije wil?
Kom nou.

Hersenonderzoek

2010-08-19T17:59:00.001+02:00

Hier een overzicht van wetenschappelijke artikelen over hersenonderzoek.
Steeds meer wordt duidelijk dat allerlei persoonlijke eigenschappen bijv. of we wel of niet gevoelig zijn voor angst, hoe we reageren op prikkels enz. hun oorzaak vinden in hoe onze hersenen in elkaar zitten.
Eigenlijk niet zo verrassend want als iemand bijv. Alzheimer krijgt dan verandert de karakter structuur totaal.
Of we het nu leuk vinden of niet de eigenschappen van de persoon worden vooral bepaald door hoe zijn hersenen in elkaar zitten. Daarop heeft de persoon geen enkele invloed gehad.
Het ego vindt dat een beetje platvloers en verzint daardoor concepten als ziel e.d. Echter dat is allemaal onzin. We zijn gewoon een biologische machine gemaakt door het Ene.

Natuurlijke staat?

2010-08-18T15:41:00.006+02:00

Een baby is in de baarmoeder. Al zijn wensen worden automatisch vervult. Mede omdat de hersenen nog in opbouw zijn wordt er geen ik ervaren. Hij ervaart slechts eenheid.

De baby gaat uit de baarmoeder. Dit proces verloopt niet altijd even prettig. Er komt een dokter, lichten verschijnen. De baby weet niet precies wat er aan de hand is, maar het vermoeden kan oprijzen dat er sprake is van een wereld die niet helemaal functioneert volgens de behoeften van het ik. Dualiteit is geboren. Therapeuten hebben het in dit verband over het geboortetrauma. Er bestaan therapieën (rebirthing bijv.) om de gevolgen hiervan te boven te komen.
Kennelijk zorgt dit voor een stevig trauma. Logisch want het is het begin van een overgang van non dualiteit naar dualiteit.

In advaita kringen heeft men de gewoonte om te zeggen dat het ik pas verrijst na enige jaren. Echter gezien dit geboortetrauma vermoed ik dat het bij de geboorte intreedt, zij het in primitieve vorm.
De baby groeit verder op. Al snel merkt hij dat de moeder niet altijd beschikbaar is. Soms wil de baby eten, maar is de moeder even weg. Het wordt duidelijker dat er een wereld is die niet altijd op zijn behoeften reageert. Meer dualiteit.
De baby groeit op en het verschil tussen ik en de wereld wordt steeds duidelijker. Voedsel vliegt niet automatisch in je mond, nee je moet iets doen om voeding tot je te nemen. Als is de moederliefde groot moeder is niet altijd beschikbaar en hoe ouder het kind wordt hoe meer hij te maken krijgt met voorwaarden en eisen van de wereld.

Naar mijn bescheiden mening is de staat van Zijn van de wijze niet vergelijkbaar met die van een baby. Een wijze heeft moeten leren door de illusie heen te kijken. Alleen al voor het doorworstelen van advaita geschriften en het invoelen van de advaita visie is toch wel enige intelligentie en rijpheid vereist die een baby niet heeft.

De wijze heeft een gerijpte intelligentie, een mind die in staat is zijn echte plaats te weten in het universum. Hij doorvoelt dat er sprake is van eenheid. Tegelijk kan hij functioneren in dualiteit. Hij accepteert dat hij voeding nodig heeft en doet iets om dat te bemachtigen. Ook geldt dat hoe zeer hij ook in het Nu leeft hij zich wel degelijk iets kan herinneren. Iemand die echt in het Nu leeft kan zich geen taal herinneren of wat dan ook. Ik heb daar laatst een documentaire over gezien en de patiënt in kwestie maakte niet echt een gelukkige indruk.

Naar mijn mening is het ego onderdeel van de natuurlijke staat. Het ego hoort er gewoon bij. Het is geen foutje, het is een biologische noodzaak. Een mens kan niet functioneren zonder ego. Zonder ego ben je een plant. Planten hebben geen ego, maar is het de bedoeling om een plant te worden? Ik denk het niet.

De wijze ziet het ego als een onderdeel van eenheid. Alles in eenheid heeft zijn functie en dat geldt ook voor het ego. Hij vecht niet tegen het ego, beschouwt het niet als iets waar iets mis mee is, maar accepteert het.

Hij leeft in eenheid, maar ziet in dat het ego nodig is om het lichaam te laten functioneren in die eenheid.

Wat een probleem is als mensen alleen maar denken dat ze het ego zijn, dat opblazen tot enorme proporties. Met een ego dat functioneert binnen eenheid van zijn is niks mis.

Zolang er een lichaam is, is er een ego, want het ego is daar een natuurlijk verlengstuk van. Vandaar dat egoloosheid helemaal niet kan. Iemand die zegt wel egoloos te zijn belazerd de boel en heeft naar alle waarschijnlijkheid een superego, waar hij zichzelf niet bewust van is. Dit is de sekteleider, die door een gebrek aan zelfkritiek zijn volgelingen die denken dat hij God zelf is, de vernieling in jaagt.

Wat betreft egoloosheid kwam Ramana Maharshi nog het meest in de buurt, maar die werd door anderen gevoed en liet insecten over hem heen kruipen. Dankzij verzorging ging hij niet snel dood, maar een dergelijke staat is voor de verlichte zonder ashram en volgelingen denk ik een beetje problematisch.........

Curriculum Vitae

2010-08-17T18:28:00.000+02:00

Naam: Geen

Geboren: Niet

Leeftijd: Nu

Geslacht: Nee

Woonplaats: Hier

Pasfoto:

De bloem

2010-08-17T14:12:00.000+02:00

Het enige verschil tussen ons en een bloem is dat wij hersenen hebben en daarmee een ego.

Mentale standpunten

2010-08-17T12:58:00.001+02:00

Over ieder willekeurig onderwerp kan ieder willekeurig standpunt worden geformuleerd met argumenten.
Het ego gebruikt mentale standpunten om de afgescheidenheid kracht bij te zetten.

Het ego is het principe van afscheiding. Het ontleent zijn bestaansrecht aan alles wat dat principe bevestigd.

Ik heb nog nooit een discussie meegemaakt waarbij mensen die een verschillend mentaal standpunt hadden nader tot elkaar kwamen.
Wat je wel vaak ziet is dat naarmate een discussie vordert de standpunten extremer worden. Het ego laat zijn spierballen zijn. Een discussie is fitness voor het ego.

De wijze doet niet mee aan dergelijke discussies. Hij of zij zal ook wanneer hij of zij daartoe uitgedaagd wordt geen deelnemer worden en of zwijgen danwel iets relativerends zeggen.

Uiteindelijk zijn alle mentale standpunten slechts ideeën. Het ene is niet beter of slechter dan het andere. Een idee is iets dat ontstaat uit het onveranderlijke en daar vanzelf snel in terugkeert, net zoals alles.

Bewustzijn

2010-08-16T18:37:00.003+02:00

Wat is het leven anders dan een stroom van gebeurtenissen die zich afspelen binnen bewustzijn?

Nisargadatta Maharaj

Watch your Guru

2010-08-16T07:49:00.009+02:00

De grootste illusie is te denken dat het mogelijk is om geen ego te hebben. Een ego hoort simpelweg bij een lichaam, net zoals hersenen, longen en een hart.
Het principe van afscheiding zit in ons brein en in onze genen.
Het is een natuurlijke functie, net zoals eetlust of de behoefte om te ademen.
Dat krijg je er niet uit ook al bevind je je nog zo in de 'verlichte' staat.

Binnen het ongemanifesteerde zijn ontstaan vormen. En een zo'n vorm is een lichaam met een ego.
Wat je weleens ziet bij mensen die denken dat ze geen ego meer hebben is dat ze geloven dat ze God zelf zijn. Dat schept een superego.

Dergelijke mensen zijn niet meer in staat om om zichzelf te lachen, zichzelf te relativeren en al helemaal niet om kritisch naar hun ego te kijken (want ze denken dat ze dat niet hebben....).

Wat dat betreft geldt hoe groter geest hoe groter beest. Spiritueel bewustzijn is zeker geen garantie voor relativeringsvermogen. Eerder is er juist een kans op een opgeblazen ego.

Vreemd genoeg trekt een superego mensen aan. Er zijn veel onzekere mensen op deze wereld. Juist in het 'spirituele wereldje'. Die voelen zich aangetrokken tot mensen die beweren het allemaal te weten en het ego te hebben overwonnen.

Hou in de gaten dat iedere 'verlichte' een ego heeft zolang hij of zij een mond heeft om mee te praten. En zeker als iemand denkt 'verlicht' te zijn en mensen om zich heen heeft die hem of haar 'aanbidden' neemt dat ego grote en soms zelfs griezelige proporties aan. Als zo'n goeroe dan ook nog de ambitie heeft om de wereld te redden (en een aantal bekende goeroes hebben die ambitie) heeft het ego groteske vormen gekregen.
Iemand met een echt verlicht bewustzijn weet dat alles gebeurt zoals het moet gebeuren en zal zich nooit als redder van wie of wat dan ook presenteren. Een bescheiden houding kenmerkt de ware goeroe.

Spiritueel bewustzijn is weten dat het ego illusie is, maar ook als je weet dat een fata morgana een fata morgana is wil dat niet zeggen dat deze automatisch verdwijnt.

Ramana Maharshi is een voorbeeld van een guru met een zeer beperkt ego, maar die moest dan ook vaak door anderen gevoed worden, want zelf 'vergat' hij te eten. Zoiets is een aanwijzing voor het wegvallen van de normale ego functies.

Echter van de gemiddelde moderne guru is het ego very alive and kicking, hoe mooi en 'ego overstijgend' het verhaal ook lijkt. Dat geldt in versterkte mate voor goeroes die rond hun persoon een (media)circus hebben gebouwd, want om dat voor elkaar te krijgen moet je een behoorlijk ego hebben.

Vermoedelijk hebben de meest 'verlichte' goeroes geen high profile website en leven ze rustig in een klein onopvallend huisje op een onopvallende locatie. Ik kan me niet voorstellen dat een echte 'verlichte', zich presenteert op een manier van "Kijk mij eens", maar een onopvallend leven leidt dat gekenmerkt wordt door acceptatie, bescheidenheid, relativeringsvermogen en vriendelijkheid.

Take care everybody and Watch your Guru..........
He or she is just a human being like you............

Het pad van illusies

2010-08-15T18:59:00.001+02:00

We leven in de tijd van hapklare consumptie spiritualiteit.
De moderne beoefenaar van sjamanisme gaat niet een half jaar zonder eten in de winter de wildernis in. Hij wil ook niet nachten bivakkeren boven een nest van roofmieren. Nee, hij doet een uurtje dansoefeningen, handig gepland in het weekend gevolgd door een lekkere lunch.
Mensen shoppen van het een naar het andere. De tegenwoordige mens is snel verveeld en doet dingen met de snelheid van een videoclip. Een beetje non dualiteit, een beetje dansen met engelen, fluisteren met paarden, scheppen van je eigen werkelijkheid, twitteren met Maria Magdalena en zoeken naar de graal. Maak er maar een vrolijke hutspot van.
Het moet vooral positief, luchtig en vrolijk worden gehouden.
In de tegenwoordige tijd is er geen enkel verschil tussen het nieuwste model HD TV en de nieuwste spirituele cursus. Of het zou moeten zijn dat rond het begrip spirituele cursus een semi heilig sfeertje hangt en dat is niet het geval bij de HD TV.
De moderne mens is niet geinteresseerd in een wezenlijke zoektocht, maar slechts in consumptie. De spirituele industrie is maar wat graag bereid om die te leveren.
OK, het is zondag, even kijken of het tuincentrum open is om daar Boeddha die in de aanbieding is op te halen.

Reincarnatie: een visie

2010-08-15T16:58:00.003+02:00

Als een fysiek lichaam sterft blijft er iets achter:
dat wat achterblijft is een conglomeraat van onvervulde verlangens, herinneringen, trauma's.
Voor dat conglomeraat is zelfs een speciale naam, namelijk mentaal of causaal lichaam.
Ik denk dat dit een foute benaming is, een pakketje energie is naar mijn mening geen lichaam.

Wat er gebeurt na de dood is dat dit pakketje zich kan hechten aan een nieuw fysiek lichaam.
Kan nu gezegd worden dat nadat dit is gebeurd, dezelfde persoon is herboren?

Het antwoord is nee. Invloeden die de nieuwe persoon maken bestaan uit:
1. Zijn fysieke lichaam en de aanleg daarvan. Denk bijv. aan aangeboren neiging tot intelligentie, psychische problemen, gezondheidsproblemen, uiterlijk.
2. Datgene wat zijn ouders en zijn cultuur erin stoppen. Denk aan normen en waarden, opvoeding, religie, onderwijs, taal.
3. De omstandigheden waarin de persoon opgroeit: De economische situatie waar hij mee te maken krijgt (armoede of rijkdom), klimaat (Noordpool of tropisch eiland), soort beschaving (Bosjesman of high tech).

In het licht van het voorgaande is de invloed van dit energiepakketje beperkt.

Wel denk ik dat het energiepakketje zich alleen zal hechten aan een persoon waarbij sprake is van resonantie.

Zo zou ik me kunnen voorstellen dat mijn herinneringspakketje een grotere kans heeft om terecht te komen bij een persoon die wordt opgevoed in een intellectualistische Boeddhistische sfeer in Los Angeles dan bij een fundamentalistische strijder in Somalië (hoewel je kunt nooit weten)...........

Die resonantie is waarschijnlijk de aanleiding tot de visie die je in alle boekjes over reïncarnatie aantreft namelijk dat de persoon als geheel herboren wordt.
Maar dat is niet juist! Als de persoon die je nu bent dood gaat dan is het over en uit. Einde verhaal. Er blijft iets over, maar dat is vergelijkbaar met de rook na verbranding.

Je leeft wel eeuwig, maar alleen als je weet dat je niet een persoon bent en nooit bent geweest, maar alles wat is. Een persoon is per definitie een tijdelijk verschijnsel en zal nooit langer leven dan pakweg 100 jaar. Daarna is de show echt over. Hoogstens dat er nog wat rook dwarrelt naar een ander lichaam toe.

Er gebeurt wat er gebeurt......

2010-08-13T17:58:00.003+02:00

In de spirituele wereld zie je dat mensen geneigd zijn om als er iets geks in hun leven gebeurt er vanuit te gaan dat dit iets met hun te maken heeft.
Nisargadatta wijst erop dat dit vaak niet het geval is. Alles is een. Er is maar 1 energiesysteem. Als ik ergens in het water een vervuilende stof doe dan spoelt die misschien heel ergens anders aan land.
Zo kan het zijn dat iemand in Mexico een klap geeft en dat als gevolg daarvan er iets geks in mijn leven gebeurt.
Een van de uitingsvormen van de energie van afscheiding is dat we alles op onszelf betrekken en dat komt vreemd genoeg het meeste voor in de spirituele wereld. Juist die mensen zijn geneigd om alles te analyseren en op zichzelf te betrekken.
Mensen die zich niet met spiritualiteit bezig houden hebben daar over het algemeen minder last van. Die denken 'het gebeurt gewoon.' En vaak hebben die gelijk...........
Niet alles wat er gebeurt hoeft begrijpelijk, rechtvaardig, karmisch of wat dan ook te zijn. Soms krijg je gewoon een 'onverdiende dreun' omdat er ergens in het totale energie systeem sprake is van disharmonie.

Uiteindelijk is er maar 1 oplossing voor wat voor probleem dan ook en dat is beseffen dat je onkwetsbaar en eeuwig bent.
Niets werkelijks kan bedreigd worden............

De wereld is zoals wij hem willen

2010-08-13T16:29:00.001+02:00

De wereld is precies zoals wij hem willen. Kijk eens wat voor games er worden verkocht en je zult zien dat het voornamelijk games zijn waarin strijd wordt geleverd.
Kijk naar de persoonlijke interacties van veel mensen en de conflicten die zich daarin afspelen.
De wereld is slechts een uiterlijke manifestatie van het ego principe dat in de mens zijn hoogtepunt kent.
Er is niets mis met de wereld. Er is ook niets mis met het ego principe want het principe van afscheiding was een evolutionaire noodzaak (zoals ik elders heb beschreven).
Alles is dus precies zoals het moet zijn. Het kan niet anders zijn dan het is.
Dit beseffen maakt de wereld een plaats waar perfectie heerst.
De wereld hoeft niet veranderd te worden, kan niet veranderd worden, maar is perfect zoals het is.
Dit is vrede.

Toekomst en verleden

2010-08-13T14:54:00.000+02:00

De toekomst is alleen in de verbeelding. Het verleden alleen in de herinnering.
Beiden zijn alleen gedachten.
Net als je identiteit.
Zonder gedachten is er geen toekomst of verleden, geen identiteit, geen scheiding tussen binnen of buiten.

Lopende plant met een brein

2010-08-12T16:59:00.005+02:00

In feite verschilt een mens niet veel van een plant welke ontstaat uit een zaadje.

Alleen kan de mens wandelen, heeft een brein, wat aanleiding geeft tot een ego.

Dat ego is het gevoel van individualiteit. Het is ontstaan uit biologische noodzaak, maar is een illusie, ons gegeven door de natuur. Zelfs daarop hebben 'we' geen invloed gehad. Net zomin als we onszelf hebben gemaakt. De mens is simpelweg deel van alles, net zoals een plant.

Beiden zijn ontstaan uit de Aarde en zullen terugkeren naar de Aarde.

De Aarde is ontstaan uit kosmisch stof en zal terugkeren naar kosmisch stof.

Het kosmische stof is ontstaan uit de Big Bang en zal weer verdwijnen in het niets waar het vandaan kwam.

Jij bent dat niets, waarin alles zich afspeelt. .

Het enige waar je zeker van bent

2010-08-12T15:58:00.001+02:00

Het enige waar je zeker van kunt zijn is dat er sprake is van een ik bewustzijn waarbinnen zich allerlei verschijnselen voordoen (lichaamssensaties, gevoelens, gedachten, de wereld).

Al het andere is speculatie. Misschien ben ik een vlinder die droomt dat hij Roeland is, misschien ben ik een simulatiepoppetje in een simulatie gemaakt door andere wezens (ja, daar is een serie BBC documentaires over gemaakt), misschien................

Het leuke van wat Nisargadatta zegt is dat hij het simpel houdt.

Er is het ik bewustzijn dat wordt waargenomen.

Waardoor het wordt waargenomen kunnen we niet waarnemen want we kunnen alleen objecten waarnemen. In het Engels wordt gezegd awareness (de onwaargenome waarnemer) neemt consciousness (bewustzijn) waar.

Een oog kan alles zien behalve het oog zelf. De waarnemer blijft onzichtbaar.

En dan hebben we natuurlijk de verschijnselen binnen het ik bewustzijn. Vrijwel iedereen (behalve een handjevol) let alleen daarop. De mind is erop getraind om zich te richten op verschijnselen. Als in een kamer zich een vlieg bevindt richt de mind zich op de vlieg niet op de ruimte in de kamer.

Vandaar dat Nisargadatta het al een hele stap vooruit vindt als de aandacht uitgaat naar de ruimte (bewustzijn) waarin alles verschijnt.

Het kleine gezelschap dat daarin slaagt kan uiteindelijk uitkomen bij awareness, de onzichtbare altijd aanwezige waarnemer.

En dan............ben je onsterfelijk.

De soefi mysticus Kabir werd gebeten door een hond. Hij zei de hond weet het, het lichaam weet het, maar ik ben onkwetsbaar.

Ik ben zonder Ik

2010-08-12T12:19:00.002+02:00

Nisargadatta gebruikt het ik ben gevoel als vingerwijzing naar het ben zonder ik.
Ik ben is gekoppeld aan het lichaam. Zonder lichaam geen ik.
Uiteindelijk is het de bedoeling om vrij te komen van het tijdelijke, dus ook van het bewustzijn (consciousness) dat door het lichaam gegenereerd is.
Ik ben is een staat. Die staat wordt waargenomen door iets wat zelf niet waargenomen kan worden (awareness).

Op http://www.maharajnisargadatta.com/nisargadatta_gita.php tref je bijzondere teksten aan die dit aangeven.
Op bovenstaande link krijg je een goede samenvatting van waar het eigenlijk omgaat.

Ik ben is de stilte waarin ervaringen oprijzen. Het is het bewustzijn waar in alles wordt waargenomen.
Maar dit bewustzijn wordt zelf ook waargenomen dat is het BEN zonder ik.
Dat BEN zonder ik waarnemen is onmogelijk. Een oog kan immers alles zien behalve zichzelf.........
Alleen objecten kunnen waargenomen worden. Niet dat wat waarneemt.

Wat is een mens?

2010-08-11T14:15:00.007+02:00

Naar mijn mening bestaat een mens uit twee componenten.

Het eerste is het voedsel lichaam. Het voedsel lichaam is ontstaan uit sterrenstof, waaruit Aarde is ontstaan die via dieren en planten is getransformeerd tot voeding. Vervolgens is dit omgezet in een menselijk lichaam met hersenen waaruit bewustzijn is ontstaan. Nisargadatta noemt dit consciousness ontstaan uit wat hij noemt de food body.

Uit ongemanifesteerde energie (avyakta) is gemanifesteerde energie (vyakta) voortgekomen die vervolgens aanleiding geeft tot menselijk bewustzijn (vyakti).
Overigens omvat ongemanifesteerde energie tevens gemanifesteerde energie. Het gemanifesteerde maakt deel uit van het ongemanifesteerde.

De tweede component is dat zich astrale energieën aan een bepaald lichaam hechten. Het gaat hier om pakketjes van herinneringen en ervaringen van 'food bodies' die inmiddels dood zijn en zijn blijven rondhangen. Deze hechten zich aan lichamen waar ze een bepaalde affectie mee hebben. Dat kan te maken hebben met cultuur, omstandigheden waarin het lichaam ontstaat, de manier waarop dat lichaam in elkaar zit e.d.

Ik kan me voorstellen dat meerdere van dergelijke pakketjes zich aan 1 lichaam hechten. Sommige mensen ervaren een gevoel van innerlijke gespletenheid en dat kan ermee te maken hebben. Ook kan ik me voorstellen dat tijdens het leven deze pakketjes het lichaam verlaten en andere binnenkomen. Bij mensen die ineens grote veranderingen ondergaan kan dat het geval zijn ("je bent onherkenbaar veranderd").

Belangrijk is dat deze pakketjes vaak trauma's vertegenwoordigen (want die laten de grootste astrale imprint na) en een gevoel van afscheiding in zich dragen. Onder invloed hiervan zal het voedsel lichaam tot acties komen die de afscheiding versterken bijv. ruzies uitlokken, situaties van slachtofferschap of juist macht scheppen. Kortom alles wat het ik gevoel kan versterken. Hierdoor worden die astrale energieën sterker. Deze voeden op alles wat het gevoel van afscheiding versterkt. Vandaar alle ellende die wij elkaar aandoen.

Stel nu ondanks alles komt het voedsel lichaam op het spirituele pad en het gevoel van afscheiding wordt minder (inderdaad against all odds, daarom komt het zo weinig voor). De astrale energieën zullen dan weggaan of eenvoudigweg oplossen. Nisargadatta suggereert in een wonderschoon gesprek met een zekere Paul iets dergelijks (zie het boek van Nisargadatta wat ik een paar blogs eerder deze club aanraadde om gratis te downloaden en dan het gesprek Paul's redemption).

Astrale energieën hebben voeding nodig en die voeding halen ze uit ellende. Krijgen ze dat voedsel niet dan zullen ze elders een heenkomen zoeken of oplossen.

Als dit proces van het oplossen van het ik gevoel is voltooid wordt gezegd dat er sprake is van verlichting. Die persoon laat dat geen astrale imprint meer achter. Immers de astrale imprint die iemand achterlaat is gebaseerd op het gevoel van afscheiding. Als dat er niet meer is dan is er ook niets meer dan een astrale afdruk kan achterlaten.

Er wordt dan gezegd dat de ziel ophoudt te incarneren. Een fout begrip want een pakketje aan herinneringen is geen ziel. Echter aangezien het hele gebeuren hier op Aarde gebaseerd is op illusies is het te begrijpen dat sommigen die veel waarde hechten aan het het ik gevoel dat optuigen tot iets wat het niet is. Het ego wil zich een echte entiteit voelen in plaats van slechts een verzameling van astrale illusies (wat het in werkelijkheid is).

Samenvattend: de mens is getransformeerde aarde plus wat astrale energieën. Dat alles schept een ik gevoel wat alles zal doen om zichzelf in stand te houden. Soms komt iemand op een authentiek spiritueel pad en lost alles op waar het vandaan kwam: het ongemanifesteerde Zijn.

In werkelijkheid is het gemanifesteerde onderdeel van het ongemanifesteerde maar dat voelt niet zo, zeker zolang de illusie van afgescheidenheid er is. In feite is het hele spirituele proces niet meer dan het vrijkomen van illusies. Er verandert niets, je ervaart alleen de dingen zoals ze zijn en altijd zijn geweest.

The memory of the past unfulfilled desires traps energy, which manifests itself as a person. When its charge gets exhausted, the person dies. Unfulfilled desires are carried over into the next birth. Self-identification with the body creates ever fresh desires and there is no end to them, unless this mechanism of bondage is clearly seen. It is clarity that is liberating, for you cannot abandon desire, unless its causes and effects are clearly seen. I did not say the same person is reborn. It dies for good. But its memories remain and their desires and fears. They supply the energy for a new person. The real takes no part in it, but makes it possible by giving it the light. p.381 I am that

Q. How does the error of being a person originate? NM A bundle of memories and mental habits attracts attention, awareness gets focalised and a person suddenly appears. Remove the light of awareness, go to sleep or swoon away - and the person disappears. p.255 I am that

When you believe yourself to be a person, you see persons everywhere. In reality there are no persons, only threads of memories and habits. At the moment of realisation the person ceases. p.37 I am that

Het principe van afscheiding

2010-08-11T12:23:00.002+02:00

In de mens heeft het principe van afscheiding zijn hoogtepunt of dieptepunt (net hoe je het wilt noemen) bereikt. Al vanaf jong kind was ik verbaasd hoe mensen elkaar nodeloos pijn doen.
In dieren doet het principe van afscheiding zich ook voor, maar als een dier een ander dier pijn doet dan heeft dat in biologisch opzicht zin (willen opeten bijv.). Het nodeloze pijn doen van mensen door andere mensen is uniek.
In tegenstelling tot dieren kan de mens zich echter bevrijden van het principe van afscheiding. Dat noemen we verlichting. Echter dit gebeurt slechts hoogstzelden.

Alle problemen van wat voor aard dan ook hebben 1 ding met elkaar gemeen. Ze hebben betrekking op een ik. Zonder ik geen problemen.
Het valt mij op hoe mensen geneigd zijn om hun ik aan alle kanten te bekijken en te analyseren. Men vindt het ik interessant, belangrijk en wil er van alles over weten.
Echter als je een glasscherf in je voet hebt helpt het analyseren van die glasscherf dan?
Nee, het verwijderen van de glasscherf helpt wel. Zonder ik geen problemen, it is as simple as that.
Een citaat van Osho in een boek over de weg van de Soefi's: "Totdat je sterft, kan ik niets voor je doen."

Wie ben ik?

2010-08-10T18:52:00.002+02:00

Eerder heb ik geschreven dat ik in navolging van Ramana Maharshi van mening bent dat wat reincarneert een pakketje aan herinneringen is van ervaringen. Dit pakketje zweeft na de dood rond in astrale vorm en kan zich aan een ander lichaam hechten.
Dan de grote vraag: Ben ik dat pakketje?
Antwoord: Nee natuurlijk niet. Als een band een liedje speelt en dat liedje wordt uitgezonden dan zijn de radiogolven van dat liedje niet de band.
Als een voorwerp iets produceert dan is wat dat voorwerp produceert niet het voorwerp zelf. Het is hoogstens een restproduct.

Dus 'ik' incarneer niet. Reïncarnatie is hoogstens een illusie. Bijna alle New Age auteurs zien een pakketje bestaande uit ervaringen en herinneringen aan voor een zelfstandige ziel en dat is volkomen onzin. Het is alsof je de radiogolven van het liedje aanziet voor de band.

Ben ik dan de biologische machine waarvan de hersenen zorgen voor bewustzijn?
Velen denken van wel, maar die machine verandert doorlopend. Ben ik de pasgeboren baby, de tiener die ooit een bejaarde zal worden?
Ben ik dan het bewustzijn in het ik? Dat zou kunnen maar dat bewustzijn floept aan en het zal op een gegeven moment uitgaan.

Wie heeft die biologische machine inclusief het bewustzijn gemaakt? Het bestaan zelf. Niet mijn ouders zijn mijn ouders, maar al hun voorgeslacht, en de dieren daarvoor en de planten daarvoor en de sterren daarvoor enz.

Als ik helemaal terugga dan is vanuit het ongemanifesteerde het gemanifesteerde voortgekomen. Dat noemen we de Big Bang.

Dus ik ben alles wat gemanifesteerd en ongemanifesteerd is. Ik ben de stilte waarbinnen de vormen oprijzen en verdwijnen.
Dit betekent dat ik onkwetsbaar, eeuwig en vormloos ben.
Ik ben niet dit tijdelijke verhaal als mens, maar de oneindigheid zelf. Dat waarin universa ontstaan en weer verdwijnen.
Dat is het enige wat ik kan zijn. Al het andere is illusie en waan.

Dieren kunnen denken

2010-08-10T08:44:00.000+02:00

Vandaag een interessant artikel in Time over het feit dat dieren kunnen denken. Eerder verscheen in de New York Times een artikel over tijd in de 'mind van dieren'.
Ik citeer een artikel in de Volkskrant hierover: "Volgens het weekblad is er steeds meer wetenschappelijk bewijs dat dieren net als mensen kunnen denken, redeneren, overleggen en voelen''.
Wel verschilt de mate waarin sterk per dier.
Volgens Time dwingt dit de mens tot een andere omgang met dieren. Met name kan dan gedacht worden aan de bio industrie.
De z.g. dam tussen dieren en mensen verdwijnt.
Zelf vermoed ik dat bepaalde dieren zoals dolfijnen zelfs intelligenter zijn als mensen. Het enige punt is dat dolfijnen geen handen hebben en daarom geen gereedschappen kunnen gebruiken. Daarom hebben ze ook geen techniek kunnen ontwikkelen.

Wie ben ik?

2010-08-09T19:15:00.000+02:00

Probeer jezelf maar eens voor de geest te halen zonder te denken aan je uiterlijk (je huidige uiterlijk of je uiterlijk in het verleden), je geslacht, karakter eigenschappen, meningen, je verhaal (ervaringen).
Lukt dat? Kan dat? Wat blijft er over?

I am unborn

2010-08-06T18:03:00.000+02:00

Een klein kadootje voor de lezers van deze blog.

Hier kun je het boek I am unborn van Nisargadatta downloaden (pdf).

De hoofdstukken zijn kort. Het lezen is naar mijn smaak goed te doen vanaf een computerscherm.
Het bevat korte teksten van Nisargadatta uit de laatste jaren van zijn leven in fysieke vorm.

Het kan zijn dat deze inzichten verder gaan als de inzichten uit het eerste deel van zijn leven. Weet ik niet, want ik heb alleen boeken gelezen uit zijn laatste jaren.

In ieder geval is het boek I am unborn Nisargadatta op zijn radicaalst!

(Ik) ben

2010-08-06T09:46:00.001+02:00

Volgens Nisargadatta zijn er 3 fasen van ZIJN:

1. Identificatie met de body/mind. Bewustzijn heeft zich geidentificeerd met het lichaam en de gedachten. Dit is de staat van zijn van iedereen behalve een handjevol.

2. Weten dat je ik ben bent. Je beseft dat het enige wat constant blijft in je leven het ik ben gevoel is. Lichaam en gedachten veranderen, maar het ik ben blijft. Dit is de staat van zijn van velen die menen zich in de natuurlijke staat te bevinden. Echter aangezien er sprake is van een ik is er nog steeds sprake van sterfelijkheid. Het ik ben gevoel begint in de eerste jaren na de geboorte en zal verdwijnen bij de dood. Het is weliswaar een onveranderlijk iets gedurende het leven, maar het ik en dus ook het ik ben is afhankelijk van het bestaan van een lichaam. Nisargadatta is er heel duidelijk over. De gemiddelde advaita leraar beschouwt dit als het bereiken van de natuurlijke staat (en dus als volledige verlichting), maar Nisargadatta ziet dit slechts als een klein beginnetje van inzicht.

3. Het ik valt weg uit de ik ben. Je beseft dat je er ook was voor je geboorte en zal zijn na je dood. Je bent het ongemanifesteerde waarin het manifesteerde oprijst. Dit is een staat van zijn die slechts een enkeling op deze planeet ervaart. Je weet dat je onsterfelijk, onkwetsbaar en tijdloos bent. Dit is de staat van zijn waaruit bijv. de Course is geschreven "Niets werkelijks kan bedreigd worden, niets onwerkelijks bestaat" en de staat van zijn van Nisargadatta en Ramana Maharshi. Beiden zijn nooit gestorven, maar zijn overal waar je kijkt. Het is het ultieme medicijn.

Zelf liefde

2010-08-06T08:59:00.000+02:00

Vaak lees je in spirituele boeken dat je van jezelf zou moeten houden. Dat is zelf liefde. Hele boeken zijn er over vol geschreven: "I love myself" enz. Op het eerste gezicht lijkt dat mooi maar er is een grote valkuil.

Er wordt namelijk uitgegaan van een zelf. Een zelf (ego) staat per definitie tegenover de wereld (niet zelf).

Als het zelf er niet meer is in bovenstaande uitdrukking dan hou je alleen liefde over.

Zelf liefde is een van de hulptechniekjes die in het spirituele circuit worden aanbevolen om het ego tijdelijk overeind te houden en eventjes beter te doen functioneren. Tot de volgende confrontatie tussen zelf en niet zelf (de wereld).

Zolang er een zelf is zal er lijden en dood zijn.
Zonder een zelf, maar met liefde is er slechts eeuwig leven en liefde. De dualiteit tussen zelf en niet zelf is dan weggevallen en wat overblijft is de eeuwige vrede van het onkwetsbare en tijdloze. Dat is liefde.

Altijd ZIJN

2010-08-05T19:00:00.001+02:00

"Sommige goeroes zeggen dat ze in een volgend leven terug zullen komen. Ik niet.
Wat je ook ziet, ik ben het, ik zal er altijd zijn."

Nisargadatta Maharaj in I am Unborn

Degene die weet dat hij het ZIJN is kan niet sterven, kan niet lijden, kan geen enkele ziekte hebben, is onkwetsbaar en zal altijd ZIJN.

Definitie spiritualiteit

2010-08-05T17:44:00.001+02:00

Hier de definitie van spiritualiteit volgens 99,9% van het 'spirituele' aanbod:
Spiritualiteit is een hulptechniekje voor het ego om zich beter te voelen en beter te kunnen functioneren in de wereld.

Helaas voor het ego en gelukkig voor de commercie heeft dit type spiritualiteit op zijn best voor de hele korte termijn enig resultaat.

Mensen gaan van de ene training naar de andere want de volgende zal wel helpen............

Uiteindelijk is de enige oplossing weten dat je niet het ego maar het tijdloze ZIJN bent.

Jij bent niet geboren, zal nooit doodgaan, maar je bent datgene waar universa uit onstaan en in verdwijnen.

Nog een keer over de vrije wil

2010-08-05T14:10:00.000+02:00

Hier een interessant artikel over de vrije wil en het koopgedrag van vrouwen.
Iemand denkt dat zij uit vrije wil beslist iets te kopen, maar...........

De afscheiding

2010-08-03T16:50:00.001+02:00

Hoewel alles een is, heeft eenheid op een gegeven moment de illusie van afscheiding gecreeerd.
Deze illusie was nodig toen hogere dieren verschenen die iets moesten doen met andere vormen (dieren, planten.) om te eten, paren e.d. Alleen als je namelijk afgescheiden voelt kom je in actie. Anders koester je je slechts in zalige eenheid (en verhonger je vervolgens, moet even denken aan Ramana Maharshi die op een gegeven moment min of meer onder dwang eten toegediend kreeg).
Ramesh Balsekar noemt deze illusie van afscheiding de goddelijke hypnose.
Eenheid levert geen half werk af, vandaar dat volgens Nisargadatta slechts 1 op de 10 miljoen erin slaagt om deze illusie helemaal achter zich te laten.
Dat is natuurlijk erg weinig. Het is mogelijk om te weten dat er geen afscheiding is, dat ook te doorvoelen, maar toch blijft er een hardnekkig gevoel van een ik die iets doet en tegenover andere ikken en de wereld staat.
Soms is het frusterend om aan de ene kant te weten dat er alleen eenheid is, maar aan de andere kant dat hardnekkige gevoel van afscheiding toch te ervaren.
M.i. is het beste om te aanvaarden dat ook dit hardnekkige gevoel deel uitmaakt van de eenheid. Ramesh Balsekar zei dat de beste indicatie is dat iemand op het punt staat de natuurlijke staat te bereiken dat het je helemaal niets kan schelen of je die staat bereikt.
In dat geval probeer je niets te overwinnen, maar aanvaard je de dingen eenvoudig zoals ze zijn. En dat is de beste manier voor het werkelijk op een doorleefde manier ervaren van eenheid.
Het gevoel van afscheiding is geen weeffoutje, maar een essentieel deel van eenheid. Daartegen vechten op wat voor manier dan ook schept alleen maar meer disharmonie (en als gevolg van dit verschijnsel is er al zoveel disharmonie).
Zelf denk ik dat ook dieren een gevoel van afscheiding ervaren (immers een dier moet voedsel zoeken), maar in de mens kent dit een hoogtepunt (of dieptepunt). Tegelijk heeft de mens in principe de mogelijkheid dit te doorzien, al lukt dat maar 1 op de 10 miljoen totaal. Ons rest slechts een groot respect voor de effectiviteit van hoe de natuur in elkaar zit.

Spiritualiteit

2010-08-02T17:31:00.000+02:00

Spiritualiteit is weten dat je niet de tijdelijke vorm bent maar het eeuwige en onkwetsbare Zijn.
Helaas is in de praktijk maar een heel klein deel van wat onder spiritualiteit verstaan wordt daarop gericht. Ik schat niet meer dan 0,1%.
Het grootste deel richt zich op het beter doen functioneren van het valse zelf (ego), meer macht creëren voor het ego (wat nooit lukt) of occulte kunstjes.
In principe niets mis mee, maar het heeft met spiritualiteit niets te maken, al wordt het wel zo genoemd.
Wat dat betreft is het woord spiritualiteit misschien wel de grootste illusie.

Het ultieme medicijn

2010-08-02T11:55:00.001+02:00

Het grootste probleem is dat mensen zich volkomen identificeren met hun persoonlijk drama en geen idee hebben van de stilte waarin dat zich afspeelt.
Toch is die stilte wie je bent en het enige wat altijd zal bestaan.
De stilte is het ultieme medicijn.

Depeche Mode - Enjoy The Silence

Voor de geboorte en na de dood

2010-08-02T11:25:00.001+02:00

De toestand van voor je geboorte is hetzelfde als de toestand na de dood.
De stilte die zich heeft verbonden met het lichamelijke sensaties, gevoelens, emoties, meningen, gedachten, een verhaal zal dan weer pure stilte zijn.
Stilte wordt stilte vermengd met van alles en wordt tenslotte weer stilte.

Ik ben

2010-08-01T20:06:00.004+02:00

Het enige wat in ons leven altijd constant is gebleven is het 'ik ben' gevoel. Het lichaam wat je nu hebt is niet te vergelijken met het lichaam wat je had als baby. Je gedachten, meningen, gevoelens zijn anders.
Bij mediteren op dit 'ik ben' gevoel valt het me op hoe moeilijk het is om niet een plaatje te zien in de vorm van mijn huidige lichaam. Het 'ik ben' gevoel heeft zich gehecht aan dat steeds veranderende lichaam en dat is te merken.
Maar toch is het eenvoudig in te zien dat er geen ware ik is in de vorm van het lichaam. Wie zou dat moeten zijn. Ik als baby, tiener, mijn huidige vorm?
Het 'ik ben' gevoel heeft geen geslacht, het heeft zelfs geen menselijke identiteit. Waar is het wel mee te vergelijken?
Het heeft het meest van een leegte, een gevoel van ruimte. En in die ruimte verschijnt alles: Gedachten, gevoelsimpressies, lichaamssensaties (inclusief de ervaring van het hebben van een bepaalde lichaamsvorm).
Ik heb een plaatje gevonden die dit gevoel het beste weergeeft. Echt dit 'ik ben' gevoel visualiseren is onmogelijk, maar het volgende plaatje komt in de buurt.
Het is een plaatje van de sterrenhemel. Een leegte waarin wisselende objecten voorkomen. Die objecten noemen we 'het leven'. Zij verschijnen in de leegte 'ik ben'. Een leegte die vol is met alles dat is.

Kijkend naar de sterrenhemel zie ik mezelf.

Wat is bewustzijn?

2010-07-30T16:38:00.005+02:00

Zoals sommigen weten heb ik de hinderlijke gewoonte om spirituele inzichten te toetsen aan wetenschappelijke kennis.

Zo heb ik ook de behoefte om het begrip bewustzijn meer handen en voeten te geven.
Onze hersenen communiceren door middel van elektrische en chemische signalen. Een leuk artikel hierover staat hier

Deze elektrische signalen zijn meetbaar via EEG's. Een interessant overzichtje van de verschillende hersengolven is hier te vinden
Al deze hersengolven hebben dus te maken met breinactiviteit, hetzij druk bezig zijn, hetzij ontspanning, diepe slaap, dromen.

Dat geheel van hersengolven is bewustzijn. Nisargadatta noemt dat Consciousness.
Wat de dode mens onderscheid van de levende mens is de aanwezigheid van hersenactiviteit. Het ontbreken daarvan wordt als het centrale criterium gezien voor het intreden van de dood.
Elektriciteit is wat alles aan de gang houdt. Of het nu gaat om een gloeilamp, een computer of een biologische machine.
Elektrische signalen bewegen zich met de lichtsnelheid. Ik heb het er al vaak over gehad, maar omdat elektriciteit reist met de lichtsnelheid is er gezien vanuit elektriciteit zelf geen tijd of ruimte. Ik ga dit nu niet weer uitleggen, maar Einstein heeft dit bewezen in zijn speciale relativiteitstheorie.

Hiermee is bewezen dat bewustzijn zich buiten tijd en ruimte bevindt.

Verder geldt elektriciteit is elektriciteit. Er is geen verschil tussen mijn elektriciteit en jouw elektriciteit. Dus het wezenlijke bewustzijn is van alles en iedereen hetzelfde. In de hersenen van een goudvis zit dezelfde elektriciteit als in jouw hersenen.

Elektromagnetische straling is de motor van alles. Dat er iets gezien kan worden komt door elektromagnetische straling. Dat we vaste stof voelen komt door elektromagnetische velden. Als er geen elektromagnetisme was zouden we niet alleen niets kunnen zien, maar ook overal doorheen vallen. In feite zou er dan geen wereld bestaan, althans geen wereld die waarneembaar is en/of ervaren kan worden.

Elektromagnetische straling is dus de wereld. Je zou ook kunnen zeggen bewustzijn is de wereld.
En het staat tegelijk buiten tijd en ruimte.

Bewustzijn identificeert zich met het lichaam. Dit wordt vooral veroorzaakt door de software, alle programma's die door de wereld naar binnen zijn gegooid.
Echter bewustzijn staat in feite buiten tijd en ruimte.

Je denkt dat je een lichaam bent binnen tijd en ruimte, maar in werkelijk ben je tijdloos, onkwetsbaar, onsterfelijk en alles dat is.

Het is niet zo'n ramp als de elektriciteit in een bepaalde hersenpan ophoudt te functioneren. Elektromagnetische straling in overvloed in dit universum, want het is het universum.

Persoonlijk bewustzijn identificeert zich met het lichaam, denkt dat het tijdelijk en beperkt is, maar het is in feite het universum. I am that, ik ben alles.

Hoe krijg ik greep op mijn gevoelens?

2010-07-30T08:28:00.000+02:00

Dit stond boven een nieuwsbrief die ik vandaag ontving. Ik heb een dergelijke tekst vaker gezien. Het is een tekst die in spirituele kringen heel gebruikelijk is. En vaak is die tekst aanleiding voor het aanbieden van workshops die je zouden leren om greep op 'je' gevoelens te krijgen.

Het mooie is dat 'je' geen greep op gevoelens hoeft te krijgen. Ze verschijnen, blijven eventjes en gaan weer weg.

Jij bent de stilte waarin de gevoelens verschijnen. De gevoelens verdwijnen weer, de stilte blijft.

Die stilte hoeft niets te 'doen', kan zelfs niets doen en is wie je werkelijk bent.

Reincarnatie volgens Nisargadatta Maharaj

2010-07-29T18:12:00.001+02:00

Nisargadatta Maharaj is een uitgesproken tegenstander van het idee van reïncarnatie.
In 'the Ultimate Medicine' stelt hij de volgende vraag die volgens mij een waarheid als een koe is maar waar in spirituele kring nooit over wordt gesproken:
"Als je van te voren weet wat voor beperkingen de wereld en het lichaam met zich mee zou brengen zou je dan een lichaam binnengaan?"
Het antwoord is natuurlijk nee. Alleen een volslagen idioot zou die beslissing nemen. Zeker aangezien het 'je' zou weten hoe het op deze Aarde toegaat. Immers volgens de gangbare reïncarnatietheorie incarneren we niet 1 keer, maar meerdere keren.
En een ezel stoot zich over het algemeen niet twee keer aan dezelfde steen.

In spirituele kringen wordt deze waarheid verhult door vage onbewezen theorieën als dat de ziel er voor zou kiezen om lessen te leren, speculatieve theorieën over karma en weet ik al niet meer.

Als iemand sterft dan is het enige wat overblijft een bundeltje aan herinneringen. Deze kunnen zich hechten aan een ander lichaam. Die herinneringen kiezen daar niet voor, ze kunnen niet kiezen want het is gewoon een bundeltje astrale energie bestaande uit herinneringen. Herinneringen kunnen niets doen, zeker niet kiezen.
Het is een proces dat spontaan gebeurt.

Dat is de achtergrond dat sommige mensen herinneringen aan vorige levens ervaren.

Er is geen ziel die wat dan ook kiest en zeker niet voor het leven op dit ondermaanse.
Helaas praat iedereen elkaar na en zien we niet in hoe onzinnig deze nooit ter discussie gestelde aanname is.

Een meditatie

2010-07-29T13:17:00.000+02:00

Mijn staat is de staat die nooit het ontstaan en verdwijnen van universa heeft gevoeld.

Nisargadatta Maharaj in Prior to Consciousness.

De Zonnestraal

2010-07-28T11:17:00.001+02:00

De zonnestralen zijn uitingen van de Zon.
De manifestatie is een uiting van bewustzijn.

Betekent dit dat de persoon allerlei dingen kan manifesteren?

Nee, want de persoon (body-mind eenheid) is een zonnestraal.
En een zonnestraal heeft geen enkele invloed op de Zon of op andere zonnestralen.

Als de persoon iets lijkt te manifesteren dan gebeurt dat niet door de persoon, maar door bewustzijn.
Een individuele zonnestraal kan helemaal niets doen, heeft zelfs geen eigen bestaan.

En daarmee zijn ook zaken als schuld, ergens verantwoordelijk voor zijn, spijt, als 'sneeuw voor de Zon' verdwenen.
En dat geldt niet alleen voor jou, maar ook voor 'anderen.'

Een zonnestraal kun je nergens de schuld van geven, iets verwijten of ergens verantwoordelijk voor houden.

Op die manier levert dit inzicht meer op dan wat voor gerealiseerde 'wens' dan ook. Het maakt lichter.

De Zon

2010-07-28T09:48:00.006+02:00

Licht is de manifestatie van de Zon

Omdat de Zon er is, zijn er zonnestralen.

Omdat jij bent is er de wereld.

Nisargadatta Maharaj in Prior to Consciousness

Vrij onder woorden gebracht:

De wereld is de manifestatie van je bewustzijn. En het is er EEN mee.

De wereld is de wereld inclusief je lichaam.

Als je droomt dan neem je de droomwereld waar vanuit je droomlichaam.

Toch is alles een uitdrukking van je bewustzijn.

Ook de mensen waar je in de droom ruzie mee hebt, de gebouwen enz.

Dat is moeilijk te doorvoelen.
Eerlijk gezegd heb ik grote moeite om dat te beseffen als ik net een droom heb gehad,
maar het kan niet anders dan waar zijn.

Als je droomlichaam sterft houdt ook de droomwereld op te bestaan.

Immers het is het punt van waarneming van de droomwereld.

Zonder punt van waarneming geen droomwereld.

En zo is ons lichaam ons punt van waarneming van deze wereld.

Desalniettemin is ons lichaam niet meer ons dan de wereld.

Net zoals de zonnestralen een uiting zijn van de Zon.

Zo zijn wij dus ALLES.

See what happens when you look at the Moon and know that the Moon is there provided you are there: because you are the Moon is.

Nisargadatta Maharaj

I like to think that the moon is there even if I am not looking at it .(Albert Einstein, On Quantum Physics)

Einstein, don't tell God what to do. (Niels Bohr in response to Einstein)

Verleden en toekomst

2010-07-27T15:51:00.000+02:00

Het verleden zijn alleen herinneringen die nu plaatsvinden en de toekomst bestaat uit verwachtingen die nu plaatsvinden.

Tijd en Ruimte

2010-07-27T08:45:00.002+02:00

Bestaat er tijd als je niet denkt?
Bestaat er afstand als je niet denkt?
Bestaan er afzonderlijke objecten als je niet denkt?

Dus allemaal mentale concepten.........

De kern

2010-07-26T12:41:00.006+02:00

Het belangrijkste is dat je beseft dat je niet een lichaam bent, maar bewust zijn.
Laten we de verschillende stappen eens nalopen.
Heel rustig, eerst de ene stap laten bezinken en daarna pas de volgende stap lezen.

1. Je leest nu een tekst. Je bent je bewust van deze tekst. Deze tekst verschijnt in je bewustzijn. De tekst is dus een object in je bewustzijn.

2. Behalve dat je je bewust bent van deze tekst ben je je ook bewust van geluiden buiten (even aangenomen dat die er zijn), je ademhaling, andere lichaamssensaties en gedachten.

3. STOP! Dit is belangrijk je bent je bewust van lichaamssensaties (inclusief gedachten). Dit betekent dat lichaamssensaties objecten zijn in je bewustzijn, net zoals deze tekst. Er is geen wezenlijk verschil tussen deze tekst en de lichaamssensaties. Beiden zijn objecten (verschijningen) binnen je Bewustzijn of anders geformuleerd Bewust-zijn.

4. Wie je dus bent is vormloos Bewustzijn, niet een lichaam. Het lichaam, de beleving ervan, is een object binnen Bewustzijn.

Dit is het belangrijkste als je dit beseft ben je er eigenlijk al.
Maar de liefhebber kan nog kennis nemen van enkele andere interessante punten.

5. Wat je net ervaren hebt is individueel Bewustzijn. Dit is Bewustzijn met een egofilter dat ervaringen in ruimte en tijd schept: De individuele droom van je waakbewustzijn. Alles wat in bewustzijn met egofilter is wordt naar buiten geprojecteerd en vormt je wereld.

Dit is de waterdruppel. De Engelsen noemen dit Consciousness. In de Course wordt dit aangeduid met de Zoon van God.

6. Daarnaast is er ook onpersoonlijk Bewustzijn. De Engelsen noemen dit Awareness. Dit is de zee. In de Course wordt dit aangeduid met God.

De Zoon van God is in feite een met God, maar hij denkt dat hij afgescheiden is. Consciousness is een met Awareness maar denkt dat het afgescheiden is.

In de afbeelding zie je filters. Daar achter je kun je een Licht visualiseren. Het Licht is Awareness. De egofilters waar het Licht door heen schijnt geven aanleiding tot Consciousness (persoonlijk Bewustzijn).

Dit is het hele verhaal. We kunnen er veel meer over zeggen en dat doen we ook. Maar dit is de kern. Al het andere is in wezen overbodig.

Bewustzijn en het Veld van Licht

2010-07-23T18:28:00.005+02:00

Er is 1 bewustzijn, net zoals er 1 Licht is.
Echter dat ene bewustzijn (Licht) wordt gereflecteerd en weergegeven door diverse ego's. Deze ego's zijn astrale energieën waarmee het zuivere bewustzijn vermengd is. Hierdoor krijgt het ene Licht als het ware verschillende kleuren, net zoals water waar je verschillende vloeistoffen in gooit.
Piet zal alleen in mijn wereld voorkomen als er in mij een energie is die dat mogelijk maakt. Als dat niet het geval is dan zal ik nooit iets weten over Piet's bestaan.
Er is 1 Licht en diverse ego's die via de ineenstorting van de golffunctie een wereld scheppen waarin ego's voorkomen die op de een of andere manier 'iets met elkaar hebben.' Dat kan in positieve zin zijn maar ook in negatieve zin.
Als Piet in mijn bewustzijn verschijnt en ik in het bewustzijn van Piet dan hebben onze egopatronen daar aanleiding toe gegeven. We geven elkaar als het ware astraal een handje. Je zou ook kunnen zeggen in dat geval hebben we egopatronen die in elkaar grijpen.
Hoe sterker de astrale handdruk hoe groter de rol zal zijn die we in elkaars leven zullen spelen.
Als ik Piet astraal een handje geeft, maar hij doet dat niet naar mij toe dan zal Piet in mijn wereld voorkomen, maar ik niet in de wereld van Piet (bijv. ik kan iets lezen over Piet, zonder dat hij weet dat ik besta).

Hieronder een enkele plaatjes die deze concepten illustreren. Eerst het Veld van Licht en daarna lampen die Licht uitzenden in diverse kleuren (Licht vermengd met egopatronen die zorgen voor de kleur).

Als dit intuïtief is waargenomen dan weten we dat we de bewuste aanwezigheid (presence) zijn. Het bewustzijn dat dingen in gang zet (the animating consciousness is de originele Engelse term) en niet het fenomenale object (het lichaam red.).
Wanneer we het foutieve als foutief zien lost het probleem zich op. We zijn de inhoud van deze levende droom, acteurs in het levende toneelstuk. En acteurs spelen slechts hun rol, niets meer dan dat.

Nisargadatta Maharaj in Pointers

Dag- en nacht bewustzijn

2010-07-23T16:06:00.002+02:00

Wanneer we dromen wordt er door ons bewustzijn een wereld gecreëerd. In die wereld bevindt zich 1 lichaam dat we beschouwen als ik. In de droomwereld bevinden zich ook 'anderen', gebouwen, steden enz. Tijdens de droom denken we dat die buiten onze controle zijn. We denken wel invloed te hebben op de droom ik, maar niet op het andere dat in de droombewustzijn verschijnt.

Het aardige is dat overdag min of meer hetzelfde gebeurt. Wanneer we wakker worden maakt ons bewustzijn een wereld (volgens de principes van ineenstorting van de golffunctie). In die wereld bevindt zich 1 lichaam dat we beschouwen als ik. In de wereld bevinden zich ook 'anderen', gebouwen, steden enz. Tijdens het dagbewustzijn denken we dat die buiten onze controle zijn. We denken wel invloed te hebben op de ik figuur, maar niet op het andere dat in het dagbewustzijn verschijnt.

De dagwereld wordt ook geschapen door ons bewustzijn. Hoe die wereld eruit ziet wordt bepaalt door de energieën waarmee ons bewustzijn is 'vervuild'. Het gaat dan vooral om de ego energie (inclusief astrale energieën van z.g. vorige levens).

Zelf verbaas ik me erover hoe mensen in totaal andere werelden leven. Sommige mensen worden steeds slachtoffer van misdaad, anderen helemaal niet. Sommige mensen worden steeds ziek, anderen helemaal niet.
Mensen trekken totaal verschillende ervaringen aan en scheppen hun eigen wereld.

Waarom is het leven soms zo moeilijk? Omdat de ego energie vol zit met trauma's, ellende enz. Misschien zitten in die ego energie wel allerlei 'herinneringen' aan doodgemarteld zijn, oorlog en weet ik het allemaal. De geschiedenis van deze planeet doet wat dat betreft het ergste vermoeden.

Deze ego energie aanpakken is onbegonnen werk. Het is een riool van gigantische omvang. Vandaar ook dat het niemand lukt om via visualisaties e.d. een andere werkelijkheid te scheppen. Een uurtje visualiseren is helemaal niets vergeleken met alle shit die in het ego zit.

Bovendien schept het visualiseren zelf ook zijn eigen problemen. Een miljonair zal niet visualiseren dat hij rijk is want hij is het al. De enige die gaat visualiseren is de arme sloeber die heel goed weet dat hij met een fantasie bezig is. Hij denkt dat hij bezig is om rijkdom te visualiseren, maar in feite is hij alleen bezig zijn achterliggende gevoel van armoede te versterken. Op zo'n manier werken dit soort technieken als een boemerang.

Het is beter om je bewust te worden van de zuivere niet vervuilde energie. Het ego is niet wie je bent. Het is vervuiling. Wie je bent is een lichtwezen van pure schoonheid dat buiten tijd en ruimte staat.

Als je je daarvan bewust bent, dan ben je in 1 keer klaar. Ramana Maharshi zei dat deze weg veel beter werkt en effectiever is dan stukje bij beetje karma proberen te neutraliseren. Hij zag die lange weg als zinloos en in de praktijk onmogelijk.

De korte weg klinkt eenvoudig maar is het niet. Immers iedere energie wil overleven en dat geldt ook voor het ego.
Het ego zal alles doen om ons weg te doen drijven van het Licht dat wij zijn. Het zal de meest vreselijke aardse drama's scheppen, allemaal met doel om angst en verwarring te scheppen en dat is nu net zijn voedsel.

Echter ook vervuiling is uiteindelijk onderdeel van het Licht. Alles zonder uitzondering is opgebouwd uit Licht.
De meest vreselijke ervaringen zijn slechts een 3 D film die verschijnt in onkwetsbaar bewustzijn en daaruit is opgebouwd.
De oplossing is dus het bestrijden van het ego, maar het inzien dat ook het ego onderdeel is van het Licht..

Het onkwetsbare en pure bewustzijn is wie je bent. Dat voelen in de soms zo moeilijke praktijk is de opgave.
En dat gebeurt of het gebeurt niet. Als het de bestemming is van het organisme om dit te ervaren dan zal dat gebeuren. Zo niet dan gaat de illusie gewoon nog een tijdje door.

De oplossing is weten dat alles Licht is ook al is het vermomd als een aards drama. Ook een horror film is uiteindelijk slechts Licht. Dat pure Licht is wie wij zijn.

De ineenstorting van de golffunctie nog een keer

2010-07-23T09:15:00.000+02:00

Volgens de opvatting over de ineenstorting van de golffunctie (diverse keren behandeld op deze blog) is het leven niets anders als een serie bewegingen in bewustzijn gecreëerd door bewustzijn welke geïnterpreteerd worden als bewegingen in ruimte-tijd.
Dit is geen filosofische opvatting, maar natuurkunde.

Obsessie door het ik

2010-07-23T08:02:00.001+02:00

Iedereen is volkomen geobserdeerd door het ik.
Men voelt zich het centrum van de universum. Ergens is dat wel logisch, want men neemt de wereld vanuit een ik perspectief waar.
Spirituele therapeuten zullen de ervaring hebben dat hun cliënten alleen willen betalen als het op de een of andere manier over het ik gaat (het ik van de cliënt uiteraard).
Daarom gaan ook spirituele cursussen vaak vooral over het op alle mogelijke manieren bekijken en analyseren van het ik. Zelfs verlichting is iets dat het ik wil voor zichzelf.
Anderen zijn alleen van belang voor zover ze iets te maken hebben met het ik. Alle aandacht gebeurt vanuit het ik perspectief (mijn familie, mijn vrienden enz.).

Toch is het belang van dat ik niet zo groot. Als het ik wordt geboren verandert er niets in de wereld en datzelfde geldt voor de dood van het ik.
De wereld ging bestond zonder het ik en zal ook doordraaien zonder het ik.

Misschien dat de eerste stap naar spirituele bewustwording is om dat te beseffen en het belang van het ik op zijn minst te relativeren.

Er is een tijd geweest dat we dachten dat de Aarde het centrum van het universum was en dat alles rond de Aarde (met daarop het ik) draaide.
Echter de Aarde bleek slechts een klein uithoekje van het universum te zijn.

Entiteit

2010-07-22T18:42:00.003+02:00

Het universum heeft een entiteit geschapen die een 'ik gevoel' heeft.
Die zichzelf afgescheiden voelt van de rest.
Maar...........die entiteit heeft zichzelf niet gemaakt. Is het gevolg van een ontmoeting van een zaadje (een van twee honderd miljoen zwemmertjes) en een eicel welke hij niet in de hand heeft gehad en heeft een lichaam gekregen dat is opgebouwd uit voedsel en het resultaat van een evolutie waar hij part noch deel in heeft gehad.

De evolutie had ook anders kunnen lopen. Je had een paarse krokodil kunnen zijn of wat dan ook.

Wat een arrogantie om te denken dat er iets is als een afzonderlijke entiteit, terwijl alles er op wijst dat er sprake is van een heel klein deeltje van het universum waarin een gevoel van afscheiding ingebouwd zit. En zelfs dat gevoel van afscheiding heeft het ik niet gemaakt. Net zoals de cultuur waarin je opgroeit, de economie, je geloof (ja, ook het New Age z.g. spirituele geloof valt daaronder......), waarden en normen enz.

Het universum heeft simpelweg een apparaatje gebouwd dat een ik gevoel heeft.
Kennelijk was voor het kosmische spel het nodig dat er dualiteit ervaren werd en hier zijn we dan!
Als de Zon ophoudt te schijnen en/of de Aarde verdwijnt zijn we onmiddellijk dood en toch denken we dat we een afgescheiden ik zijn dat van alles kan doen.
Eigenlijk te gek voor woorden, en toch denkt iedereen dat de illusie de waarheid is.

Troep

2010-07-20T11:13:00.004+02:00

Wat me opvalt is dat hoeveel troep mensen achter laten na een evenement.
Overal waar mensen samenkomen lijkt dit onvermijdelijk samen te gaan met rotzooi.
Bij het meer waar ik ga zwemmen staan overal afvalbakken. Toch moet er regelmatig opgeruimd worden.
Ook langs de bermen van de wegen ligt rotzooi.
Als ik ga zwemmen maak ik gebruik van een stille en milieuvriendelijke fiets (word vaak ingehaald door lawaaiige en milieu onvriendelijke scooters), ik neem geen troep mee (en als ik iets mee zou nemen dan zou ik het in een afvalbak doen).
Als ik iets wil weggooien doe ik het in een afvalbak of gooi het later weg als die er niet is.
Kennelijk zit er in mijn onbewuste heel veel vuiligheid, anders zou ik denk ik een realiteit vormgeven waarin iedereen zich zo gedraagt..........
Kennelijk projecteer ik de troep naar buiten toe.........
Wat me heerlijk lijkt is een wereld van gelijkgestemden. Mensen die een beetje hetzelfde denken als ik.
Mocht de illusionaire ik toch besluiten tot reincarnatie dan hoop ik misschien daar terecht te komen....

Een anomalie binnen de soort

2010-07-18T08:09:00.001+02:00

Gisteren een interessante documentaire op National Geographic Wild.
Het blijkt dat mensen veel meer dan apen leren van imitatie.
Als een mens eten uit een box moet halen dan volgt hij simpelweg de handelingen die hem zijn geleerd.
Een chimpansee blijkt zelf na te denken en volgt de kortste handelingen.

Op een bepaalde manier is een chimpansee dus intelligenter als een mens.

Mensen zijn groepsdieren. Dat blijkt ook uit de ontwikkeling van taal. Beter dan chimpansees wisselen we informatie uit en daarom kunnen we eenvoudig voortborduren op wat andere generaties hebben uitgevonden. En dat is de reden dat we dominante soort zijn geworden. Niet omdat we zo slim zijn. Er zijn aanwijzingen dat dolfijnen aanzienlijk intelligenter zijn als mensen. Mochten er aliens op Aarde landen en op zoek gaan naar intelligent leven dan is het bijna zeker dat ze contact zullen zoeken met de dolfijnen.

Het imiterende gedrag zien we ook bij mensen die zichzelf alternatief of spiritueel noemen. Ook die groepen kennen hun codes. Iedereen praat elkaar na, gedraagt zich op bepaalde manieren, leert uit boeken en van leraren puur door imitatie.
Het griezelige is dat mensen oprecht denken dat bepaalde opvattingen inclusief allerlei waarden en normen van hunzelf zijn terwijl het slechts berust op imitatie. Zolang je inziet dat je kennis berust op imitatie is het niet zo erg, maar het wordt wel erg als je denkt dat het je eigen opvattingen zijn terwijl ze slechts berusten op imitatie.

Zelf heb ik me nooit aangetrokken gevoeld tot groepen, ik stond of buiten de groep (meestal) of heel soms ergens aan de rand ervan. En in dat geval probeerde ik vaak de groep te veranderen in plaats van dat de groep mij veranderde.
Wat je dan krijgt is een soort anomalie binnen de soort. Als je namelijk zelf nadenkt dan zie je hoe krankzinnig deze samenleving is. Ik zou zonder moeite een lijst van meer dan 100 punten kunnen formuleren van zaken die naar mijn mening volkomen absurd zijn. Echter vrijwel niemand ziet het zo. Iedereen denkt dat deze samenleving in hoofdlijnen gezond is, maar naar mijn mening is deze samenleving op hoofdlijnen volkomen gestoord.

Wat je dan ook krijgt zijn opvattingen zoals op deze blog worden geformuleerd.
Wellicht dat lezers die mij volgen ook hebben gemerkt dat ik een afkeer heb van de advaita scene. Ook weer een wereldje waarin iedereen elkaar imiteert.
Mensen denken dat ze met spirituele groei bezig zijn, maar satsangs, goeroes die op een voetstuk worden gezet, het is allemaal vreselijk om te zien.
Een zekere sympathie heb ik voor eenlingen. Mensen die met alles en iedereen de vloer aanvegen en komen tot oorspronkelijk ideeen die misschien wel door niemand gedeeld worden.
Mocht je die sympathie delen dan vind je hier misschien prikkelende teksten. Zolang je maar zelf nadenkt vind ik alles best...............

Bewustzijn en de kosmische grap

2010-07-17T18:31:00.000+02:00

Het enige wat je zeker weet is dat er een wereld zich voordoet in je bewustzijn.
Dat bewustzijn is gewoon je dagelijkse bewust-zijn.
Daarin verschijnen een beeld, geluiden, smaken, van alles.

Nu is het grappige dat volgens de theorie van de ineenstorting van de golffunctie die ik op deze blog diverse keren heb behandeld en volledig door mainstream wetenschap geaccepteerd is deeltjes pas vaste vorm aannemen als ze geobserveerd worden door bewustzijn.

Dus mijn vrienden en vriendinnen, dit betekent dat buiten de waarneming door ons bewustzijn er helemaal niets is (inclusief ons lichaam).

Wat we waarnemen is een exacte, maar dan ook exacte weerspiegeling van wat er binnen ons bewustzijn is. Door de eeuwen heen is het bewustzijn 'vervuild' geraakt door allerlei inhouden. Net zoals je puur water hebt en water met wat rotzooi erin.

Die rotzooi zien we als een 3 D show in wat we ons leven noemen.

Zien we een moordenaar op het journaal dan is er een moordenaar in ons eigen bewustzijn.

Misschien niet leuk om te beseffen maar ik denk wel waar.

Hetzelfde geldt voor een droom. De dol geworden Tyranno Saurus Rex in mijn droom is in werkelijkheid een inhoud en weerspiegeling van mijn bewustzijn.

Misschien niet leuk om te beseffen, maar wel waar.

Zo ontstaat ook het spel van Maya dat we dagelijks leven noemen. Kennelijk kent het waakbewustzijn meer 'regels' dan het nachtbewustzijn, maar een beetje raar is het allebei.

En uiteindelijk is het een grote grap, vooral het gegeven dat we ons zo op het verkeerde been laten zetten en vechten tegen de inhoud van ons eigen bewustzijn.

Het bedrog van New Age

2010-07-17T12:01:00.003+02:00

Wat je bij New Agers vaak ziet is dat men zijn toevlucht neemt tot speculatieve theorieen die niet afkomstig zijn uit eigen ervaring, maar die men ergens heeft gelezen.
En die worden gedeeld door andere New Agers die dezelfde boeken hebben gelezen.
Voorbeelden van dergelijke theorieën zijn ideeën als dat er een ziel is die iets kiest, dat er lessen geleerd zouden moeten worden (kennelijk door diezelfde ziel) en dat er een ik is die zijn eigen werkelijk schept en kan bepalen.
De laatste theorie komt tot uiting in the Secret en in de voorloper daarvan de Avatar cursussen.
Nu kende ik enige Avatar leraren persoonlijk en ik wist ook dat ze in hun privé leven dezelfde ellende tegenkwamen als iedereen. Desalniettemin leerden ze anderen in workshops die nogal prijzig waren hoe ze hun eigen werkelijkheid optimaal konden vormgeven.
Zelf konden ze het niet, maar dat belette hun niet om anderen het te leren.

Bij de Secret kreeg je ook te horen dat je beter je best moest doen, meer visualiseren, meer van alles en dan zou het wel goed komen.
Echter als van een gemotiveerde groep van honderden leden het niemand lukt om ook maar iets van de beloofde resultaten te bereiken dan moet je op een gegeven moment conclusies trekken.
Dan moet je de conclusie trekken dat niet de beoefenaren iets fout doen maar dat de methode niet deugt.

Het ego identificeert zich met zijn opvattingen. Het ego denkt dat als zijn opvattingen ter discussie staan, hij ook zelf in gevaar is.
Net als iedereen vind ik het daarom ook niet leuk als wat ik ooit dacht niet waar blijkt te zijn, maar nog belangrijker vind ik om de waarheid te weten.

Aan de New Agers onder ons zou ik willen vragen om vooral uit te gaan van hun ervaringen en niet van onbewijsbare (en ook niet te weerleggen) speculatieve theorieën die je ergens gelezen hebt.
Immers als je daarvan uitgaat dan sta je op hetzelfde niveau als een fundamentalist. De waarheid interesseert je dan niet, maar je wilt alleen maar je geloof verdedigen.

Dit is de honderdste tekst op deze site. Reden voor een feestje.........

Ik wil niet zeggen dat deze blog de waarheid in pacht heeft, immers ik zoek juist naar die waarheid. Dus wat de waarheid is staat voor mij niet vast, integendeel.
Wel kan ik zeggen dat wat hier staat je nergens anders tegenkomt
Wat je op veel sites met name spirituele verzamelsites ziet is dat men elkaar napraat, de boot niet al te veel laat schommelen en vooral het commerciële belang in de gaten houdt (verkopen van cursussen enz.). New Age is vooral handel. Ik schrijf wat in me opkomt, al weet ik dat met deze opvattingen geen stuiver te verdienen is en dat hoeft ook niet.

Al mijn volgers en lezers bedankt voor de inspiratie en steun! I love you all!!!!!!!!!!!!

Vrije wil

2010-07-16T17:25:00.010+02:00

Zoals velen weten geloof ik niet in vrije wil. Als ik om me heen kijk is het evident dat er geen vrije wil bestaat.

Wie zou bijvoorbeeld kiezen voor een ziekte, een ongeluk, een kapotte computer, een financieel probleem, lawaai overlast e.d.
Desalniettemin gebeuren die dingen ook zonder dat iemand er voor kiest.

Niet alleen kan ik zomaar de griep krijgen terwijl ik zou 'willen' dat ik gezond zou blijven, ik kan er ook niet voor kiezen om de griep ineens kwijt te raken.
Griep, ik beveel U weg te gaan, helaas er gebeurt niets. Mijn vrije wil is kennelijk niet bruikbaar.
Ik kan er niet voor kiezen om mijn lichaam jonger te laten worden in plaats van ouder, ik kan niet kiezen voor een andere economische situatie, voor ander weer, voor een andere samenleving. Volgens wetenschappelijk onderzoek kies ik zelfs niet om een glaasje water te gaan drinken, want dat doet mijn lichaam automatisch waarna er een ik gedachte is die zegt 'ik kies daarvoor' (een soort goocheltruc).

Als er een vrije wil zou bestaan dan zouden we die moeten kunnen inzetten en dan vooral waar het gaat om belangrijke zaken in ons leven.

In dat geval zou iedereen gelukkig zijn want dan zouden we alleen kiezen voor de leuke dingen.
Iedereen gelooft in vrije wil, maar iedereen vindt het kennelijk vanzelfsprekend dat we die vrije wil niet kunnen uitoefenen waar het gaat om essentiële dingen in ons leven.

Dat is vreemd, als je een vrije wil hebt dan zou je die toch ook moeten kunnen gebruiken, lijkt me.
Een dergelijke onbruikbare vrije wil is niet meer dan een televisie waarop je geen beeld krijgt of een radio waar geen geluid uit komt.

Als we vrije wil zouden hebben dan zouden we gelukkig zijn, maar dat zelfde geldt ook voor een houding van volledig accepteren van wat het leven ons biedt.
Als we het idee opgeven dat we iets kunnen of zouden moeten controleren of ergens verantwoordelijk voor zijn dan rest slechts overgave en vrede. En ook dat maakt gelukkig.

God doet U maar wat U wilt, ik ben nergens verantwoordelijk voor. Ik ben uw schuldloze zoon die zich slechts kan onderwerpen aan Uw wil. Uw wil gebeurt eenvoudigweg altijd, ook al begrijp ik er niets van, maar dat komt omdat ik de wereld bekijk van uit het beperkt gezichtspunt van de body/mind eenheid. Hoe kan een figuur in een speelfilm de motieven van de maker begrijpen. .
Ik ben vrede, U bent vrede en samen zijn we het Licht.

De mensheid zit in een merkwaardige tussensituatie. Enerzijds gelooft men in vrije wil, anderzijds kunnen we die niet gebruiken. Dat leidt tot frustratie, angst en stress om dingen onder controle te houden die niet onder controle te houden zijn.
Dit is de vloek van de mensheid.

Voor wat betreft ons bestaan zie ik twee mogelijkheden:

Of we hebben vrije wil en kunnen die inzetten om ons eigen paradijs te scheppen. Dan zijn we gelukkig.
Of we hebben geen vrije wil en zijn ook nergens verantwoordelijk voor. Dat geeft vrede en ook dan zijn we gelukkig.

Het is dus het een of het ander. Het fijne is dat elk van de twee alternatieven leidt tot geluk.
Aangezien het kennelijk niemand lukt om onheil te voorkomen is de tweede situatie van toepassing. No problem, want ook dat alternatief maakt gelukkig.

Dat het tweede alternatief zich voordoet lijkt me een waarheid als een koe. Het is alleen merkwaardig dat niemand het zo ziet en de voorkeur geeft aan de theorie van een vrije wil die we niet kunnen gebruiken. Als we die wel zouden kunnen gebruiken dan zouden er bijv. geen ziekten en ziekenhuizen bestaan.

Het tragische is dan ook nog dat juist dit alternatief: Wel denken dat je een vrije wil hebt maar hem niet effectief kunnen gebruiken ongelukkig maakt, want het leidt tot misplaatst verantwoordelijkheidsgevoel, schuld, frustratie, angst, spanning.

Helaas is het zo dat als heel veel mensen hetzelfde zeggen dat uiteindelijk wordt aangezien voor de waarheid, hoe krankzinnig dat ook is.

Er is een tijd geweest dat iedereen geloofde dat de Aarde plat was. Dat bleek fout, maar iedereen geloofde het. Het is mijn mening dat het concept van de vrije wil iets dergelijks is. Het valt me in ieder geval op dat wetenschappers (met name neurologen, hersenonderzoekers zoals Dick Swaab, Daniel Wegner en Victor Lammer, allemaal hoogleraren) het in snel tempo aan het ontmaskeren zijn. Zo is het met de platte Aarde ook gegaan.

Mocht U na het lezen van dit stukje toch blijven geloven in een vrije wil dan zou ik een bezoekje aan een ziekenhuis of een verpleeghuis voor demente bejaarden willen aanraden. Ga dan eens na hoeveel vrije wil die mensen hebben of hebben gehad ten aanzien van hun situatie.

Mocht U het ziekenhuis verlaten met in uw kielzog allemaal patiënten die ineens genezen zijn (want dat is wat ze willen en waar ze hun vrije wil voor zouden willen gebruiken) laat het me dan weten, want ik ben altijd bereid mijn visie bij te stellen op basis van nieuwe feiten.

Dit is immers een blog voor ondogmatische waarheidszoekers. Het gaat me maar om 1 ding en dat is de waarheid.

Geboorte en dood

2010-07-16T14:38:00.000+02:00

Geboorte en dood zijn slechts twee polen binnen onkwetsbaar en tijdloos LEVEN dat alles omvat.

Twee verlichtingsopvattingen

2010-07-15T19:25:00.007+02:00

Er zijn ruwweg twee opvattingen over hoe de toestand van verlichting ervaren kan worden door de body/mind eenheid:
1. Het idee van neutraliseren van karma. Iedere gram karma moet geneutraliseerd worden door 'goede daden' (goed volgens bepaalde waarden en normen van het ego uiteraard).
Dit is:
a. Onbegonnen werk, al was het maar omdat je steeds weer nieuw karma schept: iedereen heeft weleens een slechte dag en gedraagt zich misschien humeurig tegenover een andere persoon. Iedereen trapt weleens een mier dood.
b. Leidt tot onrealistische hoge eisen aan jezelf en schuldgevoelens als je aan die hoge eisen niet tegemoet komt (en dat versterkt weer het ego want het ego leeft op schuld). Eigenlijk vind je dat je als een heilige moet leven, maar dat is in deze wereld onmogelijk (en hoeft ook helemaal niet zie opvatting 2).
c. Het idee dat er een individuele eenheid is die uit vrije wil iets doet wordt niet ter discussie gesteld en daar gaat het juist om. Bij deze opvatting zie je dat er wordt uitgegaan van een zelfstandig handelend 'ik' dat van alles moet 'doen' om 'verlichting' te bereiken. Dit uitgangspunt is volkomen fout.

Deze opvatting zie je vooral bij strenge, traditionele, spirituele scholen. Ze gaan er vanuit dat je vele levens hard moet werken en daar kunnen ze gelijk in hebben, want volgens mij leidt deze methode alleen maar tot schuld (want het is onmogelijk dat je aan de strenge eisen kunt voldoen) en meer afscheiding. Immers volgens deze opvatting is er sprake van een 'zondig' ik, dat hard moet werken om zijn zonden kwijt te raken. Schuld en boete, dat is de kern van deze opvatting. Ik zie niet hoe je met behulp daarvan de natuurlijke staat kunt ervaren.

In feite ga je heel sterk binnen dualiteit in de pool van heiligheid zitten. In dat geval nodig je de tegengestelde pool van onheiligheid uit. Waar dat uiteindelijk toe leidt is frustratie (niet voldoen aan je hoge verwachtingen), schuld en confrontatie met de pool van onheiligheid met alle gevolgen van dien. Dit pad kan niet anders dan in een moeras van ellende eindigen.

2. Het je realiseren dat je niet de doener bent.
Je hebt nooit zelfstandig iets gedaan, je zult nooit op eigen houtje iets doen, dus karma is slechts een illusie. Er is geen gevangenis, er was nooit een gevangenis. Je hebt het je slechts verbeeld.
Het gaat er niet om wat je doet, maar het gaat om het verlaten van de illusionaire afgescheidenheid.
Deze opvatting vind je bijv. bij Ramana Maharshi, Nisargadatta, Ramesh Balsekar.

Tevens wil ik van de gelegenheid gebruik maken om een fantastische lezing (op schrift gesteld) van Ramesh Balsekar aan te raden:
http://www.advaita.org/newsletters/RB12jan2001.htm
In deze lezing gaat hij in discussie met een zoeker die denkt dat ze de doener is, de dialoog die plaatsvindt is geweldig en draagt bij aan het inzicht genoemd onder 2.
In het begin komt de inhoudelijke dialoog wat moeizaam op gang, maar naarmate de lezing vordert wordt deze steeds boeiender.

Het spel van dualisme

2010-07-15T09:49:00.000+02:00

De bron heeft een schepping gecreerd die slechts kan bestaan door dualisme.
Goed en slecht zijn beiden onderdeel van dezelfde medaille.
Een manifestatie met alleen goed is onmogelijk. Het dier zou niet eten (want het is niet 'goed' om een ander dier te eten), er zou niets dood kunnen gaan (want de dood is niet 'goed'), maar dan kan er ook niets geboren worden anders is de Aarde binnen de kortste keren 'vol'
Kortom er zou helemaal niets gebeuren en kenmerk van de manifestatie is dat er juist wel iets gebeurt. Evolutie bijv. waardoor de zwakkere soorten uitsterven (heel 'slecht' natuurlijk, pure massamoord gezien vanuit de zwakkere soorten) en de sterkere soorten zich verder perfectioneren.
Bovendien is een begrip als goed alleen mogelijk als er ook zoiets bestaat als slecht. Als er alleen sprake is van een hoogvlakte heb je geen idee dat je hoog bent.
Waarom laat de Bron slechte dingen toe? Omdat een schepping met alleen goed godsonmogelijk is!
Hiermee is dus tevens verklaart waarom er zoveel ellende is in de wereld. Het kan niet anders zijn dan het is. Dit beseffen is acceptatie, acceptatie is vrede en vrede is het einde van het ego wat in feite niets anders is dan een energetische contractie gebaseerd op verzet.

Het dagelijks leven eenvoudig gemaakt

2010-07-14T18:31:00.002+02:00

een citaat van Ramesh Balsekar vertaling Roeland

In iedere situatie doe wat je voelt dat je moet doen. Wat je doet is gebaseerd op 2 factoren door God zijn gemaakt - je genen en je conditionering. Daarom wat je doet is precies wat God verwacht dat je doet. Er kan geen sprake zijn van zonde waarvoor je God hoeft te vrezen.
Wat gebeurt nadat je hebt gedaan wat je voelde dat je moest doen is volgens God's wil/de wetten van de Kosmos. Wat gebeurt en de consequenties - goed of slecht - zal door je geaccepteerd moeten worden.
Beoordeel nooit iemand als goed of slecht - niet jezelf, noch de ander - want niemand of het nu gaat om de verlichte of de psychopaat doet iets. Alles gebeurt volgens God's wil/ de wetten van de Kosmos.

Mijn samenvatting:

Je kunt geen fouten maken, zelfs al zou je het 'willen' en dat geldt ook voor de ander.

God's wil gebeurt altijd, het is onmogelijk dat er wat dan ook gebeurt dat niet God's wil is.

Zonde bestaat niet, schuld is een illusie, alles is goed zoals het is ook als het ego dat slechts de energie van afscheiding is daar niets van begrijpt.

Ieder oordeel, schuldgevoel, piekeren over gevolgen enz. komt van het ego.
Het Ware Zelf kan niet anders dan alles altijd te accepteren.

Definitie verlichting

2010-07-13T19:43:00.004+02:00

Hier de definitie van verlichting zoals geformuleerd door Ramesh Balsekar, een leerling van Nisargadatta. Hij werd over het algemeen gezien als de beste vertaler van de redevoeringen van Nisargadatta Maharaj (Nisargadatta sprak alleen Maharathi en Ramesh Balsekar vertaalde die in het Engels).

"De spontane gebeurtenis aan het einde van de zoektocht, wanneer er sprake is van het spontane, intuïtieve, totale begrip in het hart dat er geen doener is en nooit een doener of zoeker was. Het ego, de ik, verdwijnt totaal".

Gezien de moeizame discussies gevoerd op hyves over het begrip vrije wil verbaast het me niet dat dit proces slechts hoogst zelden optreedt.

Daarbij geldt ook nog dat bijna alle spirituele cursussen het uitgangspunt hanteren dat er een ik is die zijn leven vorm moet geven ('neem je leven in de hand bijv.'), zijn geluk moet vinden, zijn werkelijkheid moet scheppen en wat al dies meer.

Al die cursussen gaan ervan uit dat er iemand is die iets doet, vrije wil heeft en dat is nu net de kern van de illusie.

Wat werkelijk is

2010-07-13T16:27:00.000+02:00

Het leuke is dat als je zou kunnen waarnemen wat er werkelijk is dat je dan niets zou waarnemen (and that my friends is a scientific fact).
Dat niets is niet zwart, het is ook geen licht, het is simpelweg niets (er is dus ook geen plaatje van te vinden).
En in dat niets verschijnt de volheid van alles dat is.
Hoezo illusie?

De Anomalie

2010-07-13T11:14:00.003+02:00

In de Bhagavad Gita zegt Krishna het volgende:
Uit duizend mensen is er maar 1 zoeker en van duizend zoekers is er nauwelijks 1 die mij kent.

Dit betekent dus dat er slechts 1 op de 1 miljoen is 'die mij kent' (Krishna zei nauwelijks 1 die mij kent, maar laten we de schatting ruim houden).

Voor Nederland zou dat neerkomen op 15 'body mind mechanismen.'

De illusie van afscheiding ontstond om het spel goed te laten verlopen. Als een dier zich 1 voelt met zijn voedsel doet hij namelijk niets en verhongert. Kortom de illusie van afgescheidenheid is een biologische noodzaak. Deze illusie ontstond toen er organismen ontstonden die 'íets moesten doen' met andere organismen (opeten, voortplanten whatever).

Echter geen systeem is volmaakt. Computers crashen, in de Matrix ontstaan storingen en soms verdwijnt het ego uit een body/mind mechanisme.

Een betreurenswaardige fout, maar aangezien het slechts om zo weinigen gaat kan 'existence' daarmee leven en kan de show gewoon verder gaan.

Dilemma

2010-07-13T08:51:00.001+02:00

Het dilemma van de zoeker is dat het ego ware spirituele inzichten niet wil gebruiken om zichzelf op te heffen, maar om er iets voor zichzelf uit te halen bijv. een rustiger en prettiger leven, ontspanning, oplossen van allerlei problemen.
De motivatie van iedere zoeker is dus niet opheffen van het ego, maar een beter functionerend ego.
En uiteraard kan de zoeker zich tijdens dat proces van alles wijs maken. Immers geen mooier ego dan een ego dat het Goddelijke zegt te zoeken en wil bereiken.

Het doorspoelen van het toilet

2010-07-12T09:05:00.002+02:00

Het leven biedt een doorlopende stroom van gebeurtenissen waarvan iedereen die er een beetje kritisch naar kijkt van kan inzien dat we daar niets aan kunnen doen.

In het spirituele circuit zijn er theorieën die het concept van de doener ondersteunen en derhalve de energie van afscheiding versterken. Dat zijn met name theorieën die ervan uitgaan dat er een ik is die actief zijn eigen realiteit schept, allerlei keuzes maakt inclusief het lichaam waarin hij incarneert enz.

Zelf ben ik er zeker van dat de realiteit die we aantreffen een perfecte afspiegeling is van ons innerlijk. Een dergelijke opvatting kan makkelijk vertekend worden door het idee dat je je eigen realiteit zou scheppen.

Echter dat gaat uit van de veronderstelling dat er een jij is die wat dan ook zou kunnen doen. De staat van het innerlijk is iets wat gewoon gebeurt, net zoals het scheppen van de realiteit iets is wat gewoon gebeurt.
Er is niemand die iets doet en als het lijkt dat dat zo is dan is dat een vorm van 'optisch bedrog.'

De psycholoog Daniel Wegner bijvoorbeeld beschrijft de vrije wil als een goocheltruc. Het lijkt alsof er een ik is die iets doet, maar alles wat de body/mind doet wordt door de hersenen beslist op een onbewust niveau, waarna er vervolgens een ik gedachte opdoemt die zegt 'ik doe het'
.
Het voortdurend jezelf verantwoordelijk houden voor dingen die spontaan gebeuren schept een energiecontractie. Die energiecontractie noemen we het ego. Het is die energiecontractie die incarneert. Let wel, ik heb het hier niet over een ziel, zoals in populaire New Age theorieën, ik heb het hier over astrale energie die te maken heeft met pijn, schuld, boete, verantwoordelijkheid en de illusie van ik doe iets.

In sommige spirituele theorieën krijgt het idee van de doener een triest hoogtepunt. Immers als je bijv. ziek wordt of er iets anders ergs gebeurt dan heb je daar toch voor 'gekozen?' Goal voor het ego dat in stand wordt gehouden door nog meer schuld, verantwoordelijkheid en boete.

Ramana Maharshi heeft het een en ander over geschreven over de illusionaire energie van afscheiding (zie ook mijn andere blogs) en ook het concept van Eckhart Tolle van het pijnlichaam komt in de buurt. Een pijnlichaam is een astrale energie, die ook buiten een lichaam kan bestaan, maar het is geen ziel.
Spirituele bevrijding komt maar op 1 ding neer, namelijk inzien dat er geen doener is. Als dat inzicht maar ver genoeg indaalt is het mogelijk dat de energiecontractie oplost en dat mijn vrienden is wat we verlichting noemen.

Het inzicht moet dermate krachtig worden dat het in staat is om de energiecontractie die mogelijk een verleden kent van eindeloze pijn in eindeloze levens op te lossen. En dat is nogal wat.

Het moment van oplossen is altijd spontaan en onverwacht. Het is alsof een verstopt toilet ineens doorspoelt. Het is ook te vergelijken met wat er gebeurt als je zelf een verstopping hebt die ineens wordt 'losgelaten.'
Het voorwerk is minder spectaculair. Het kan lijken alsof er weinig tot niets gebeurt. In dat geval kan de zoeker gefrustreerd raken.
Het is belangrijk te beseffen dat het moment van het vrijspoelen van het toilet ook niet iets is wat je in de hand hebt. Alles gebeurt vanzelf en maakt deel uit van kosmische harmonie ook als dat niet het geval lijkt.

De energiecontractie die we ego noemen is ook onderdeel van die kosmische harmonie, evenals het uiteindelijk oplossen daarvan. En in de vierde dimensie is dat oplossen allang gebeurt.
Uiteindelijk leef je altijd veilig in de armen van God, ook als bijv. je lichaam (zoals ik zag over een documentaire over strafkampen in de 18e eeuw) doorlopend gemarteld wordt.
De energiecontractie die we ego noemen schept zijn eigen vaak bizarre realiteit, maar uiteindelijk heeft dat niet meer waarde dan een slechte tv show.

Wie jij werkelijk bent is onkwetsbaar, tijdloos en altijd in rust.

Laat datgene gaan dat een illusie schept van het tegendeel.

New Age onzin

2010-07-10T17:50:00.001+02:00

Vandaag kreeg ik een email over een New Age training in mijn emailbox.

Dit was de kop:

“Het mooiste wat je kunt worden is jezelf”

Nu is de vraag hoe kun je iets anders zijn dan jezelf?
Is het mogelijk om jezelf te worden?
Immers je bent het al.
Waarom zou ik een training moeten volgen om datgene te zijn wat ik al ben?
Ik kan niet anders zijn dan ik ben, toch?

Het leven leeft jou

2010-07-06T10:54:00.000+02:00

Je had niet in de hand wanneer je geboren werd, in welk land, bij welke ouders, met wat voor lichaam (inclusief de hersenen).
Je had niet in de hand waar je leefde, hoe je ouders je opvoedde, hoeveel en wat je te eten kreeg en wat voor onderwijs je kreeg.
Je hebt niet in de hand wat voor weer het is, of er een storing optreedt aan wat dan ook, of er een vrachtauto je huis in rijdt en wat voor gedachten er oprijzen.
Je hebt niet in de hand wanneer je zult sterven en hoe.

Kortom je leeft niet je leven maar het leven leeft jou.

Menselijk lijden wordt veroorzaakt doordat je denkt dingen in de hand te hebben die per definitie niet in de hand te houden zijn.
Het 'jij' wat je denkt te zijn kan helemaal niks, al denkt het dat het bijna alles kan. Deze illusie schept spanningen. Dat is de enige reden dat je gefrustreerd kunt worden, dat er zich schuldgevoelens voordoen, dat je een gevoel van falen kunt kennen.

Het leven leeft jou. Als je kijkt naar de objectieve feiten in je leven en je niet laat misleiden door de illusies van het ego kun je niet anders dan concluderen dat dat waar is.
Geloof mij niet, maar kijk naar je leven.
Helaas is niemand tot objectiviteit in staat, want iedereen leeft vanuit de illusies gecreerd door het ego. Iedereen denkt dat die illusies waar zijn.
En ook dat heb je niet in de hand.......
Het moment dat je de waarheid helemaal doorziet en doorvoelt ben je vrij.
Of beter gezegd: Je bent dan bevrijd van je 'je' en wat overblijft is de waarheid.
En wanneer en of dat gebeurt heb je niet in de hand.

Waarom duurt het zo lang?

2010-07-04T18:52:00.003+02:00

Sommigen van ons kennen het gevoel. De spirituele inzichten zijn compleet, het beeld is duidelijk, alles wat is gedaan is gedaan. We begrijpen en doorvoelen dat er geen doener is, maar toch voelt het soms dat er iemand is die van alles doet, keuzes maakt enz.
De zoeker kent zijn goede momenten waarop hij zich een voelt, maar kent ook zijn slechte momenten waarop lijkt dat hij gewoon in dualiteit opereert net zoals iedereen.
De grote vraag is waarom duurt de spirituele zoektocht soms zo lang?
Om dit te beantwoorden wil ik voortborduren op wat ik gezegd heb over reïncarnatie. In ieder mind-body mechanisme bevindt zich een astraal iets dat ooit is ontstaan op basis van foute gedachten van afscheiding. In tegenstelling tot vele anderen zie ik dat niet als een ziel, maar als een schijnentiteit die zijn oorsprong dankt aan illusies. Het woord ziel is naar mijn mening voor zoiets te veel eer.
De beschrijving die het meest in de buurt komt is wat Eckhart Tolle zegt over het pijnlichaam.
Nu kunnen we allerlei inzichten hebben over wie wij zijn, hoe de kosmos in elkaar zit enz. maar dat wil niet zeggen dat deze astrale energievorm niet meer functioneert.
Wil onze ervaring van de eenheid zijn kunnen bestendigen dan dient die energievorm als het ware uitgedreven te worden, ongeveer net zoals je ontlasting verdwijnt.
Wat je vaak leest in boeken van 'verlichten' zijn twee dingen:
1. Spirituele inzichten in de ware aard van de dingen kunnen de astrale energievorm doen losmaken. Echter dit is bijna altijd niet voldoende om deze te doen verdwijnen. Op de goede momenten lijkt de energievorm zelfs weg te zijn (dat zijn de momenten van eenheidsbeleving), maar op andere momenten verstevigt hij zijn grip weer. Dit is het bekende op en neer wat veel zoekers kennen.
2. Er is een finaal moment nodig om de eenheid door de WC te doen spoelen. Vaak (maar niet altijd) is dit een confronterende gebeurtenis. De energievorm, ook wel ego of valse zelf genoemd, geeft dan de moed op en lost op.

Als je vastgekoekt vuil losmaakt dan is er ook sprake van 2 fasen. Eerst het losmaken ervan en vervolgens het wegspoelen. In dit geval is losmaken analoog aan spirituele inzichten en wegspoelen met het finale opgeven.
Charlie Hayes heeft meermalen gezegd: "Je kunt niets doen om dit proces te bespoedigen, maar je kunt ook niks doen om het te vertragen." Immers in de vierde dimensie is alles aanwezig en is het spel in feite al gespeeld.
Kortom ook op dit gebied is de vrije wil volledig afwezig. Bovendien is ook de genoemde fijnstoffelijke energie net zoals alles gewoon deel van eenheid. Het is iets wat ook zijn rol speelt in het kosmische geheel.
Alles speelt zijn rol in het kosmische toneelspel en alles zal gebeuren zoals dat volgens het toneelspel moet gebeuren. Niets of niemand heeft maar enige invloed op hoe en wanneer bepaalde gebeurtenissen die in de vierde dimensie al hebben plaatsgevonden in onze beleving zich zullen openbaren.
The show must go on. Maar ook het 'happy end' staat vast. In de vierde dimensie heeft dat allang plaatsgevonden.

Tijd

2010-06-29T08:45:00.004+02:00

De Cursus in Wonderen stelt dat op het moment dat tijd en ruimte ontstonden tevens alles wat ooit in tijd en ruimte zou kunnen gebeuren verscheen.

In de wetenschap geldt tijd als de vierde dimensie. Alles wat ooit is gebeurd en is gebeurd is 'nu' aanwezig. Echter wij zijn drie dimensionale wezen en kunnen dus niet in de vierde dimensie reizen.
Ramesh Balsekar vergelijkt de tijd met een schilderij van een kilometer breed waarvan wij ieder moment slechts een klein stukje van kunnen bekijken. Langzaam schuiven we langs het schilderij (of het schilderij langs ons).

Onze mind zit zo in elkaar dat we het onmogelijk aan zouden kunnen als alles tegelijk zou gebeuren. Schijnbare oorzaak en gevolg zouden door elkaar raken. We zouden dat niet kunnen verwerken. Onze mind zou onmiddellijk doorbranden. Het is gemaakt voor drie dimensionale gegevens verwerking.

Het is fascinerend om te bedenken dat vanaf wat wij beleven als het begin der tijden vaststond dat jij (de lezer) nu op dit moment deze blog zou lezen. Net zoals vaststaat wat jij straks gaat doen of wat je over een jaar gaat doen.

Ga je over een minuut een slokje water drinken en even uit het raam kijken? Dat stond vanaf het begin der tijden vast.

Ergens in de vierde dimensie wordt jouw lichaam geboren en gaat het dood. Ergens in de vierde dimensie lopen Cleopatra, de dinosaurussen en toekomstige producten van de evolutie rond. Ergens wordt de Aarde geboren en zal deze sterven samen met de Zon, net zoals alle vormen.

Sommige mensen zeggen dat "Als alles vast staat dan kan ik net zo goed niks doen". Maar het hele punt is juist dat je dat niet kunt. Als in de vierde dimensie vast staat dat je het heel druk zal krijgen en daardoor overspannen zal raken dan zal dat gebeuren en er is niets wat je zou kunnen doen om dat te voorkomen.

Ramana Maharshi stelde dat we geen enkele vrijheid hebben om wat dan ook aan wat er gebeurt te veranderen. Het is een film die al gemaakt is. Volgens hem is de enige vrijheid die we hebben om ons ermee te identificeren, om als het ware helemaal in de film op te gaan en te denken dat invloed hebben op de gebeurtenissen in de film of ons te realiseren dat het een film is.
De laatste toestand is de staat van permanente verlichting.

Zelf zou ik nog een klein stapje verder willen gaan. Volgens mij staat het tijdstip waarop we de natuurlijke staat bereiken ook al vast. Het is gewoon onderdeel van de film. Deze opvatting treffen we ook aan in Journey Beyond Words, een werkboek naar aanleiding van de Cursus in Wonderen.

Zoals Charlie Hayes, een advaita leraar uit de school van Sailor Bob, zei: "Er is niets wat je kunt doen om ervoor te zorgen dat je op een bepaald moment de natuurlijke staat beleeft, maar er is ook niets wat je kunt doen om te voorkomen dat het dan gebeurt."
Als je dit tot je door laat dringen en je dit werkelijk realiseert, juist ook in tijden van crisis als er bommen vallen, het huis in brand vliegt en weet ik allemaal gebeurt, dan ben je in de natuurlijke staat.
Dan ervaar je datgene wat de film mogelijk maakt, het Licht achter de film, het tijdloze zijn. Datgene wat onkwetsbaar is, altijd zal blijven en buiten tijd en ruimte staat.
Jij bent DAT en DAT is waarin alle vormen ontstaan en all vormen in zullen oplossen.

Het universum volgens Roeland

2010-06-25T14:52:00.009+02:00

Het is een behoefte van mij om te weten hoe het universum werkt, hoe zit het systeem in elkaar en waarom gebeurt er wat er gebeurt.
Ik kan me eenvoudigweg niet neerleggen bij een uitspraak dat het een mysterie is dat we nooit zullen begrijpen. Dat is de aard van het beestje.........
Dit is mijn voorlopige visie hierover. Het is geen definitief verhaal en het zal in de toekomst bijgesteld worden, maar laten we zeggen dat het een voorlopig werkmodel is.

Vanuit het tijd- en ruimteloze ontstaat tijd en ruimte. Dit is de Big Bang.

Hoewel in werkelijkheid nog steeds binnen het tijd- en ruimteloze lijkt energie zich te verspreiden binnen tijd en ruimte.

Naar mijn mening heeft alles bewustzijn. Een elementair deeltje is zich via bijv. kernkrachten 'bewust' van andere elementaire deeltjes.
Bewustzijn vervult de rol van de waarnemer binnen de kwantum mechanische theorie van de ineenstorting van de golffunctie. Bewustzijn schept via de ineenstorting van de golffunctie zijn eigen grofstoffelijke realiteit.

Een universum bestaande uit eenvoudig bewustzijn van elementaire deeltjes ziet er vanzelfsprekend anders uit dan een universum waarin meer ontwikkelde vormen van bewustzijn voorkomen. Eenvoudig bewustzijn kan via de ineenstorting van de golffunctie slechts zorgen voor eenvoudige vormen.

Binnen tijd en ruimte doet de energie bepaalde ervaringen op. De ervaringen laten astrale afdrukken na. Het pure bewustzijn wordt ahw vervuilt met de astrale imprint van herinneringen aan gebeurtenissen.
Mede hierdoor schept bewustzijn (de waarnemer) steeds complexere vormen met als voorlopig hoogtepunt (of dieptepunt net hoe je het wilt zien) de mens.

Wij als waarnemer scheppen tot in detail de realiteit die past bij ons bewustzijn. Dat bewustzijn bestaat uit puur bewustzijn plus de astrale afdrukken.
Fundamenteel gezien bestaat er slechts 1 bewustzijn. Echter gezien vanuit onze waarnemingspositie binnen tijd en ruimte bestaan er vele eenheden van bewustzijn.

Het ene blijft een, maar vanuit tijd- en ruimte lijkt het bestaan uit vele onderdelen (net zoals een film bestaat uit licht, maar lijkt te bestaan uit afzonderlijke acteurs, gebouwen e.d.).

Je zou dit ook als volgt kunnen zijn: Licht wordt door tijd en ruimte verdeeld in afzonderlijke eenheden. Het is nog steeds 1, alleen gezien vanuit tijd en ruimte is het verdeeld.

Ik kan aanraden om te klikken op de onderstaande figuur, want dan zie je een grotere afbeelding waar je dit proces op een dynamische manier ziet.

Iedere eenheid schept zijn eigen realiteit. Als meneer A in mijn bewustzijn binnenkomt dan kan dat alleen omdat in mijn bewustzijn een trigger aanwezig is die meneer A laat binnenkomen en dat geldt van twee kanten. Die trigger komt van de astrale afdrukken die in mijn en zijn bewustzijn zit.

Als ik op het nieuws iets hoor over een massamoordenaar dan kan dat alleen omdat in mijn bewustzijn een astrale afdruk aanwezig is die via de ineenstorting van de golffunctie de uiterlijke vorm aanneemt van een massamoordenaar.
In dit geval is het niet wederzijds want de massamoordenaar is zich niet bewust van mij. Ik kom niet voor in zijn wereld (immers ik verneem van zijn bestaan via het nieuws, ik weet wel van zijn bestaan, hij niet van mijn bestaan).
Nu is het heel menselijk om kwaad te worden op die massamoordenaar: "Ïk ben goed en hij is slecht". Echter het zou zinvoller zijn om te realiseren dat mijn bewustzijn ervoor gezorgd heeft dat hij in mijn wereld voorkomt. Hij laat slechts iets zien wat in mij is.
Als ik kwaad op hem wordt dan wordt de negatieve afdruk alleen maar sterker en dan zal in mijn wereld vaker een massamoordenaar tegen komen. Als de negatieve afdruk maar sterk genoeg wordt dan kom ik hem niet alleen tegen op het nieuws, maar ook op straat.

Cursus in Wonderen: All thinking produces form at some level, al het denken veroorzaakt vorm op een bepaald niveau.

De prijs die je dus moet betalen voor je eigen gelijk is dat je leven alleen maar vervelender wordt en dat bepaalde dingen op de spits worden gedreven.
De Cursus in Wonderen zegt dan ook terecht: "Wil ik gelijk hebben of gelukkig zijn?"
Het antwoord van bijna iedereen is "gelijk hebben" en daarom is het ook zo'n puinhoop in de wereld. Gezien vanuit zichzelf hebben de Joodse kolonist en de Hamas aanhanger allebei gelijk, maar maakt hun dit gelukkig? Of schept het eigen gelijk alleen maar meer oorlog en ellende?

Als je gelukkig wilt zijn is beter om je te realiseren dat de moordenaar iets laat zien wat in jezelf is. Dat is positief want op die manier kan dat deeltje van je astrale afdruk geheeld worden. Dat helen kan door vergeving. Je wordt niet kwaad op de moordenaar en zeker niet op jezelf, maar bent dankbaar dat het leven je iets zichtbaar hebt gemaakt en laat de astrale afdruk als het ware vervliegen door niet negatief te reageren op de uitingsvorm daarvan. Door niet op iets te reageren ontneem je het zijn kracht.

Op een fundamenteel niveau is hij niet alleen een uiting van jezelf, maar is hij jezelf, want slechts tijd en ruimte doet de illusie van afzonderlijke eenheden ontstaan.

Vergeven doe je niet voor de ander en doe je ook niet omdat het zo spiritueel is, maar je doet het voor jezelf.

Dat kun je al meteen werken. Woede voelt niet goed (althans voor de meeste mensen voelt het niet goed). Bij woede kom je in contact met de energie van afscheiding, vergeving heeft daarentegen te maken met de energie van eenheid.

Er is een film "Forbidden planet" (deze stamt uit mijn geboortejaar 1957, is echter te zien op youtube). In die film komen astronauten op een planeet terecht waar ze een monster tegenkomen. En dat monster wordt steeds krachtiger. Uiteindelijk komen ze er achter dat het monster krachtiger wordt door de energie die vrijkomt door hun angst en agressie.
Wanneer ze daarachter komen is het te laat. Ze zijn geen andere mogelijkheid dan naar hun ruimteschip terug te gaan en de hele planeet met monster en al op te blazen.

We leven in een show die gecreëerd wordt door onze eigen astrale afdruk. Vergeving van onze eigen scheppingen is de uitweg. Alleen dan zal 'het monster' verdwijnen.
Wat dan overblijft is het pure bewustzijn wat buiten tijd en ruimte staat. En dat is God zelf.
Als de astrale afdrukken vervliegen blijkt dat wij niet alleen thuis komen bij God, maar dat wij het zelf zijn, net zoals al het andere.
Realiseer je bij alles wat er gebeurt dat ook een horror film uiteindelijk slechts bestaat uit Licht.

De kosmische show

2010-06-24T13:29:00.001+02:00

In deze wereld is het abnormale normaal. In gesprekken met mensen valt me altijd op hoeveel bizarre dingen ze in hun leven hebben meegemaakt. Misschien dat mijn beeld een beetje vertekend is want conventionele gezinsmensen, die van huisje, tuintje, boompje, beestje, spreek ik vrijwel nooit, maar dan toch........
Je ziet het ook op wereldniveau. We gaan van de ene crisis naar de andere. De kredietcrisis wordt gevolgd door een landencrisis wordt gevolgd door............
Het systeem van absurditeiten houdt zichzelf instand. Er zit niemand achter de knoppen. Er is sprake van een zelfwerkend en zelf instand houdend systeem. Dit houdt in dat als A een klap geeft aan B, B de neiging zal hebben om een klap uit te delen aan C enz. Hoe dit zelfwerkend systeem werkt is beschreven in de wetten van karma die simpelweg inhouden dat de ene actie de andere actie oproept. En dat kan eeuwig doorgaan.
Je zou de kosmische show kunnen vergelijken met een Sim spelletje of beter gezegd het spel Evolution dat helemaal vanzelf werkt.
Dit kan amusant zijn, zoals een bizarre film amusant kan zijn, tenzij je je met het gebeuren in de show identificeert.
We zijn niet het karakter in de show, dat is slechts een schijnpersoonlijkheid geproduceerd door het brein, maar het licht achter de show.
Het karakter in de show kan de ene na de andere absurditeit meemaken, maar het licht waaruit de show is opgebouwd, dat de show mogelijk maakt en het enige wat echt is is onkwetsbaar.
Niets werkelijks kan bedreigd worden. Niets onechts bestaat. Hierin ligt de vrede van God (beginregel Cursus in Wonderen).

Powered by the one

2010-06-23T13:44:00.001+02:00

Als mens denken we dat we heel wat zijn, maar wat zijn de feiten?
Feit is dat we onszelf niet gemaakt hebben. Ons lichaam is ontstaan als gevolg van omstandigheden (denk aan hoe je moeder en vader elkaar ontmoet hebben en hun vader en moeder enz) en een evolutie waar we geen enkele invloed op hebben gehad. De manier waarop ons lichaam is ontworpen, de Aarde waarop we leven, de cultuur waarin we leven, allemaal omstandigheden die voor het 'ik' een gegeven zijn.
Het is grappig (of soms treurig) om te zien dat vele ikken meningen hebben die gestoeld zijn op pure indoctrinatie. Menig ik is bereid om voor zijn land of religie te sterven en ziet niet in dat een en ander slechts berust op een geografische toevalligheid over waar de wieg heeft gestaan.

Het ik heeft zichzelf niet gemaakt, kan zichzelf niet maken en heeft geen grip op wat dan ook.
En ieder ogenblik kan het Ene de stekker eruit halen. Dat kan individueel door een plotselinge gebeurtenis, maar het kan ook collectief. Stel dat de Zon op zou houden met schijnen of de dampkring zou verdwijnen. Alle ikken zouden onmiddellijk verdwijnen. Ondanks alle technologische speeltjes kunnen we daar niets tegen doen. Integendeel onze volprezen technologie heeft de samenleving alleen maar kwetsbaarder gemaakt.
Als alle elektronica uitvalt, wat heel makkelijk kan door een zonnestorm die we niet eens kunnen zien, verandert onze 'beschaving' in een chaos.
Het ik met zijn grote mond is onmachtig om wat dan ook te doen. Zelfs je gedachten kun je niet controleren. Probeer bijv. maar eens een paar dagen alleen maar positief te denken en laat me horen hoe het is gegaan.
Als je je gedachten niet kunt controleren wat dan wel?
Het ik is een typisch voorbeeld van veel geschreeuw en weinig inhoud. Of beter gezegd veel geschreeuw en geen inhoud.
De enige die iets te vertellen heeft is het Ene. De mens is niet meer dan een uiting daarvan.
Het z.g. ik is niet meer dan een schaduw gemaakt door het Licht.
Als het ik dat inziet dan valt de stress weg die te maken heeft met het in de hand houden van omstandigheden die helemaal niet in de hand te houden zijn. Aangezien het ik niets te vertellen heeft gaat dit gepaard met ongelooflijk veel frustratie.
Het ik vindt zijn oorsprong in gedachten die worden geproduceerd in de hersenen. Die hersenen zijn een orgaan net zoals ieder ander. De hersenen/gedachten hebben net zo veel of weinig te vertellen als de longen of de bloedsomloop.
De longen en de bloedsomloop kennen hun plaats maar de gedachtenproducerende hersenen gaan er met de illusie van een ik vandoor.

Vrije wil

2010-06-21T18:35:00.002+02:00

Het begrip vrije wil is een wonderlijk iets
Als we een keuze maken tussen A en B en kiezen voor A dan zijn daar altijd redenen voor.
Volgens Victor Lamme hebben die keuzen te maken met genetica en conditioneringen (ervaringen, opvoeding, opvattingen).
Het begrip vrije wil lijkt te suggereren dat er iets is wat zich aan die causaliteit onttrekt. Alsof er een 'ik' is die niet beinvloed wordt door wat voor factoren dan ook en een keuze maakt. En niet alleen dat, maar dat de invloed van die ik belangrijk is dan van genetica en conditioneringen.
Dat is iets wat op geen enkele manier aan te tonen is of zelfs aannemelijk is te maken. Iedere keuze wordt gemaakt onder invloed van een waslijst aan factoren. Dat er een ik is die zich daaraan kan onttrekken en op geen enkele manier verbonden is met wat voor causaliteit dan ook is naar mijn mening pure onzin.
Ramesh Balsekar heeft het in dit kader over de Goddelijke Hypnose. Wat ik uit mijn eigen jeugd kan herinneren is dat mijn ouders mij tot in den treure duidelijk maakten dat 'ik' verantwoordelijk was voor mijn schoolprestaties en dat 'ik' iets moest doen om betere cijfers te maken.
Op die manier wordt in de hersenen gestampt dat er een ik is overal verantwoordelijk voor is vanwege de keuzes die hij maakt. En wordt het idee van de vrije wil geboren.
En de hele maatschappij ondersteunt dat concept. Denk bijv. maar aan het strafrecht.
Als iedereen zegt dat je een konijn bent dan komt er een moment dat je het ook gaat geloven. En zo is het ook met de goddelijke hypnose ten aanzien van het begrip vrije wil. Het is een illusie die er door de maatschappij ingestampt is.
En dat zou allemaal niet zo erg zijn ware het niet dat het concept van de vrije wil de oorzaak is van veel lijden. Gezien zijn ontstaansgeschiedenis is het namelijk onherroepelijk verbonden met zaken als schuld, boete, verantwoordelijkheid, straf en stress.
Vrijer word je daar niet van.

New Age onzin over reincarnatie

2010-06-15T18:53:00.004+02:00

Na bestudering van teksten over reincarnatie in het Hindoeisme en Boeddhisme is me duidelijk geworden dat de gangbare visie in het Westerse spirituele denken over een ziel die reincarneert berust op een grove simplificatie.
Zowel de Boeddhisten als de Hindoes spreken over 2 niveau's
1. Het niveau van de illusie waarin iets lijkt te incarneren. Dat iets is een foutieve impressie in bewustzijn waarbij bewustzijn zich verbindt met het idee van een afgescheiden lichaam.
2. Het ware niveau van het onkwetsbare zijn, datgene wat zich buiten tijd en ruimte bevindt. Het niveau buiten de illusie.
In werkelijkheid is er helemaal geen individuele ziel. Er is alleen maar het Ene.
Het gangbare New Age denken is nog het meest te vergelijken met het volkshindoeisme, een vereenvoudigde vorm van Hindoeïsme, bestemd voor 'simpele zielen', die je vooral om de oren moet slaan met begrippen als karma om ze netjes te houden (een beetje te vergelijken met het traditionele Christendom waarin hel en hemel centraal stonden en God ziet alles......) .
De auteurs die boeken schrijven over reïncarnatie gaan bijna altijd mee in de visie van het volkshindoeisme. In plaats van dat ze de illusie opheffen, bevestigen ze de illusie.
En dat alles gebeurt onder het motto van spirituele groei.
Het valt op dat aan het enige wat waar is, wat ik aanduidt met punt 2 bijna nooit aandacht wordt besteed.
Jammer, mensen denken bezig te zijn met spiritualiteit en het opnemen van goede informatie en alles wat er gebeurt is dat ze worden bevestigd in de illusie, in wat niet waar is.
De leugen regeert, ook en misschien wel vooral in de spirituele wereld.
Het is een illusie binnen een illusie.
Wat gebeurt er dan als het lichaam kapot gaat en niet meer gerepareerd kan worden? Heel simpel er gebeurt wat je gelooft. Als je denkt dat je na de dood in een hemel wordt opgewacht door Donald Duck en kan gaan spelen in Duckstad dan zal dat gebeuren.
Als je echter weet dat je niet het lichaam, maar het Ene bent dan is het game over. Einde van de illusie. Welkom in datgene wat echt is.
Het is het einde van de Matrix.

Naschrift: Een dag nadat dit gepubliceerd werd ontving ik het volgende artikel over reïncarnatie vanuit het oogpunt van de Cursus in Wonderen. Je kunt het hier vinden. Ik onderschrijf de strekking van dat artikel geheel. Kernpunt is dat 'geloof' in reincarnatie ego bevestigend is en de illusie van afscheiding versterkt. Immers het gaat uit van een afgescheiden ik wat af en toe zijn 'kleren' verwisselt.

De sleutel

2010-06-13T16:46:00.000+02:00

Je kunt niets doen om de natuurlijke staat te bereiken, maar je kunt ook niets doen om te voorkomen dat je het bereikt.

Dezelfde acteur

2010-06-08T17:51:00.000+02:00

Het interessante is dat we overal in het leven dezelfde acteur ontmoeten alleen met andere kleren aan, andere smink, waardoor het een andere persoon lijkt.
En degene die we ik noemen is ook diezelfde acteur.

De ineenstorting van de golffunctie

2010-06-04T15:36:00.000+02:00

Een van de wonderlijkste zaken uit de kwantummechanica is de z.g. ineenstorting van de golffunctie.
Dit houdt in dat vaste materie slechts als potentie (kans) aanwezig is. Alleen door de waarneming krijgt een deeltje een vaste locatie en vorm.
Hoe die waarnemer het voor elkaar krijgt om iets wat slechts als kans aanwezig is een vaste vorm te geven is onduidelijk. Er lijkt geen enkel mechanisme daarvoor te bestaan.
Mijn visie is dat slechts gebeurt binnen het bewustzijn van de waarnemer zelf.
De hele wereld, inclusief mijn eigen lichaam, bestaat slechts als kans, als mogelijkheid.

Slechts binnen mijn bewustzijn neemt het een bepaalde vorm aan.

Zo werkt een droom ook. Alles wat we dromen bestaat slechts als kans binnen bewustzijn. Het is de dromer die zorgt dat het een vaste vorm krijgt.

Tijd, ruimte en de wereld bestaan objectief gezien slechts als kansen. Het is door mijn bewustzijn dat ze een vorm krijgen.

Volgens de kwantummechanica is er helemaal niets 'buiten'.
Integendeel de wereld krijgt slechts vorm binnen bewustzijn.

Dit lijkt erg op een droom. Een droom werkt net zo.

Er is iets dat droomt (een tijdloos en ruimteloos zijn).
Binnen dat iets verschijnt een wereld welke door ogenschijnlijk verschillende personen wordt waargenomen.
Echter die verschillende personen zijn slechts spiegelingen van het ene.
Je zou het kunnen vergelijken met als ik in een zaal met lachspiegels ga staan dan zie ik ogenschijnlijk mensen met andere lichamen maar die zijn allemaal varianten van mijzelf.
Een andere analogie is licht (de ene dromer is puur licht) dat in een kristal valt dat ogenschijnlijk aparte beelden gaat reflecteren.

Dus waarde lezer of het nu leuk is of niet. En persoonlijk heb ik een beetje moeite met die gedachte. Jij en ik zijn hetzelfde. We zijn spiegelbeelden van dezelfde 'dromer.'

Dit is moeilijk te realiseren, zeker als je misschien ruzie hebt met je spiegelbeeld, maar ik denk wel dat het zo in elkaar zit.

Weten dat je hetzelfde bent is overigens de ultieme uiting van liefde, niet in de zin van romantische liefde, maar in de zin van weten dat er maar een is en dat zijn we allemaal.

Dus we hebben een dromer in de vorm van licht. Deze dromer lijkt zich te splitsen. Vervolgens zorgt de dromer in opgesplitse vorm voor het ontstaan van een wereld.

Waarom doet die dromer dat? Eerlijk gezegd geen idee.
Misschien omdat het kan? Nieuwsgierigheid (wat als......), een gedachte, een nietig klein idee?

Het ego

2010-05-31T18:39:00.001+02:00

Het ego heeft behoefte aan tegenstanders.

Voor een ego dat het spirituele pad opgaat is de meest belangrijke tegenstander, misschien wel de enige tegenstander het ego..........

Een fata morgana (het ego) blaast een fata morgana (het ego) op en gaat vervolgens een heel moeizaam en zwaar pad betreden om zich van het ego te bevrijden.

Dat is koren op de molen voor het ego. Als het maar moeilijk en zwaar is. Er moet een serieuze strijd gestreden worden. Daar houdt het ego van.

Hoe moeilijker het wordt, hoe zwaarder en serieuzer, hoe meer het ego groeit.

Vanwege bovenstaand proces begin ik steeds meer voorkeur te krijgen voor de term kwebbeldoos zoals Victor Lamme die gebruikt.

De kwebbeldoos benoemt het ego zoals het is. Veel geschreeuw, maar weinig wol. Het is een luchtspiegeling, een fata morgana die pretendeert heel veel te kunnen, maar in werkelijkheid niets kan en niets is.

Eigenlijk is het maar een zielige vertoning dat ego. Het is een keizer zonder kleren aan.

Het is een kwebbeldoos waar je alleen maar om kunt lachen.

De transparante realiteit

2010-05-30T10:21:00.001+02:00

Waar het uiteindelijk omgaat is dat de realiteit die zo massief lijkt doorzichtiger en transparant wordt en uiteindelijk oplost.
Samen met het 'ik' uiteraard, want ook dat is onderdeel van die 'realiteit.'

Die realiteit is al een fata morgana, alleen het ik denkt dat dat niet zo is!

Niet zo vreemd want het 'ik' is een intrinsiek onderdeel van die 'realiteit'.

Zie het als een computer simulatie spel wat uiteindelijk slechts blijkt te bestaan uit bits en bytes (pure energie).

Dat is het universum waarin 'we' menen te leven.

"Het zal verdwijnen naar het niets waar het vandaan kwam" (vrij naar de Cursus in Wonderen).

softcore en hardcore non dualiteit

2010-05-27T13:36:00.000+02:00

Non dualisme komt in twee smaken.

Aan de ene kant heb je de softcore non dualisten. Dit zijn mensen die anderen de illusie geven dat ze bezig zijn om uit een illusie te komen. Ondertussen wordt de illusie alleen versterkt, maar dat mag niemand zeggen.
De softcore non dualisten houden hun satsangs, bouwen daar een spiritueel circus omheen, iedereen trekt heilige gezichten en na de preek (satsang) gaan we weer over tot de orde van de dag.
De softcore non dualisten bieden het ego de illusie dat het aan 'spirituele ontwikkeling' doet. Dat vindt het ego fijn. Het ego is dol op een illusie binnen een illusie.

Dan hebben we de hardcore non dualisten. Deze zijn klein in getal want ze zijn hartstikke impopulair. Ze vragen niet aan mensen om net te doen alsof ze ontwaken, maar om simpelweg te ontwaken.
Ze houden niet van spirituele opsmuk, maar geven de boodschap zonder toeters en bellen: hard en recht voor zijn raap.

Het is een verschil tussen dromen dat je wakker wordt of wakker worden. Natuurlijk wil iedereen het eerste.

Het SIM mannetje of vrouwtje

2010-05-27T11:11:00.002+02:00

Soms vraag ik me af of een mannetje of vrouwtje in het SIM computer spel zou willen horen dat ze in werkelijkheid slechts digitale informatie zijn?

Het antwoord luidt een duidelijk nee. Het spel werkt alleen als ze denken dat ze echt zijn. Als ze hun bestaan in twijfel zouden trekken alsmede de realiteit van alles om hun heen dan zou dat hetzelfde zijn als uit het spel stappen en dat kan natuurlijk niet.

Zo is het ook met ons. Het doorzien van de illusie is in feite hetzelfde als bederven van het spel. Aan de ene kant is denk ik het doorzien van de illusie eenvoudig, want het bewijs, ook wetenschappelijk bewijs, is overweldigend.

Aan de andere kant is de kracht van de illusie dat ook. Dat geldt zeker als je een leven hebt wat gekenmerkt wordt door chaos en allerlei gebeurtenissen. Maya trekt je dan als het ware weer de illusie in, hoewel je misschien wel beter weet.

Waar ik me echt over verbaas is dat er velen die lid zijn van bijv. advaita en niemand-hier hyves zich ook verzetten tegen het doorzien van de illusie.
Je zou toch aannemen dat als iemand lid is van zo'n groep hij of zij de uitgangspunten daarvan deelt.
Je wordt als slager toch ook geen lid van de vegetariër bond.
Of als christen fundamentalist lid van het verbond van ongelovigen.

Maar het gebeurt. Sterker, mijn ervaring is dat de overgrote meerderheid van de leden van dergelijke groepjes de opvattingen van dergelijke groepen helemaal niet deelt.

Als niet bestaande persoon zal ik er maar aan moeten wennen dat het aantal mensen wat de illusie werkelijk doorziet op 1 hand te tellen is. Mijn brother in arms Frits is zo iemand. Ook lees ik soms iets van Arun die het lijkt te begrijpen.
Voor de rest zou ik eigenlijk geen namen kunnen noemen. Sorry, als ik sommigen vergeten ben (dat zal waarschijnlijk het geval zijn), maar als het goed is hebben mensen die dit inzicht hebben minder last van hun ego.........

Maar waarschijnlijk is het wel goed zo. Het spel moet doorgaan. Als velen het spel zouden doorzien dan houdt het spel op. En dat mag niet gebeuren!

Out of the body ?

2010-05-24T18:00:00.003+02:00

Een van de belangrijkste indicaties voor het bestaan van een afzonderlijke ziel zijn de z.g. out of body ervaringen.
De persoon ervaart zichzelf buiten het lichaam. Dit zou wijzen op het bestaan van een ziel die het lichaam kan verlaten.
Via het boek van Victor Lamma kwam ik echter op het spoor van een andere verklaring.

De out of body ervaring kan ontstaan bij epilepsie. Een hersenstoring waarbij diverse hersencellen allemaal tegelijk gaan 'vuren.'

Deze theorie wordt ondersteund door het gegeven dat het kennelijk mogelijk is om out of body ervaring kunstmatig door bevestigen van electronen aan het brein op te roepen. Zie bijv. hier
Het feit dat een out of body ervaring kennelijk kunstmatig is op te roepen doet vragen rijzen of er wel datgene aan de hand is wat veel New Agers denken.
Het geloof in een 'ziel' begint langzamerhand een beetje glibberig te worden. Ook voor z.g. past life herinneringen zijn andere verklaringen (opvangen van informatie uit het tijd ruimte continuum bijv.).
Het bestaan van een afzonderlijke ziel is niet wetenschappelijk aan te tonen, is naar mijn mening ook niet gevoelsmatig aannemelijk (als ik naar binnen kijk dan zie ik gedachten, ik zie geen ziel) en is puur een kwestie van geloof. Mensen geloven erin omdat ze er over hebben gelezen.

Zelf denk ik overigens wel dat er sprake is van astrale energieen maar of je dat zou kunnen zien als een afzonderlijke ziel is iets waar ik steeds meer vraagtekens achter zet.

En verder is het hele punt dat we niet de wereld zien, maar alleen wat het brein ons voorschotelt. We nemen aan dat wat het brein er van brouwt iets te maken heeft met de wereld om ons heen, maar het kan best zijn, zeker als er zich storingen voordoen in het brein dat het brein enkel zijn eigen hallucinatie laat zien.

Uit de tekst: Der Vulkan regiert die Welt, de vulkaan regeert de wereld (en dus niet de mensen)

2010-05-18T11:53:00.001+02:00

Cultus

2010-05-16T16:33:00.000+02:00

Centraal in de leer van advaita staat dat de persoon niet bestaat. Er is alleen eenheid.
Desalniettemin kent de persoonlijkheidscultus in deze leer een triest hoogtepunt.

De persoon van de leraar die verlicht heet te zijn (altijd zelfverklaard overigens) wordt op een voetstuk gezet.

Om hem heen bevinden zich leerlingen die hem vereren en hopen datgeen te bereiken wat de leraar kennelijk al bereikt heeft.

Personen proberen te bereiken wat een bepaalde persoon kennelijk al bereikt heeft hoewel de leer zegt dat er geen personen zijn.

Sorry mensen dit wereldje is zo rot als een appel die 5 jaar heeft liggen schimmelen.

Wat mensen op satsang bijeenkomsten doen is de illusie in stand houden en versterken.

De advaita kerk is slechts een kerk net zoals alle anderen.

Lessen leren? Turn down the volume!

2010-05-08T09:47:00.001+02:00

Af en toe kom ik mensen tegen die er van overtuigd zijn dat ze bepaalde lessen moeten leren. Er zou sprake zijn van een karma, waar iets mee gedaan moet worden en er moeten lessen geleerd worden. Alleen weten ze vaak niet welke.

Dat is nu precies de kwebbeldoos in actie. De kwebbeldoos maakt overal een probleem van.
Het enige wat de kwebbeldoos zou moeten begrijpen is dat er geen sprake is van een afgescheiden ik. Er is alleen maar 'intelligence energy' en jij bent die intelligente energie.

Als je dat weet dan zijn alle vragen over wat moet ik doen, wat moet ik leren, hoe moet ik mijn leven vormgeven irrelevant. Immers alles gebeurt vanzelf.

De kwebbeldoos tot rust brengen, turn down the volume. Dat is alles.

Loud music can be dangerous, so exercise your brain with us, turn down the volume

Plotselinge verlichting ontmaskert

2010-05-07T12:37:00.002+02:00

Het besef de eenheid zelf te zijn kan ontstaan via langzaam groeiend inzicht. Wat je echter ook vaak hoort is dat het ineens ontstaat.

Ineens is het ego verdwenen of naar de achtergrond gedrukt. Vaak gaat dit moment gepaard met allerlei toeters en bellen. Eckhart Tolle heeft gedetailleerde beschrijvingen van dit proces gegeven compleet met dat hij een tijd buiten Westen is geweest enz.
Nu weten we dat het besef van zijnde een afzonderlijk ik zich in een klein deel van de linkerhersenhelft bevindt.

Mijn vraag is nu dit. Zou het mogelijk kunnen zijn dat Eckhart Tolle een lichte herseninfarct heeft gehad?

Hier de definitie van een herseninfarct uit Wikipedia
http://nl.wikipedia.org/wiki/Herseninfarct
Een herseninfarct, in de volksmond ook wel beroerte genoemd, ontstaat door een blokkade van een bloedvat in de hersenen. Een deel van de hersenen komt zonder zuurstof en voedingsstoffen en ondervindt hiervan schade en gaat minder functioneren of sterft af.

Hier een definitie afkomstig van artsennet
http://nhg.artsennet.nl/kenniscentrum/k_voorlichting/NHGZiektebeschrijvingen/NHGZiektebeschrijving/Z161.htm

Een TIA is een voorbijgaande (kleine) beroerte. Een bloedstolsel of vaatvernauwing sluit een bloedvat in de hersenen even af. Hierdoor krijgt een deel van de hersenen te weinig zuurstof. Anders dan bij een beroerte zijn de klachten binnen 24 uur weer verdwenen.

Als dit nu net gebeurt in dat deel van de hersenen waar het ik besef zich bevindt dan wordt de kwebbeldoos ahw uitgeschakeld en wat overblijft is de beleving van eenheid zoals bijv onder woorden gebracht door de dame van het youtube filmpje een aantal blogs geleden.

Een herseninfarct, zeker een lichte, kan plaatsvinden zonder dat de persoon in de gaten heeft dat het gaat om een fysiek iets.

Als de kwebbeldoos naar de achtergrond wordt gedwongen dan weet je inderdaad dat je eenheid bent en kun je vervolgens als verlichte dat uitdragen. Een dergelijk proces zou je grace kunnen noemen, alleen heeft het niets te maken met langzaam ontwikkelde innerlijke wijsheid, gerijpt karma of andere spirituele zaken.

In het geval van Eckhart Tolle zou het ook kunnen zijn dat zijn wat onderkoelde manier van optreden, langzame manier van spreken hier ook mee te maken heeft. Gedragsverandering na 'verlichting' zou een aanwijzing kunnen zijn dat een en ander het gevolg is van een lichte herseninfarct.

Zo bezien lijkt de weg van langzaam groeiend inzicht vanuit spiritueel opzicht gezien wellicht waardevoller te zijn. Het kan natuurlijk goed zijn dat sommige mensen ook zonder herseninfarct ineens 'het licht' zien, maar desalniettemin vermoed ik dat plotselinge uitschakeling van de kwebbeldoos in een aantal gevallen een doorslaggevende rol speelt. Hoe sensationeler en plotselinger de verlichtingservaring, hoe groter de kans dat er in wezen sprake is van een fysiek proces, waardoor op zijn minst het volume van de kwebbeldoos wordt verminderd.

Waar het uiteindelijk omgaat is dat de kwebbeldoos zijn dominantie verliest. Dat kan via een fysiek proces (wie weet komen er ooit 'verlichtingsoperaties') of het kan via voortschrijdend inzicht waardoor op den duur nieuwe hersenverbindingen ontstaan.

Mijn pad verloopt via het langzame zwoegen en ik neem aan dat hetzelfde geldt voor de overgrote meerderheid van mijn lezers.

De kwebbeldoos, het ik ontmaskert

2010-05-07T09:37:00.001+02:00

Eindelijk weten we nu dankzij het boek van Victor Lamme precies waar het gevoel van zijnde een afzonderlijk ik vandaan komt.

Het gaat om een stukje van de linker hersenhelft waar het taalvermogen zit en dat tevens de behoefte heeft om te voorspellen waar anderen mee bezig zijn.

Volgens Lamme is het voor sociale dieren zoals wij van essentieel belang om bijv. te kunnen voorspellen wat de dominante aap gaat doen, of we veilig een banaan kunnen halen of dat de dominante aap ons dat belet enz.
De module die oorspronkelijk bedoeld was voor begrijpen van anderen hebben we op onszelf toegepast.

Nu is iets kunnen voorspellen anders dan weten wat de oorzaak is van een bepaald gedrag.

Ons gedrag vindt zijn oorsprong in 2 factoren, het ene is genetica, het andere is de geschiedenis van wat we hebben meegemaakt. We kiezen dus niets, het organisme doet simpelweg wat we door genetica en geschiedenis gedwongen worden te doen.

De kwebbeldoos maakt er echter een mooi verhaal van waarin woorden als willen, kiezen enz. een grote rol spelen.

De kwebbeldoos denkt dat hij kiest, maar het enige wat hij doet is de keuzes becommentarieren die allang door het brein zijn gemaakt. Diverse experimenten o.a. dat van Libet hebben dat aangetoond.

Niet alleen denkt de kwebbeldoos dat hij iets kiest en doet, maar nog veel erger hij denkt ook dat hij een afgescheiden ik is.

Mensen die geen functionerende linker hersenhelft meer hebben voelen dat niet zo (zie het youtube filmpje van de dame met de herseninfarct een aantal blogs naar beneden). De rechter hersenhelft functioneert slechts als onderdeel van het geheel. Echter bij een actieve linker hersenhelft wordt die rechter hersenhelft helemaal overheerst door de kwebbeldoos.

Kortom beste lezer, wat van uw hele ik overblijft is niet meer dan een kwebbeldoos. Je zou het kunnen vergelijken met een dolgedraaide televisie (het beeld plus geluid dat in onze hersenen verschijnt) die niet af te zetten is, die denkt dat hij van alles in de hand heeft, maar alleen maar commentaar geeft (Lamme vergeleek de kwebbeldoos in een interview met de sportcommentator Mart Smeets, echter met het verschil dat Mart Smeets in tegenstelling tot onze kwebbeldoos weet dat hij de voetbalwedstrijd niet zelf speelt).

Volgens Lamme is het hele idee dat de kwebbeldoos iets kiest en doet meer dan een illusie. Het is puur een vergissing.

Kortom uw hele idee van zijnde een afzonderlijke ik is een vergissing en daarmee zult U het moeten doen.

Realisatie en dan?

2010-05-06T10:14:00.001+02:00

Realisatie is naar mijn mijn mening zeker weten dat je niet een apart individu bent, maar het grotere geheel.

Dat grotere geheel bestaat uit intelligente energie waaruit steeds wisselende vormen ontstaan. Je lichaam is zo'n vorm. Binnen dat lichaam bevindt zich een stukje van de linkerhersenhelft waarin gedachten rondspoken die denken dat ze zelf iets doen. Dat is bron van het ik zoals we dat dagelijks ervaren, wat Victor Lamme de kwebbeldoos noemt.

Inzicht in deze situatie kan zich voordoen in 3 gradaties:

1. Helemaal niet, dit is de situatie van 90% van de mensheid. Je bent helemaal geidentificeerd met de kwebbeldoos en denkt dat jij dat bent.

2. Een intellectueel inzicht hierin. Ook hierin bestaan gradaties. De overgrote meerderheid van de z.g. spirituelen denken dat ze afzonderlijke eenheden zijn die met elkaar zijn verbonden (ik denk dat het hierbij gaat om 8% van de mensheid). Slechts een kleine groep weet dat de afzonderlijke eenheid een illusie is die helemaal niet bestaat.

3. Een dieper inzicht hierin. Je hebt niet alleen een mening dat het zo is, maar je voelt dit ook zo. Ik denk dat de meeste blogschrijvers en leraren op dat niveau zitten. Dat betekent echter niet dat de kwebbeldoos verdwijnt. Integendeel ook deze mensen identificeren zich het grootste deel van de tijd met de kwebbeldoos, hoewel er misschien sprake is van een (min of meer continue) achtergrondstilte.
In deze groep bevinden zich eerlijke mensen die dat ook toegeven. Anderen doen het voorkomen alsof ze God zelf zijn en het 'ego' volledig getranscendeerd hebben. Dat zijn naar mijn mening de huichelaars.
Het is geen kunst om gedurende de tijd van een satsang een mooi verhaal te produceren en de schone schijn op te houden, maar hoe zijn die mensen in het dagelijks leven, wanneer er geen leerlingen in de buurt zijn?
De meer integere leraren die hun zwakheden durven te tonen zijn vooral te vinden in de hoek van Sailor Bob Adamson en zijn leerlingen (bijv. Randall Friend, James Braha, Charlie Hayes). Deze leraren houden geen satsangs maar simpelweg bijeenkomsten. Hier in Nederland kennen we eigenlijk alleen de satsang cultuur met alle gevolgen van dien.........

4. Een heel diep inzicht hierin.
Dan hebben we het over uitzonderingssituaties, het gaat dan om een handjevol mensen. Ik denk dat een Ramana Maharshi hieronder valt. Hoewel ook hij zeggen de geruchten zijn ego trekjes had (zolang er een lichaam is is er immers een linkerhersenhelft, tenzij deze helemaal uitgevallen is.....). Desalniettemin had hij duidelijk moeite zich met zijn lichaam te identificeren.

Als fase 2 zich voordoet dan zullen in de hersenpan ieuwe verbindingen moeten vormen. Dat vergt tijd. Als die nieuwe verbindingen er komen (met name in en rond de kwebbeldoos) dan zal het inzicht dieper worden.
Degene die in fase 2 zit doet er goed aan om te streven naar verdieping en dient daarbij waakzaam te zijn voor leraren die in fase 3 zitten en net doen alsof ze God zelf zijn. Soms kun je iets leren van deze mensen, maar pas op dat je niet in hun macht terecht komt. Wat ze aan de ene kant opbouwen (delen van bepaalde spirituele inzichten) breken ze namelijk aan de andere kant weer af (machtstrip, huichelarij enz.).

Bewustwording met grote en kleine b

2010-04-30T15:34:00.000+02:00

Alles in ons is gericht op het ervaren van tijdelijkheid en dualiteit.

Als we onze ogen opendoen dan zien we een wereld die apart is van ons lichaam. De wereld, opgesplitst in allerlei vormen, gaat zijn eigen gang en ons lichaam gaat zijn gang. Schijnbaar hebben we dat lichaam min of meer onder controle. Dat is een illusie, maar het lijkt wel zo.

In werkelijkheid is er sprake van 1 groot energieveld, waarin alle vormen inclusief tijd en ruimte die de drie dimensionale vormen mogelijk maken, ontstaan.

De grote vraag is hoe we ons bewust kunnen worden van eenheid in plaats van de dualiteit waarin we ons normaliter denken te bevinden.

Naar mijn mening is de eerste stap het ervaren van bewustzijn met een kleine b. Het gaat dan om het dagelijkse menselijke bewustzijn. We kunnen inzien dat alles wat we waarnemen: gedachten, gevoelens, de wereld in dat bewustzijn verandert maar het bewustzijn zelf blijft.

Het enige wat dit vereist is desidentificatie van gedachten en inzien dat die gedachten verschijnen in bewustzijn.

Echter dit bewustzijn met een kleine b is ook veranderlijk. Het waakbewustzijn lijkt onveranderlijk zolang er sprake is van waakbewustzijn, maar bewustzijn kan zich ook uiten als droombewustzijn en diepe slaap.
Erger nog, het is gebonden aan de aanwezigheid van een brein. Geen brein dan ook geen menselijk bewustzijn.
Kortom het is net zoals alles een tijdelijk en veranderlijk verschijnsel.

Er is echter ook sprake van Bewustzijn met een grote B. In het Engels noemen we dit awareness. Als we dat ervaren dan ervaren we dat ene energieveld. Sailor Bob Adamson noemt dit intelligence energy. Het is de energie waaruit alles ontstaat (dus het heeft een bepaalde intelligentie anders zou het niet alles wat is kunnen maken) en waarin alles weer verdwijnt.

Ons lichaam en ons brein zijn daar niet voor gemaakt, maar als we eenmaal bewustzijn met een kleine b ervaren hebben dan is het mogelijk om een nog subtielere vorm van bewustzijn te ervaren namelijk bewustzijn met een grote B.

Het is erg moeilijk, zo niet onmogelijk om hier een methode of oefening voor te geven. Dat lukt nog wel met bewustzijn met een kleine b maar het ervaren van Bewustzijn is dermate subtiel dat daar moet je enig gevoel voor hebben of niet.

Ik geloof wel dat het enige afzondering vereist om dit te ervaren. Deze energie is namelijk dermate subtiel dat het me moeilijk lijkt dit te ervaren als er mensen in je omgeving steeds bezig zijn met kwebbelen en er doorlopend allerlei dingen gebeuren. Vandaar ook de neiging van spirituele zoekers om de eenzaamheid (de stilte) op te zoeken.

Echter ook dat is geen garantie, want als je geen last hebt van extern gekwebbel dan kan er sprake zijn van intern gekwebbel (de kwebbeldoos waar ik het in andere blogs over gehad heb). Veel mensen worden geplaagd door gedachten.
Wil je dit kunnen ervaren dan is denk ik een voorwaarde dat het bewustzijn met een kleine b enigzins tot rust is gekomen. Dat is dan weer de achtergrond dat in veel spirituele tradities meditatie belangrijk werd gevonden.

Echter mijn ervaring is dat meditatie een wat geforceerde methode is. Het is veel beter als bewustzijn op een natuurlijke, niet geforceerde manier tot rust komt. Mij heeft het kennis nemen van de teksten van sommige non duale schrijvers en een boek als dat van Victor Lamme sterk geholpen.

Mijn weg is geweest om eerst verstandelijk in te zien dat alles 1 grote illusie is en dat heeft uiteindelijk geleid tot een innerlijke rust die mij in staat stelde om iets te proeven van awareness.

Ik zeg iets te proeven want net zoals iedereen zit ik 99% van de tijd in het gewone dualistische bewustzijn. Merk echter wel dat er doorlopend sprake is van een achtergrondstilte en dat is die awareness.

Het golfje begint een klein beetje te ervaren dat het onderdeel is van de zee.

Dit is dan waar ik op dit moment sta. De illusie begint af te breken, maar is zeker nog niet verdwenen.

Verstandelijk weten dat er sprake is van een illusie is 1 ding en in principe makkelijk. Dit helemaal ervaren is een ander proces.

Bewustzijn revisited in iets over dieren

2010-04-30T11:44:00.000+02:00

Hier een interessante pdf van Victor Lamme over bewustzijn.

Victor Lamme betoogt dat bewustzijn een bij effect is van de verwerking van impulsen van de hersenen. Iets geven de hersenen het bevel aan het lichaam om iets te doen of juist niet. Daarna worden we ons daarvan bewust. De hersenimpulsen praten als het ware nog wat na over het besluit wat ze genomen hebben en dat is wat we waarnemen.
We denken dat we een besluit nemen, zo voelt en lijkt het ook, maar het enige wat we doen is kijken naar een besluit dat al genomen is.

Wat Victor betoogt dat alle wezens in wiens hersenen dergelijke processen afspelen bewustzijn hebben. Conservatieve christenen hebben altijd beweerd dat dieren een soort automaten zijn. Dat zou dan tevens de rechtvaardiging zijn om ze in de bio industrie op een 'beestachtige' manier te behandelen en niet tegenstaande dat feit een heilig gezicht te trekken wanneer je naar de kerk gaat......

Als echter blijkt dat dieren een zelfde soort bewustzijn hebben als wij dan kun je afvragen waar we mee bezig zijn. We denken van onszelf dan we zo'n verheven cultuur hebben, echter het barbaarse karakter onze cultuur, ook van de Nederlandse is onbegrensd.

We hebben een mooi zelfbeeld maar in feite zijn we niets anders dan schadelijke beesten die schadelijker zijn als wat voor andere diersoort dan ook. En als ons iets onderscheidt van andere dieren dan bestaat dat in ieder geval niet uit een hoogontwikkeld moreel besef.

Gelukkig maar dat alles een illusie is en dat het enige wat echt is niet gekwetst kan worden. Horror is vooral eng als je denkt dat het echt is en gelukkig is dat niet het geval.